Ακούς γέλια και φωνές, στης γειτονιάς τις παιδικές χαρές.
Αν δεν έχω κέφια πολλά, σύννεφα γκρίζα στο νοτιά.
Ανοίγεις ομπρέλα να κρυφτείς, αν δε θέλεις να βραχείς.
Αν κρυώσω όμως πολύ κάτασπρο χαλί, στρώνω στην αυλή.
Μπάλες, χιονάνθρωποι, παιδιά, χαρά και γέλιο γεμίζει η καρδιά.
Παίζω κρυφτό στον ουρανό μαζί με σένα που μπορώ.
Φτου και βγαίνω δεξιά και συ ψάχνεις αριστερά.
Σε αγγίζω, καλημέρα και με νιώθεις νύχτα , μέρα.
Ζητάς να μάθεις για μένα παντού,
στο παιχνίδι, στο ταξίδι και στο ραντεβού.
Λ.Ρ
-Ήλιος, βροχή και όποιος προλάβει να σωθεί:Τρία σχοινιά γίνανε τρία σπίτια. Στο ταμπουρίνο το ολόκληρο σημαίνει ήλιος και το τέταρτο βροχή.. Όταν ακούνε τον πρώτο ήχο βγαίνουν από το σπίτι, πηγαίνουν βόλτα και απομακρύνονται.Στον δεύτερο ήχο όμως τρέχουν να μπουν μέσα στο σπίτι. Ποιος θα προλάβει; Ποιος θα μπει τελευταίος;
- Περπατήματα: "Περπατώ περπατώ ήλιε ήλιε είσαι εδώ;" και αντίστοιχα άνεμε είσαι εδώς βροχούλα είσαι εδώ; παγωνιά είσαι εδώ; χιόνι είσαι εδώ; κλπ. Τα παιδιά περπατούν ανάλογα. Παραλλαγή: Ένα παιδί γίνεται ένα καιρικό φαινόμενο και παίζεται το παιχνίδι όπως το "Λύκε λύκε είσαι εδώ;" Ο Ήλιος μπορεί να απαντά:'Παίρνω τις ακτίνες μου και σας κυνηγώ κι όποιος πιάσω τον καίω στο λεπτό!". ο Αέρας: "Παίρνω φόρα και σας κυνηγώ κι όποιον πιάσω μακριά τον πετώ!" κλπ.
-Εδώ ο Ήλιος εκεί ο Ήλιος που είναι ο Ήλιος; Αναποδογυρίζουμε 4 κάρτεςμε καιρικά φαινόμενα στο πάτωμα, ήλιος, βροχή, αέρας, χιόνι. Δείχνουμε στα παιδιά για λίγο τις κάρτες για να απομνημονεύσουν τη θέση του ήλιου και στη συνέχεια τις ανακατεύουμε γρήγορα για να βρουν που τελικά είναι κρυμμένη η κάρτα με τον ήλιο. Σαν το παιχνίδι της τράπουλας "Εδώ παπάς εκεί παπάς!".
-Άκου και παίξε: Ήχοι με καιρικά φαινόμενα. Τα παιδιά σκορπισμένα στο χώρο και ακούν τον ήχο της βροχής, του ανέμου, της καταιγίδας, κοκ και κινούνται ανάλογα. Πχ. στον αέρα κινούνται με δυσκολία, τρέχουν να μαζέψουν το καπέλο που τους έφυγε, κουμπώνουν το μπουφάν,κοκ. Αφήστε τα παιδιά να εκφραστούν με το τρόπο που θέλουν και σκέφτονται.
-Παντομίμα με λογοπαίχνιδα: Τα γνωστά λαϊκά λογοπαίχνιδα; "Ήλιος και βροχή παντρεύονται οι φτωχοί","Ήλιος και αέρας παντρεύεται ένα τέρας!", "Αέρας και χιόνι όλα τα παγώνει!". παρουσιάζονται από τα παιδιά με παντομίμα.
- Μετεωρολόγοι σε δράση: Ένα παιδί γίνεται μετεωρολόγος και παρουσιάζει με ζωγραφική στον πίνακα εικόνες με τον καιρό που θέλει να δείξει στα παιδιά. Τα παιδιά μαντεύουν τον καιρό που θα κάνει.
