Η Νατα...Λίνα στο Νηπιαγωγείο: Λογοτεχνία

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 24 Μαΐου 2021

ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

-Θέλεις κάτι; Τίποτα.

-Έχεις κάτι ;Τίποτα.

Θα φας κάτι; Τίποτα.

Ήταν μια λέξη γραμμένη σε χαρτί, με αξία μηδενική.

Απάνταγε μετά το ερωτηματικό, σε ένα κάτι που ήτανε μικρό.

Μια φορά και δυο καιρούς, σε χρόνους φανταστικούς,

ζούσε το Τίποτα, που δεν είχε μορφή

και είχε γεννηθεί από ανθρώπινη φωνή.

Σαν ένα φόρεμα κρεμασμένο ψηλά

σε μια ντουλάπα ξύλινη παλιά.

Σαν άκουγε το όνομά του

άνοιγε τη πόρτα δειλά δειλά

και γύριζε στη κρεμάστρα του ξανά.

Δεν άντεξε όμως τη κατάσταση αυτή

και ήθελε κάτι να γίνει στη ζωή.

-Στην ιστορία ένιωθε σαν ένα φόρεμα παλιό, αλλά τα παιδιά είπαν κάτι διαφορετικό:

Ένιωθε σαν πουλί που δεν είχε φτερά να πετάξει.

Σαν ένα άδειο σπίτι.

Σαν ένα παπούτσι, που δεν έχει αυτά που μπορούμε να λύσουμε.

Σαν μια πεταλούδα που δεν έχει κεραίες.

Σαν ένα αυτοκίνητο που δεν έχει βενζίνη.

Σαν ένα λουλούδι που δεν έχει πέταλα.

Σαν ένα παιδί που κάθεται μόνο του σε ένα παγκάκι.

Σαν μια γάτα που έχει χάσει τα μάτια της.

Σαν ένα αστέρι που δεν φέγγει.

Σαν ένα ποδήλατο χωρίς ρόδες.

Ζήτησε λοιπόν από τα παιδιά

να ανέβει στις φαντασίας τους τα φτερά και…

Τώρα δεν ακούει στο ΤΙΠΟΤΑ πια,

γιατί έχει σχήμα και άλλη κορμοστασιά.

Η ντουλάπα η παλιά δεν έχει ανοίξει τα φύλλα της ξανά.

Και η κρεμάστρα μένει αδειανή

γιατί το Τίποτα δεν άκουσε την ανθρώπινη φωνή.

Λίνα Ρόκα

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2020

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΤΣΑΝΤΑΣ

Μια φορά, στου Σεπτέμβρη τη γειτονιά, συνέβη κάτι παράξενο στης τσάντας την απλωσιά.

Τι; πάτησε εδώ

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2020

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ

Ποιο παράπονο έχει κρυφτεί σε μία σφαίρα μεταλλική; Για να το μάθεις ...πάτησε εδώ

Και τώρα ζει ευτυχισμένη κάπου εκεί,

στου Πολυτεχνείου την αυλή,

και κάθε βράδυ κοιτά τα αστέρια ψηλά

που γράφουν κάτι που της ευφραίνει τη καρδιά.

-Τι είναι για μένα η δημοκρατία;

Σηκώνω χέρι κυρία.

Για σένα προσπάθησαν μία βραδιά εκείνα τα παιδιά,

προσπαθώντας να διώξουν τη δικτατορία μακριά.

Κάπως έτσι έγινε κι εκεί,

στης Ντενεκεδούπολης την περιοχή.

Για κάθε άτομο διαφορετικό που είναι μοναδικό!

Για κάθε Παύλο που η ομορφιά του είναι το μαύρο...πάτησε εδώ

Κυριακή 26 Ιουλίου 2020

ΠΟΙΟ; ΠΟΙΟ; ΠΟΙΟ; ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ!

ΠΟΙΟ; ΠΟΙΟ; ΠΟΙΟ;

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ!

κυρα Γραμματική άφησε τα χνάρια της πάνω στο χαρτί!

Αν θες να τα ακολουθήσεις κι εσύ...πάτησε εδώ

Τρίτη 26 Μαΐου 2020

ΤΟ ΤΖΙΝΙ

Υποσχέσεις με ανταλλάγματα πολλά, για να κλείσει η δουλειά!

Τι του έδωσε και τι ζήτησε....πάτησε εδώ

Χτύπησα κουδούνια πολλά και μου άνοιξαν τα παιδιά.

Γνώρισα τους δικούς τους από κοντά

και με τρατάρανε υπέροχα γλυκά.

Όπως λέει κάποια σοφή απ' το δικό μου σπιτικό:

" το φαγητό είναι ιερό και το γλυκό θειικό".

Τώρα "ανήκω" σε μια οικογένεια ζωική

και την δίαιτα θα την ξεκινήσω απ' την αρχή.

-Ψάχνοντας μια οικογένεια: Διαβάσαμε "Το ασχημόπαπο". Μετά την αναδιήγηση. παίξαμε παιχνίδι παρατήρησης. Ανά δύο τα παιδιά παρατηρούσαν μια εικόνα για κάποιο χρονικό διάστημα και μετά έπρεπε να απαντήσουν σε δύο ερωτήσεις ( πόσοι κυνηγοί έριξαν με το όπλο; Τρία ζώα που θυμάσαι στο αγρόκτημα. Δείξε μου πως έκανε η γάτα , όταν τα κοκόρια μάλωναν κοκ)

- Μπορείς να δώσεις ένα τέλος διαφορετικό σ' αυτό το παραμύθι;

Και έζησε αυτό κακά και μεις όχι και τόσο τελικά:

Το πιάσανε οι κλέφτες και το σκοτώσανε.

Είπε αντίο στους κύκνους και έμεινε μόνο του στο δάσος.

Και έζησε αυτό καλά και μεις καλύτερα:

Η μαμά του το έψαχνε και μετά το βρήκε και πήγαν στο αγρόκτημα.

Στο δάσος βρήκε τον μπαμπά του και έμεινε μαζί του.

Στο δάσος έκανε φίλους και ένα ελάφι το πήρε στο σπίτι του.

Βρήκε ένα έλατο, που πάνω του ζούσε ένα ποντικάκι, που ήταν σε μια φωλίτσα, που είχε πολλά τυριά. Το ποντικάκι του είπε:

- Έλα σπίτι μου για να φας και να μην κρυώνεις.

- Μιλήσαμε για τις λέξεις που κρύβει μέσα της μια οικογένεια( αγάπη, φροντίδα, συνεργασία, ασφάλεια). Τις έχουμε ακούσει; Τις ξέρουμε; Η απάντηση ήταν καταφατική και τα παραδείγματα ειπώθηκαν και καταγράφηκαν.