ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΚΟΡΗ, Η ΙΔΙΑ ΛΑΛΙΑ!

 ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΚΟΡΗ,

Η ΙΔΙΑ ΛΑΛΙΑ!

Στον δικό μας ελαιώνα μπήκαμε για μια στιγμή

σαν και τότε που ο Χριστός μας ήρθε να προσευχηθεί.

Ένα δέντρο δοτικό 

με απαραίτητο καρπό!

Τη πονηριά του ποντικού

τη "σκέπασε η μοσχομυρωδιά

 του κοκκινιστού.

Στη κατσαρόλα λάδι εκλεκτό

από τη Λέσβο φερμένο,

 από κάποιο χωριό.

Πατρόν εργασιών:

ΜΙΑ "ΛΑΔΙΑ", ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΠΑΛΙΑ, ΣΕ ΈΝΑΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΚΑΡΤΕΡΑ.

 ΜΙΑ "ΛΑΔΙΑ", ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΠΑΛΙΑ,

ΣΕ ΈΝΑΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΚΑΡΤΕΡΑ.

Ευλογημένο να ’ναι, ελιά, το χώμα που σε τρέφει,

κι ευλογημένο το νερό που πίνεις απ’ τα νέφη,

κι ευλογημένος τρεις φορές αυτός που σ’ έχει στείλει

για το λυχνάρι του φτωχού, για τ’ άγιου το καντήλι.

Δεν είσαι συ περήφανη σαν τ’ άλλα καρποφόρα,

που βιαστικά, ανυπόμονα, δεν βλέπουνε την ώρα

πότε με τ’ ανθολούλουδα τους κλώνους να σκεπάσουν

και με μια πρόσκαιρη ομορφιά τα μάτια να ξιπάσουν.

Εσύ ’σαι πάντα ταπεινή· πάντα δουλεύτρα, σκύβεις,

μ’ όλα τα πλούτη που κρατείς, μ’ όλο το βιο που κρύβεις.

Γι’ αυτό απ’ τα πρώτα νιάτα σου, που τα φιλούν οι ανέμοι,

ως τα βαθιά γεράματα, που το κορμί σου τρέμει,

και γέρνει κάθε σου κλαδί και κάθε παρακλάδι,

μέσα στον κούφιο σου κορμό δεν σου ’λειψε το λάδι.

                                                     Ι. Πολέμης

-Γεννήθηκε μέσα από τη διαμάχη δύο θεών.

- Τη κρατούσε το περιστέρι μετά τη καταστροφή και την έφερε στο Νώε.

-Πρωταγωνίστρια τη θεϊκή νύχτα που γεννήθηκε το Άγιο μωρό...πάτησε εδώ

-Γέμισε το καντήλι λάδι και το είπαν τα χείλη ως παραδοσιακό τραγούδι.

-Ήταν κοπέλα πριν γίνει δέντρο μέσα από μια ιστορία προσφοράς...πάτησε εδώ

-Ελιά ευλογημένη...

Ελιά ευλογημένη τι καλό μας έχεις φέρει;

Και την αποχαιρετήσαμε φορώντας μια ζακέτα,

αφού ξεμπερδέψαμε την ετικέτα από τη ρακέτα.

ΣΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ

ΣΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ

Ευλογία του Χριστού, 

φωλιασμένη στα κλαδιά του δέντρου αυτού.

Μάνα και κόρη λικνίζονται στον ελαιώνα 

και ζουν χειμώνες και καλοκαίρια στον αιώνα.

Δέντρο που ο καρπός του ανάβει το καντήλι

 και κυλά τη προσευχή στα χείλη.

Δέντρο που ο καρπός του νοστιμίζει το πιάτο του μεσημεριού,

 είτε του πλούσιου είτε του φτωχού.

Μάνα ελιά, αγκάλιασε τον κόσμο αυτό, 

που παίρνει από σένα απλόχερα το κάθε σου αγαθό.

                                                            Λ.Ρ

Σερβίρω μια νοστιμιά αποφεύγοντας να κάνω λαδιά.

(κολάζ  το φαγητό που επιλέγει κάθε παιδί)

Μπορεί να μας βγήκε το λάδι, αλλά δεν ζωγραφίσαμε τον πίνακα μάνι μάνι.

(πίνακας ζωγραφικός στο καβαλέτο και παρατηρώντας τον πίνακα,

 τα παιδιά διαλέγουν τα χρώματα και προσέχουν τις λεπτομέρειες)

Μέσα στους αιώνες προσφέρει η ελιά

 κι ας μη μπορεί η κοπέλα να συνεχίσει τη σταυροβελονιά.

Πατρόν ατομικών εργασιών:

                                      Άνθρωπος χωρίς υπομονή, λυχνάρι δίχως λάδι

και θα ανάψω το καντήλι γιατί φοβάμαι το σκοτάδι.

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ

Στα δέντρα πάνω κρέμομαι,

στις εκκλησιές κοιμάμαι

και τα χρυσά μου κόκαλα

μες στη φωτιά τα βάζω.Ποια είμαι;

Είμαι η Ελιά η Τιμημένη 

κι απ' το Θεό και τη φύση ευλογημένη!

Νοέμβρης σα φτάνει η Ελιά έχει την τιμητική της. Δέντρο ευλογημένο σαν κι αυτό κανένα άλλο δεν απασχόλησε τόσο τους ανθρώπους της τέχνης ανά τους αιώνες. Από τον Όμηρο μέχρι τον Κάλβο, και τον Ελύτη, από την αρχαία μυκηναϊκή και αιγυπτιακή διακοσμητική γλυπτική και τις αρχαίοελληνικές τοιχογραφίες ως τον Βαν Γκογκ και το Θεόφιλο η Ελιά σαν δέντρο αλλά και σαν σύμβολο ενέπνευσε χιλιάδες καλλιτέχνες παγκοσμίως.