Στεφάνια εδώ, στεφάνια εκεί : Στη βροχή, τα στεφάνι γίνεται ομπρέλα. Στο χαλάζι, κράνος. Στο χιόνι, σπίτι που μπαίνω μέσα. Στον αέρα, ζακέτα που προσπαθεί να μου τη πάρει ο αέρας. Στο ήλιο, ξαπλώστρα που κάνω ηλιοθεραπεία και ότι άλλο μπορούν να πουν, να φανταστούν και να αναπαραστήσουν τα παιδιά.
Η ερώτηση σ' αυτό το παιχνίδι: Πως θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα ουράνιο τόξο; Χωριστήκαμε σε ομάδες των εφτά και οι ιδέες τους ήταν:
-Ποίημα σημαίνει μία ρίμα: Οι κάρτες ανάποδα και τα παιδιά χωρισμένα σε ομάδες. Ποιο καιρικό φαινόμενο τύχατε; Μπορείτε να παρουσιάσετε ένα ποίημα στους υπόλοιπους. Σκέψη, ώρα και αποτέλεσμα. Άλλοτε με βοήθεια, άλλοτε χωρίς. Κάπως έτσι...
-Μικροί ποιητές και πάλι: Τους δίνουμε την αρχή και συμπληρώνουν τη ρίμα. Οι ρίμες είναι εμπνεύσεις των παιδιών (!!!!!)
Μια μέρα με αέρα...
- σου λέω "Καλημέρα!"
- κάνω μπουγέλα!
- πετάω χαρταετό όλη μέρα!
- φωνάζω την Αριστέα!
Μια μέρα με βροχή...
- Τρέχω από δω κι εκεί!
- Τσαλαβουτάω σαν παπί!
- Φωνάζω ένα ταξί!
- Φυτρώνω σαν φακή!
Μια μέρα με λιακάδα...
- πίνω πορτοκαλάδα!
-βάζει η μαμά μπουγάδα!
- πηγαίνω βαρκάδα!
Μια μέρα με χιόνι...
- φουσκώνω μπαλόνι!
- η χαρά μου μεγαλώνει!
- παίζω χιονοπόλεμο και κανείς δε γλιτώνει!
- ο χιονάνθρωπος καμαρώνει!
Μια μέρα με χαλάζι...
-κανείς δε διασκεδάζει!
- εμένα με τρομάζει!
Μια μέρα με ομίχλη...
- τρέχω στην αποθήκη!
- δε βγαίνω από το σπίτι!
Μια μέρα με συννεφιά...
- δεν έχω συντροφιά!
-έχω μοναξιά!
Μια μέρα με αστραπή...
-φοβάμαι πολύ!
- κρυώνω πολύ!
- έχω κίνδυνο πολύ!
- Μεταμορφώσεις: Ποιος είναι ο αρχηγός του ουρανού; Ο Ήλιος,ο Αέρας, η Ομίχλη, η Βροχή, το Χιόνι και ο Συννεφούλης παρουσιάζονται μπροστά στα παιδιά με τη κατάλληλη μουσική υπόκρουση και ζητάνε τη ψήφο των παιδιών, μιλώντας για το τι κάνουν.
Και μια ηχοϊστορία ξεπηδά:
Ήλιος με τριγωνάκια: Καίω τα πράγματα. Φέρνω ζωή και ξημερώνω.
Συννεφένιοςμε μαράκες: Διώχνω τον ήλιο. Μεταμορφώνομαι σε αεροπλάνο, σε καράβι και παίζω μαζί σας.
Βροχή με χτύπημα δαχτύλων στο ταμπουρίνο: Ποτίζω όλα τα λουλούδια και τα χόρτα. Γεμίζω τα ποτάμια και τη θάλασσα. Έχει ο κόσμος να πιει νερό. Ποτίζω τους σπόρους και τα λαχανικά του αγρότη.
Αέρας με ντέφι και βουητό των παιδιών: Δροσίζω τα παιδιά. Σπρώχνω τα καράβια. Στεγνώνω τα ρούχα. Τα κάνω άνω κάτω και διώχνω τα σύννεφα. Αν θυμώσω πολύ φέρνω φουρτούνα και ανεμοστρόβιλο.
