ΜΥΓΔΑΛΙΑ ΜΟΥ ΜΥΓΔΑΛΙΤΣΑ

ΜΥΓΔΑΛΙΑ ΜΟΥ ΜΥΓΔΑΛΙΤΣΑ

Πώς σε θαυμάζω να 'ξερες, γενναία αμυγδαλιά μου θάρρος ποτίζεις και ζωή,

στολίζεις τα όνειρά μου!

Η αμυγδαλιά είναι ένα δέντρο που είναι γνωστό από την αρχαιότητα και φέρει μια ιστορία συνυφασμένη με αυτήν πολλών λαών! Η καταγωγή της είναι από τη Δυτική Ασία, αλλά είναι εξαιρετικά διαδεδομένο και πολλές χώρες και φυσικά στην πατρίδα μας. Ένα δέντρο που θαυμάστηκε, υμνήθηκε, τιμάται και συμβολίζει την ελπίδα...

Ένα ποίημα που μας έκανε εντύπωση και άρεσε ιδιαίτερα στα παιδιά έγινε αφορμή για δραματοποίηση και εικαστικές δραστηριότητες

Η Αμυγδαλιά (Γεώργιος Αθάνας)

Μια μικρή αμυγδαλιά

που δεν πίστευε τη μοίρα,

έβγαλε στην αντηλιά

τους ανθούς της κι είδε γύρα.

Στου βουνού την κορυφή

βλέπει το έλατο, ζηλεύει,

να ξεριζωθεί ποθεί

και κοντά του εκεί ν΄ ανέβει.

Το ΄νοιωσε ο Βοριάς : “Εγώ,

μυγδαλιά μου, να συντράμω

το μεγάλο σου σκοπό!”

είπε και τη ρίχνει χάμω.

- Ανάπτυξη λόγου: Φτιάχνουμε αυτοσχέδιους διαλόγους ανά ζευγάρια μεταξύ της αμυγδαλιάς και του Βοριά πχ.

Α: "Σε παρακαλώ κυρ Βοριά λυπήσου με!"

Β: "Είσαι όμορφη πολύ μικρή μου αμυγδαλιά δε θα πειράξω τα όμορφα λουλούδια σου!"

Α: "Δε σε φοβάμαι, όσο και να φυσάς! Είσαι πιο δυνατός από μένα αλλά δε φοβάμαι!"

Β: "Μη με κάνεις να θυμώσω γιατί θα ρίξω κάτω όλα τα λουλούδια σου και θα σε παγώσω!"

- Βρες την αμυγδαλιά: Εικόνες σκορπισμένες από διάφορα ανθοφόρα δέντρα. Τα παιδιά καλούνται να αναγνωρίσουν και να ξεχωρίσουν τις αμυγδαλιές.

-Το κρυμμένο αμύγδαλο: Παίζεται στην παρεούλα όπως το "που ' ντο που 'ντο το δαχτυλίδι"

-Ποια είναι η αμυγδαλιά;  Ένα παιδί βγαίνει από την τάξη. Ορίζουμε ένα παιδί από αυτά που βρίσκονται στην παρεούλα  ως αμυγδαλιά . Το παιδί που επιστρέφει πρέπει με ερωτήσεις τύπου "μάντεψε ποιος" να βρει «ποια είναι η Αμυγδαλιά».

-Φτιάχνουμε ρίμες σε ομάδες:

Ξέφυγε ένα αμύγδαλο... και πήγε ένα περίπατο!

Έπεσε ένα μυγδαλάκι... πάνω σε ένα κεφαλάκι!

Η μικρή αμυγδαλιά... τραγουδά με τα πουλιά!

Αμύγδαλα μάζεψα πολλά... και τα πήγα στη μαμά!

Πόσο μου αρέσεις μυγδαλιά... που μου κόπηκε η λαλιά!

Αμύγδαλα πολλά αν τρως...σε φοβάται κι ο γιατρός!

Δε φοβάται το Βοριά...η μικρή αμυγδαλιά!

Ένα αμύγδαλο εδώ, ένα αμύγδαλο εκεί...γέμισε όλη η αυλή!

-Ελεύθερη ζωγραφική με δαχτυλομπογιά και μαρκαδόρο

Ιδέες για ζωγραφική όταν βαριέσαι πολύ...

