Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ

ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ


Χειμώνιασε! Η φύση χλώμιασε...
Γέρασ' ο πλάτανος σε μια βραδιά,
ξεψύχισε η μικρή μας η ροδιά!
Γκρίζος βαρύς ο ουρανός
και ο σπουργίτης μοναχός!
Χειμώνιασε! Η παγωνιά ήρθε και θρόνιασε
στις μοναχικές βραδιές και στις άδειες γειτονιές!
Μαράζωσ' η μικρή πλατεία 
χωρίς γέλια παιδικά και φασαρία
κι οι τρέλες οι καλοκαιρινές
γίνανε θύμησες γλυκιές!
Χειμώνιασε! Μα η πορτοκαλιά μας φόρτωσε
μέλια πορτοκάλια ζουμερά
ετοιμάζει πίτα η μαμά.
Στου τζακιού τη θαλπωρή μια μυρωδιά γαργαλιστή.
Η ζεστή ευωδιαστή γωνιά καρτερά παραμύθι απ' τη γιαγιά!
Χειμώνιασε! αμείλικτος ο Βοριάς σώριασε
με ανείπωτη οργή ό,τι στο διάβα του έχει βρεθεί!
Κούρνιασ' ο κοκκινολαίμης βιαστικά στου ελάτου τα κλαδιά.
Μες στο βελονωτό κορμί κρύβετ' απ' του ανέμου την ορμή!
Χειμώνιασε! κι ο Χιονιάς καταχώνιασε
ό,τι έχει απομείνει στην οργωμένη γη
και στην έρημη αυλή!
Χιόνι στρώθηκε παντού
κι η αρκούδα κοιμάται του καλού καιρού!
Χειμώνιασε! Στο καβούκι της κι η χελώνα φώλιασε
μες στου Μορφέα την αγκαλιά ονειρεύεται την Άνοιξη ξανά!
Άδειο το δάσος , φωνή καμιά
μόνος ο λύκος τις κρύες νύχτες απεγνωσμένα τριγυρνά...
Χειμώνιασε!Ο καστανάς ξεπάγιασε...
Μα στέκει εκεί ακόμη καμπουριασμένος στη γωνιά
προσφέροντας κάστανα ζεστά...
Εικόνα ξεθωριασμένη απ' τα χρόνια τα παλιά!
Χειμώνιασε! Μια νιφάδα μας καλόπιασε!
Χτύπησε το τζάμι μας απαλά, για παιχνίδι μας καλεί
πάνω στο άσπρο το χαλί.
Κι ο Χιονάνθρωπος χαμογελά 
και μας κλείνει το μάτι πονηρά!
Χειμώνιασε! μια ουράνια θαλπωρή μας μόνοιασε...
Έτοιμα τα μελομακάρονα κι ο κουραμπιές
Χριστός γεννάται στις καρδιές!
Ντύθηκε το σπίτι γιορτινά, 
τρίγωνα κάλαντα στη γειτονιά!
Χειμώνιασε! μια γλυκιά μελωδία ξελόγιασε
απ' άκρη σ' άκρη την πολιτεία την μουντή
κι έσπασε σαν κρύσταλλο η σιωπή.
Η νύχτα λαμπάδιασε ξαφνικά, ένα αστέρι σκορπίζει ζεστασιά
και ένα έλκηθρο έξω απ' το σπίτι σταματά
δώρα σκορπίζονται απ' το πουθενά!
Αλήθεια, ψέματα; μια ελπίδα φωτίζει την παιδική ματιά!
Χειμώνιασε! Το γλέντι φούντωσε!
Μάσκες, σερπαντίνες, κομφεντί
γιορτάζει, ξεφαντώνει όλη η γη!
Μια μυγδαλιά ανθίζει θαρρετά
αψηφώντας του χιονιά την απονιά
κι ο χαρταετός από ψηλά γνέφει και γελά
"Τόλμη θέλει η Ζωή, να ζεις την κάθε της στιγμή!"
και να που όλα ξαναγεννιούνται απ' την αρχή!
                                                                 Ν.Ε.