Χιόνι με τρίψιμο ταμπουρίνου με τη παλάμη: Παίζουν χιόνι τα παιδιά. Ομορφαίνω τα βουνά. Φτιάχνουν χιονάνθρωπο και κοιμίζω τα ζώα.
Ομίχλη με ξυλάκια: Εμποδίζω τα αεροπλάνα να πετάξουν. Κανένας δεν μπορεί να περπατήσει. Όλα είναι σκοτεινά και κανένας δεν βλέπει.
Στο τέλος ψηφίσαμε αλλά είδαμε και τι συμβαίνει αν δεν υπάρξει ένα καιρικό φαινόμενο. Και αποφασίσαμε ότι κανένα καιρικό φαινόμενο να μην είναι χαμένο, γιατί μέσα στη δική μας τη ζωή, χρειάζεται αυτή η εναλλαγή.
Φτιάχνουμε δαχτυλόκουκλες και το παιχνίδι δεν έχει τέλος:
Ο Ήλιος και ο Αέρας ζωντανεύει στην τάξη:
γίνεται και φύλλο εργασίας:
αφού παρακολουθήσαμε το όμορφο βιντεάκι παρμένο από το you tube
Μια αρμονία της φύσης, όπως ένα λουλούδι
(επιλογή ενός καιρικού φαινομένου σε κάθε πέταλο, ζωγραφική)
"Καιρικά" φύλλα εργασίας:
Ο καιρός μέσα από ένα κολάζ
(δουλεύουμε σε ομάδες)
Ο καιρός μέσα από έναν έρωτα μεγάλο και
Ήταν ένα μικρό καράβι
Αν είστε περίεργοι για της ψηφοφορίας τον νικητή
δεν θα σας το πω με λόγο "καθαρό", αλλά με ένα αίνιγμα μικρό.
Ισοψηφία σ' αυτή τη ψηφοφορία.
Σαν πέφτω κάτω δεν πονώ και στη ζωή σου παρακάλα να κυλώ.
Τι είμαι;
Βασιλιάς στο άρμα μπαίνει και τον ουρανό διαβαίνει.
Μα το δείλι σαν φανεί, θάλασσας σεντόνι ζητά να σκεπαστεί.
-Αν ο ουρανός βαφτεί γκριπροχωράμε με βήμα ταχύ.
-Αν το χώμα ποτιστεί με βροχήκαλύτερα να μείνουμεκάτω απ' το κόκκινο πανί.
-Χαλάζι αν ρίξει δυνατότι θα κάνω εγώ,που είμαι τόσο μικρό;
-Χιόνι αν σκεπάσει τη γηδε με νοιάζει και πολύγιατί θα πέσω σε "ύπνο βαθύ".
-Λες αέρας αν φυσήξει δυνατάνα πάρει την ομπρέλα και μας μακριά;
-Αστραπή και βροντή αν ακουστεί θα κάνουμε την ομπρέλα βαρκούλα με κουπί.
-Με τον ανεμοστρόβιλο θα εξαφανιστώ γιατί το καλούπι μου είναι εύθραυστο σαν μπιμπελό.
-Στην ομίχλη αν σε χάσω, θα σε φωνάζω με ψιλή φωνή:" Κική, Κική, Κική".
-Στο ουράνιο τόξο η ομπρέλα αερόστατο θα γενεί και μέσα στου ουρανού τα χρώματα θα χαθεί!
Κρυφακούγοντας το λόγια τα "μικρά" θυμήθηκα τα παραμυθένια λόγια που έλεγε η γιαγιά:-Αχ, μικρό μου, αν η βροχή ποτίζει τη γη,των αγγέλλων η σφουγγαρίστρα πάει από δω κι από κει.Στη ζέστη, αν λες "δεν αντέχω, δεν μπορώ" οι άγγελοι έβαλαν ξύλα πολλά στο καζάνι το παλιό.Στο χιόνι και στο κρύο το βαρύ άφησαν τη ξύλινη πόρτα του ψυγείου ανοιχτή.- Και στο χαλάζι γιαγιά;Με κοιτά σιωπηλά και κοιτά του πανεριού τα πλεχτά.Απάντηση καμμιά.Ίσως ξέχασε τα λόγια από την δικιά της μαμά.