(σχέδια που έφεραν τα παιδιά στην τάξη)

Η Αμυγδαλιά με μπουκετάκι μπατονέτας μια ιδέα που "κλέψαμε" από το pinterest

Ζωγραφίζοντας το μύθο της Αμυγδαλιάς

"Ελπίδα σπέρνεις στις καρδιές σ’ εκείνες που λυγίζουν
και πως τελειώσαν τα όνειρα νομίζουν και δακρύζουν
φτάνει να ρίξουν μια ματιά σε σένα αγαπημένη
και να αντικρίσουν τη χαρά που είν’ στην καρδιά κρυμμένη..."

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ KAI Η ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ

 KAI Η ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ

Μέσα στο στρόβιλο και στην ορμή, αγάπησε του παραθύρου τη μορφή.

Μεταμορφώθηκε σε παλικάρι, όμορφο, ψηλό,

για να γνωρίσει το κορίτσι, που του είχε πάρει το μυαλό.

Μα σαν εκείνο, έτρεξε να κρυφτεί στου Βοριά την αγκαλιά,

η καρδιά του σταμάτησε και πέθανε στη μέση του χιονιά.

Αφήσαμε τη Φυλλίδα και τον Δημοφώντα στην Αρχαία Ελλάδα και φτάσαμε σε έναν μεγάλο πύργο στον καιρό του κάποτε. Εκεί γνωρίσαμε μια αγάπη που έσβησε μέσα στη παγωνιά και στο χιόνι.

Η φαντασία πήρε μολύβι και χαρτί και 

"έπλασε" το παλικάρι, με το παραμύθι αφορμή.

Αχ! κόρη με τα λευκά, 

πως ξεγελάστηκες απ' του παλικαριού την ομορφιά;

Η ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Η αμυγδαλιά

                                     

Το έναυσμα για να της αφιερωθεί η συζήτηση και οι δραστηριότητες που ακολούθησαν, δόθηκε από τα ίδια τα παιδιά που μας "πληροφόρησαν" ότι οι αμυγδαλιές είχαν ανθίσει. Απλά λοιπόν μιλήσαμε γι' αυτήν την όμορφη νύφη που ξεγελιέται και στολίζεται μέσα στον χειμώνα.

Υπάρχει καλύτερη αρχή από έναν μύθο και ένα παραμύθι; Διηγηθήκαμε στα παιδιά τον μύθο της Φυλλίδας και του Δημοφώντα  και διαβάσαμε το παραμύθι της κοπέλας που αγάπησε τον Βοριά από το βιβλίο "Οι μύθοι των λουλουδιών".

  

-Τραγουδήσαμε το "Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά" , γνωρίσαμε τον ποιητή και την ιστορία του ποιήματος. Ο Δροσίνης καθόταν στο παράθυρο του σπιτιού του και έβλεπε την ξαδέλφη του που καθόταν κάτω από μια αμυγδαλιά. Εκείνη, καθώς κούνησε το δέντρο, τα άνθη έπεσαν πάνω της και στόλισαν τα όμορφα μαλλιά της. Το ποίημα, μ΄αυτή την αφορμή είχε ήδη γραφτεί και η μούσα του ποιητή πρόλαβε να δει τον χιονιά στα μαλλιά της, γιατί πέθανε σε μεγάλη ηλικία. Το ποίημα μελοποιήθηκε στο μέτωπο από τον Γεώργιο Κωστή το 1885 και σιγοτραγουδιόταν από τους φαντάρους που ονειρεύονταν τις "χαρές" της ειρήνης και τον γυρισμό τους.

- Ακούσαμε τον "Κακό βοριά" από τον Λουδοβίκο των Ανωγίων" και ζητήσαμε από τα παιδιά να μας περιγράψουν εικόνες και εντυπώσεις μετά το τέλος της αφήγησης των οποίων οι απαντήσεις καταγράφηκαν.

- Ένα πολύ όμορφο ποίημα που αναφέρεται στην παλέτα των χρωμάτων που κρατά η αμυγδαλιά και φυσικά το εικονογραφήσαμε είναι της Γαλάτειας  Γρηγοριάδου-Σουρέλη,  "η μυγδαλιά".