Έτσι δεν πέρασε απαρατήρητη και από την τάξη μας...

Ελαιομάζωμα από την αυλή μας

Η Τέχνη μπαίνει στον Ελαιώνα...Το πάντρεμα της ποίησης και της ζωγραφικής

Άραγε όταν ο Παλαμάς έγραφε για την Ελιά είχε στο νου του τον Βαν Γκογκ; Όταν ο Πολέμης μιλούσε για "το λυχνάρι του φτωχού και του άγιου το καντήλι" είχε στο νου τα ξυλόγλυπτα του Γεραλή; Τα παιδιά παρατήρησαν, μελέτησαν, συζήτησαν και επέλεξαν ανάμεσα σε διάσημους ζωγραφικούς πίνακες αυτόν που τους έκανε εντύπωση και τον συνδύασαν με ένα γνωστό ποίημα Ελλήνων ποιητών. Ακούγοντας δηλαδή ένα ποίημα επέλεγαν τον πίνακα στο οποίο πίστευαν ότι αναφέρεται σαν εικόνα το ποίημα.

Ένα αίνιγμα γίνεται εικόνα:

Γινόμαστε κι εμείς ποιητές

Είμαι νόστιμος μεζές στο τραπέζι σου με θες

με ψωμί ή φρυγανιά με προτιμάει κι η γιαγιά.

Στο φαΐ ή στη σαλάτα νοστιμίζω όλα τα πιάτα

μαύρη, πράσινη, καφέ στο βάζο ή στον τενεκέ

με αλάτι ή με ξύδι βρίσκομαι σε κάθε σπίτι!

Το αποδίδουμε με παντομίμα, με μουσικοκινητική, με γλωσσικά παιχνίδια αλλάζοντας το στίχο ή μια λέξη πχ "Στο τραπέζι αν με θες είιμαι νόστιμος μεζές..."κλπ, αντιστρέφουμε λέξεις σαλάτα -πιάτα κοκ., 

Το κάνουμε παραμύθι: "Μια μικρή ελιά βρέθηκε στο τραπέζι μας μια φορά". Ευκαιρία για προφορικό λόγο. Τα παιδιά δημιουργούν μικρούς διαλόγους σαν παραμυθάκια μικρά.

Και φυσικά το καλλιτεχνικό μας ταμπεραμέντο δεν σταματά στη ζωγραφική.

Διαβάζουμε το παραμύθι " Μια γέρικη ελιά στη φάτνη του Χριστού" και η ατομική εργασία στηρίζεται πάνω σ' αυτό το παραμύθι.

ΕΛΙΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ!

ΕΛΙΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ!

-Καλώς τον Σωκράτη! Κάθισε στην παρέα μας. Μίλησε μας για την ελιά. Για το δέντρο, το λιομάζωμα, το ελαιοτριβείο, το λάδι, τη χρήση του, τη χρησιμότητα του.

Κάθεται αναπαυτικά, ανοίγει το βιβλίο του, που εκεί κρύβει όλους τους φίλους του και αρχίζει να μας αφηγείται, τι είχε γίνει μια φορά στον ελαιώνα, κάποιο φθινόπωρο...

Για να τον ευχαριστήσουμε για την ιστορία του και για να του δείξουμε ότι καταλάβαμε, ότι μας διηγήθηκε, του χαρίσαμε μια ατομική εργασία. Πρωταγωνιστής, μια ελιά ζωηρή που της άρεσε πολύ το κρυφτό.

Και εκείνος, ως ένας σοφός κούνελος, μας έδειξε που είχε κρυφτεί το λάδι. Που; Σε ένα κουτί λαδοπαστέλ. Μας έδειξε ένα τρόπο μαγικό. Πως το περίγραμμα μπορεί να πάρει χρώμα.

Δίπλωσε ένα λευκό χαρτί στη μέση. Στη πρώτη σελίδα, υπήρχε το περίγραμμα από ένα σχέδιο.

Το δεύτερο κομμάτι ήταν κενό και το τρίτο κομμάτι ήταν χωρισμένο σε τετράγωνα.

Τα παιδιά ζωγράφισαν με λαδοπαστέλ. Κάθε κομμάτι με διαφορετικό χρώμα.

Το τετραγωνισμένο κομμάτι έγινε έτσι...

Το φύλλο διπλώνεται πάλι στη μέση και τα παιδιά πατούν με δύναμη το περίγραμμα, με ένα στυλό. Η μαγεία των χρωμάτων αποτυπώνεται στο λευκό κομμάτι του χαρτιού.

Και όλοι βάλαμε το χεράκι μας να φτιάξαμε έναν ελαιώνα την εποχή του μαζέματος της ελιάς με μικτή τεχνική. 

Η 1η ομάδα ανέλαβε να φτιάξει τον "καμβά" μας με τέμπερα

Η 2η ομάδα τα ελαιόδεντρα με χαρτί του μέτρου και τη μέθοδο του "τσαλακώματος"

Η 3η ομάδα το πράσινο μέρος των δέντρων

  

Η 4η ομάδα τις ελιές

...και ιδού το αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας των μικρών χεριών που συνεργάστηκαν αρμονικά

Αντίο Σωκράτη και σε ευχαριστούμε!