- Πως ήρθε στη δική μας γειτονιά και τον χαιρετήσαμε μέσα από την καρδιά: Το πρωί είχαμε ένα γράμμα που είχε πάνω το όνομα του παραλήπτη, αλλά όχι του αποστολέα. Είδαν τα παιδιά τη φωτογραφία και υπέθεσαν ποιον απεικονίζει.
-Τον Άγιο Βασίλη. Όχι, γιατί δεν φοράει κόκκινα.
-Έναν παπά. Όχι, γιατί δεν φοράει μαύρα.
- Τον Ιωσήφ. Όχι, γιατί τα ρούχα του δεν ήταν έτσι.
-Τον Χριστό. Όχι, γιατί δεν ήταν γέρος.
-Τον Χιονιά.... τον Χειμώνα.
Διαβάσαμε το γράμμα και τα παιδιά έδωσαν χειμωνιάτικες εικόνες στο χέρι της κυρίας, με την ελπίδα ότι θα τον αγαπήσει.


                                                               

Τα παιδιά ζήτησαν να του γράψουμε κι εμείς ένα γράμμα, ως απάντηση.

-Μέσα απ' του Χειμώνα το φιλί, φαντασία δημιουργεί: Πως θα μπορούσε να είναι το δικό μας πορτρέτο;(πορτοκάλι για καπέλο, έλατο για σώμα, φλυτζάνια ζεστού τσαγιού για πόδια, μελομακάρονα για μάτια, κουραμπιές για μύτη, κούτσουρα για χέρια)

Από βάζα ανοιχτά, ο Χειμώνας γεμίζει με εικόνες τη πλάση ξανά! 

- Το σπάσιμο ενός δίσκου από τη γωνιά της κουζίνας μας έδωσε την αφορμή για να φτιάξουμε τον δικό μας παράξενο χιονάνθρωπο για να τον δει ο κύριος Χειμώνας.

-Μια εφημερίδα παλιά, ανέβηκε στα φτερά της φαντασίας και μιλά: Πριν οι εφημερίδα γίνει χιονόμπαλα και μετά, χιονοπόλεμος μέσα στη τάξη, έκανε κάτι άλλο. Κάθε παιδί "διάβασε" το δικό του φύλλο εφημερίδας, διάλεξε μια εικόνα και μας είπε το χειμωνιάτικο νέο.
Νέα!!!!!!!!!! Νέα παιδικά!
Απ' του Χειμώνα τα τερτίπια τα γνωστά.

- Διαβάσαμε το παραμύθι  "Ο χαμογελαστός χιονάνθρωπος".
Αφήσαμε την αρκουδίτσα, την αλεπού και τον Φλάφυ να κάνουν παρέα στον ήρωα του παραμυθιού. Στην ομαδική εργασία, τα πουλιά "λιώνουν" τη μοναξιά του δικού μας χιονάνθρωπου.

- Φρούτα και λαχανικά , του Χειμώνα τα καλά: "Διαλέξαμε και βάλαμε σε ένα καλάθι τα φρούτα του χειμώνα και σε άλλο τα λαχανικά του. Παίξαμε κρυφτό με την Άννα και κρύψαμε τα πορτοκάλια μέσα στη τάξη. Ποιος μανάβης θα βρει τα περισσότερα; Μετά το πορτοκαλομπάσκετ και το πορτοκαλομπόουλινγκ, τα στίψαμε και χαρήκαμε έναν νόστιμο  και υγιεινό χυμό.
Αφορμή για αυτές τις δραστηριότητες, το παραμύθι του Χρήστου Μπουλώτη:

Μετά από το αληθινό, ας είναι και κάτι ΣΑΝ κι αυτό.

 - Η νιφάδα πέφτει απαλά, στο φύσημα του Βοριά:Η νιφάδα της ιστορίας μας είχε τη δική της περιπέτεια.