Φίλησε η αυγή τον ήλιο,

μα της πέσανε φιλιά.

Ήρθαν και σκαλώσαν

πάνω στην αμυγδαλιά.

Σκύβει ο ήλιος να τα πιάσει

και τα κάνει ροζ-μαβιά.

Τρέχει η αυγή να τα προφτάσει

 και τα κάνει βιολετιά.

Μπαίνει ο ήλιος στην καρδιά τους

κι έγιναν λευκά σαν φως,

μπαίν' η αυγή στα πέταλα τους

και προβάλλει ροζ ανθός.

Κι έτσι τώρα, μυγδαλίτσα,

τους ανθούς σου έχουν φωλιά

της αυγούλας η φρεσκάδα

και του ήλιου τα φιλιά.

- Φάγαμε αμύγδαλα, σκέτα, αλατισμένα, βρήκαμε τρόπους να τα σπάσουμε εκτός από το σφυρί.

- Ταξινομήσαμε τους καρπούς, γνωρίσαμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και παίξαμε με αυτά.(τρία άσπαστα αμύγδαλα- δύο καθαρισμένα- πέντε ξεφλουφισμένα κοκ)

- Μέσα σε ένα διάφανο βάζο βάλαμε μερικά αμύγδαλα και υποθέσαμε. Πόσα μπορεί να είναι; Τα μετρήσαμε. Πόσα ήταν; Πόσα θέλουμε ακόμα για να γίνουν τόσα ή πόσα πρέπει να αφαιρέσουμε;

- Σε ένα θρανίο φτιάξαμε μια γραμμή με αμύγδαλα και κάθε παιδί έριξε ένα αμύγδαλο και μετρήσαμε πόσα μπόρεσε να βγάλει από τη γραμμή. Οι πόντοι σημειώθηκαν και υπήρχε στο τέλος νικητής.

- Δύο λαβίδες για παγάκια και δύο πιάτα. Πόσα αμύγδαλα θα μπορέσεις να μεταφέρεις στο πιάτο με τη λαβίδα, πριν τελειώσει η κλεψύδρα;
-  Μοσχοβόλησε το σχολείο από το νοστιμότατο αμυγδαλογλυκό που φτιάξαμε με την εξής συνταγή:
1 φλ. τσαγιού βούτυρο        Εσάνς αμυγδάλου
1 φλ. τσαγιού ζάχαρη          3 φλ. τσ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
3 αυγά                                   1 φλ. τσ. γάλα
1 φλ. τσ. αμυγδαλόψιχα
1/2 φλ.ζάχαρη που ανακατεύουμε με την αμυγδαλόψιχα μαζί με ένα κουταλάκι του γλυκού κοφτό κανέλα.
Χτυπάμε τα υλικά στο μίξερ εκτός από το μείγμα της αμυγδαλόψιχας. 
Αλείφουμε με βούτυρο ένα ορθογώνιο ταψί 33x23 ή ένα στρόγγυλο και ρίχνουμε μέσα μεγάλες κουταλιές από το χυλό, ενώ πασπαλίζουμε ανάμεσα το μείγμα αμυγδαλόψιχας. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 40'. Το περιχύνουμε αφού κρυώσει με ζεστό σιρόπι που φτιάχνουμε με  1φλ.νερό και 1 φλ. ζάχαρη και 2 κουταλιές χυμό λεμονιού και λίγο ξύσμα από λεμόνι. το σερβίρουμε πασπαλισμένο με κανέλα και αμυγδαλόψιχα.

Προτεινόμενα φύλλα εργασίας:

   

       

Ανθισμένες ατομικές και ομαδικές κατασκευές και όχι μόνο:

 Η Φυλλίδα

Η αμυγδαλιά με τέμπερα (ατομική)

Το ποίημα  της Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη

Η αγάπη της κοπέλας για τον Βοριά

Ατομική εργασία με γκοφρέ, αμύγδαλα

Με ζωγραφική και το τύπωμα από το κάτω μέρος ενός πλαστικού μπουκαλιού 

βουτηγμένο στη τέμπερα.

"Μεταμορφώθηκε σε δέντρο για την αγάπη

μα καθόλου δεν τη νοιάζει κι ας μένει "γυμνή" στου χειμώνα το αγιάζι"