 Με αφορμή αυτή την ιστορία, το λευκό μαντήλι του Βοριά, μας μεταμόρφωσε σε νιφάδες που ταξίδεψαν, με τη μουσική και έπεσαν... ( στο δρόμο και με πήρε ένα παιδάκι, πάνω σε ένα σπίτι και βλέπω όλη τη πόλη, σε έναν βράχο και βλέπω τη θάλασσα, σε έναν κήπο, που έχει ξερά φύλλα και κλαδιά, στο κλαδί μιας πορτοκαλιάς, σε ένα δρόμο και με πάτησε ένα αυτοκίνητο κ.ά)
- Φτιάχνουμε τις δικές μας νιφάδες, που έχουν πάνω τους μια εικόνα του χειμώνα. Το κάθε παιδί τραβά στη τύχη ένα αίνιγμα. Η απάντηση του αινίγματος είναι και η εικόνα της νιφάδας που θα φτιάξει.

Αινίγματα και εικόνες που χρησιμοποιήθηκαν:

Παγωμένη σταγόνα νερού που ταξιδεύει παντού.
Εκεί στο μέρος που ζω, λατρεύω το κρύο το τσουχτερό.
Αγρίεψε ο ουρανός. Αστράφτει και βροντά γιατί είναι βαρυχειμωνιά.
Περπατά στον πάγο στον γυαλιστερό, γιατί βρήκε ένα κόλπο πονηρό.
Αγκομαχά και προσπαθεί να κάνει ένα βήμα, μα δεν μπορεί, γιατί ο αέρας τον ταλαιπωρεί.
Πόδια κάτω, πόδια πάνω, αυτή την εποχή δεν την αλλάζω.
Μόνο του δεν περπατεί, θέλει το ταίρι του για να διαβεί.
Υπάρχω κι εγώ εκεί ψηλά. Χαρτί , κορδέλα για φορεσιά.
Πίσω απ’ αυτήν, άμα κρυφτείς, μπορείς να κάνεις και να πεις ότι εσύ επιθυμείς.
Αν ήσουνα καλό παιδί, έχω κάτι και για σένα στο σακί.
Κοντά σου, στα ζεστά, θα ακούσω παραμύθια απ’ την γιαγιά.
Ψίχουλα και λίγο νερό, ζητά αυτό το μικρό, που έμεινε εδώ.
Λατρεύω το χιόνι το απαλό, αλλά δεν θέλω τον ήλιο τον λαμπερό.
Καπέλα καφέ και μπλε, σε μια αγκαλιά, στου χειμώνα την παγωνιά.
Καληνύχτα. Όνειρα γλυκά. Θα σε δω, μόλις ανθίσει το λουλούδι στη πλαγιά.
Χωρίς πράσινο, μες στη παγωνιά, περιμένει την άνοιξη καρτερικά.
Κρύβονται στη ζεστασιά και είναι καμιά δεκαριά.
Κάτι να κυλήσει στο λαιμό γιατί έχω πόνο φοβερό.
Ο Γιάννης και η Μαρία, ντυμένοι στα ζεστά, δεν φοβούνται στον χιονιά.

Παγωμένες σταγόνες του νερού ταξιδεύουν παντού.

- Πριν μας  πει αντίο και χαθεί, μας πήγε κάπου που είχε χαρεί: Ο Χειμώνας μας ανέβασε στο έλκηθρο του και με οδηγό την Δήμητρα Αχιλαδέλλη, μας πήγε σε μια έκθεση ζωγραφικής . Γνωρίσαμε τρεις ζωγραφικούς πίνακες. Τα παιδιά με κολάζ και με μια ιστορία για τον κάθε πίνακα, αποχαιρέτησαν τον παγωμένο επισκέπτη.



Να σας πω ένα μυστικό;
Δεν άλλαξα γνώμη γι' αυτό.
Είπα "ναι" στα παιδιά, για να μη τους χαλάσω την καρδιά.
Ένα ψέμα μικρό, λιώνει σαν τη νιφάδα στο βουνό.
Άσε την κυρία Νατάσα να λέει "πως μ' αρέσει αυτή η εποχή"
κι εγώ θα περιμένω την άνοιξη να φανεί.
Καλό Χειμώνα!!!
Είναι μια ευχή, που σας τη λέω μέσα από τη ψυχή
γιατί δεν έρχεται πάντα ότι θέλουμε στη ζωή.












Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019

ΣΤΟΧΕΥΩ ΤΟ 2019....


ΣΤΟΧΕΥΩ ΤΟ 2019....


Στοχεύω να φτάσω ψηλά, σκαρφαλώνοντας σε ψηλά βουνά.
Στοχεύω να κερδίσω ένα θαυμαστικό, βάζοντας την τέχνη μου σε ένα γλυκό.
Στοχεύω να λέω την αλήθεια κι ας είναι πικρή, γιατί σαν το λάδι επιπλέει κάθε στιγμή.
Κυριολεκτικά ή μεταφορικά, ένας στόχος χρειάζεται αυτά:
Μολύβι και χαρτί για να γραφτεί ανεξίτηλα στο μυαλό και στη ψυχή.
Υπομονή, για να τον δω, να παίρνει σάρκα και οστά
και μία θέληση που ποτέ να μην τα παρατά.

-Τι μπορεί να σημαίνει η λέξη στόχος; 
Τα παιδιά υπέθεσαν και απάντησαν: Στόχος είναι κάτι που σπάει, το κολλάμε και γίνεται καινούριο. Στο στόχο ρίχνεις ένα βελάκι. Στόχος σημαίνει να προσπαθούμε. Τον ρίχνεις με ένα μπαλάκι.Να βάλεις τη μπαλίτσα μέσα στο καλάθι. Κάτι στρογγυλό που βλέπει κάτι πράγματα που είναι μακριά.
-Παίξαμε με την κυριολεκτική έννοια:Σε ένα πάνινο στρογγυλό στόχο με αριθμούς, σημαδέψαμε με ένα μπαλάκι. Ποιος μάζεψε τους περισσότερους πόντους; 
Χάρτινα ποτήρια έφτιαξαν έναν πύργο και προσπαθήσαμε να τον σημαδέψουμε με ένα μπαλάκι.
-Παίξαμε με την μεταφορική έννοια: Κάρτες γυρισμένες ανάποδα στο κέντρο της παρεούλας. Το κάθε παιδί τραβούσε μία και ανέφερε τον πιθανό στόχο του ήρωα της εικόνας.
Όπως:
Η Αλίκη και ο Βαγγέλης να διαβάσουν περισσότερα βιβλία.
Ο Αντρέας θέλει να γίνει πολύ δυνατός και να τρώει φρούτα και λαχανικά.
Η Χρύσα να κάνει γυμναστήριο για να λεπτύνει.
Ο Γκριζούλης να μαζέψει πολλά βελανίδια, γιατί δεν του αρέσουν τα καρύδια.
Ο Ντορής να βρει ένα καινούριο αφεντικό, που να είναι καλό.
Ο Αλέξανδρος να μάθει να γράφει.
 Ο Σωτήρης να μάθει πολύ ωραία ποιήματα.
Ο Στέλιος να βλέπει λίγη τηλεόραση, για να μην χαλάσουν τα μάτια του.
Η Νατάσα να είναι ήρεμη και να μη νευριάζει με το παραμικρό.
Η Αργυρώ να ξεκουράζεται και να κοιμάται νωρίς κοκ.

Το 2019, αν πρώτα απ' όλα είμαι καλά,
 στοχεύω τη νέα χρονιά...


Ο στόχος είναι κάτι που σημαδεύεις σωστά
και ο στόκος κλείνει στο ντουβάρι μία ζημιά.
Μπορεί να μπερδέψαμε το κάπα με το χι,
 αλλά μάθαμε τη διαφορά σε ότι κι αν συμβεί.







Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΝ ΒΑΘΥ...


ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΝ ΒΑΘΥ...


Η αρκούδα Γκριζολίνα είναι παιχνιδιάρα και τσαχπίνα.
Της αρέσει να σκαρφαλώνει στου δέντρου το κλαρί
 και να χαζεύει τον κόσμο κάθε πρωί.
Της αρέσει να κρυφοκοιτά,
όπου καταλαβαίνει το παιχνίδι και τη ζαβολιά.
Έτσι μας ήρθε στη τάξη, Τετάρτη, αν θυμάμαι καλά,
 να παίξει επιτραπέζια και να γνωρίσει τα παιδιά.
Σε καρέκλα δεν χώραγε να καθίσει φαρδιά πλατιά 
και στρογγυλοκάθισε στη μοκέτα τη παλιά.
Μα το χασμουρητό της ήταν έντονο και δυνατό.
Μια φορά, δυο και τρεις... Δεν πιστεύουμε να κοιμηθείς;
Εκείνη μας κοίταξε με μάτια μικρά 
και μας είπε ένα "αντίο" σύντομο και ένα "θα τα πούμε ξανά".
Τώρα θα είναι κάπου μακριά και θα κοιμάται σε μία σπηλιά.
Γκριζολίνα θα τα πούμε την άνοιξη ξανά, 
αλλά τα παιχνίδια δεν τα αφήνουμε πεταμένα δεξιά κι αριστερά.

-Το αρκουδάκι με τόση χάρη, έκανε την ιστορία σαν κουβάρι. (ιστορίες εξέλιξης)


- Τα ίχνη μες στο χιόνι το πυκνό! Ποιος έχει περάσει από δω;
(Αναγνωρίζουν τα ίχνη και τοποθετούν πάνω την ανάλογη εικόνα)

-Μετρά σωστά τις νιφάδες που κυλούν απ' το γαλάζιο του ουρανού, σαν να θέλουν κάτι να της πουν:
(μετρώ και "κλείνω" με ένα τουβλάκι τον σωστό αριθμό)

- Μπορεί να μη μετρά σωστά, αλλά αναγνωρίζει αυτό που κοιτά:( μπίνγκο αριθμών)

- Τι εικόνες πολλές! Τι παίζουνε μ' αυτές; 
(μπινγκο και οι καρτέλες τυπώνονται εις διπλούν)

- Πολύχρωμα γάντια της ζητούν, σε σωστή θέση να μπουν. (τόμπολα χρωμάτων και θέσης, τυπωμένη εις διπλούν)

- Για να παίξει με τα ζωάκια αυτά, πρέπει να βρει τη διαφορά, που δεν είναι μόνο μία τελικά, ίσως καμιά δεκαριά:

- Χαζεύει τις νιφάδες του ουρανού, πριν ξεκινήσει για κάπου αλλού: (τόμπολα ταύτισης, τυπωμένη εις διπλούν)
- Ξέρει ότι τη περιμένει μία σπηλιά. Τι θα κάνουν τα μικρά πουλιά μέσα στον χιονιά;
( καρτέλες με φωλιές και πουλιά. Ακολουθεί η ανάλογη αντιστοίχιση με βάση τα χρώματα)

- Χιονάνθρωπος γελά με τα καμώματα αυτά και κάτι χάνει κάθε φορά:
 ( τόμπολα εις διπλούν)
-Και οι φίλοι του έχουν χαθεί σε μια χιονοθύελλα τρελή:
 (μέσα στην εικόνα υπάρχουν χιονάνθρωποι που πρέπει να βρεθούν)

-Προτιμώ ένα σολομό, παρά να βάλω τον χιονάνθρωπο από το μεγάλο στο μικρό. (τόμπολα μεγεθών)

-Πως να θυμηθεί, όταν θέλει να κοιμηθεί; (χειμωνιάτικο μέμο)



-Στην εικόνα που κοιτά, πρέπει να διώξει αρκετά γιατί δεν θυμίζουν χειμώνα παιδιά!


Μέσα στο χειμώνα της σιωπής ,"άκου" και έναν κανόνα της προκοπής.
Τα παιχνίδια επειδή δίνουν χαρά, δεν τα αφήνουμε δεξιά κι αριστερά.
Στον ύπνο σου τον βαθύ, να είναι το όνειρο σαν μέλι χρυσαφί.
Καλό χειμώνα Γκριζολίνα.