Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

ΗΡΘΕ ΠΑΛΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ


ΗΡΘΕ ΠΑΛΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ!


Παρακαλώ! Είναι κανείς εδώ;
Ψάχνω τη Λαμπρή και της αγάπης το φιλί!
(στολισμός πόρτας)



Η δύναμη Του δεν ήταν μαγική, η κυρία την είπε θεϊκή:
Τα παιδιά επιλέγουν το θαύμα του Χριστού που τα εντυπωσίασε και το αποδίδουν με ζωγραφική.



Σήκω Λάζαρε και μη κοιμάσαι, ήρθε ο φίλος σου από μακριά 
και έκανε πάλι την καρδιά να χτυπά:
Με νερομπογιές ζωγραφίζουν την εικόνα, το πλαίσιο "ντύνεται" με οντουλέ χαρτί και ο Λάζαρος με γλωσσοπίεστρο και γκοφρέ.




Δεν είναι το παπί που έκανε πιπί στη μέση του Μισισιπή
είναι ένα παπί που περιμένει να έρθει τη Λαμπρή.



Μέχρι να μάθω αν το αυγό έκανε τη κότα ή η κότα έκανε το αυγό, 
το έντυσα όπως ήθελα εγώ για να προλάβω να το χαρώ.
Τα παιδιά επιλέγουν τα υλικά της αρεσκείας τους, ριζόχαρτο χρωματιστό και γλασέ και φτιάχνουν το πασχαλινό τους αυγό όπως το επιθυμούν...



Η κότα η Κλοκλό παρακαλά να της αφήσουν ένα αυγό



Βαρέθηκα να βλέπω τη μαμά να γεννάει συνεχώς αυγά.
Γι' αυτό ντύθηκα καλά, ταξίδεψα με κόκκινα χαρτόνια για πανιά
 και ήρθα να σας πω  Χρόνια Πολλά.(πασχαλινή κάρτα)



Που να πάω να κρυφτώ, όταν όλοι με φαντάζονται σουβλιστό;
Τι μαρτύριο περνάω κάθε χρόνο,τέτοια εποχή!
Μαυρίλα στην αρνίσια μου ψυχή.



Στου Επιτάφιου τη σιγή, καίει μια φλόγα στο κερί.
Για το μαρτύριο Σου αυτό, ένα ταπεινό"ευχαριστώ".


Με λευκό χρώμα η φύση με είχε βάψει
ώσπου συνάντησα του Χριστού τα Πάθη.
(φωτοτυπία εφημερίδας, ζωγραφική με νερομπογιές 
και σχίσιμο γύρω από την εικόνα)



 Στης Ανάστασης τη χαρά, κάπου θα καίω και γω εκεί κοντά.
Δίπλα σε ένα πορφυρό αυγό και σε ένα κουλούρι πασχαλινό.



Με την Ανάσταση του Χριστού, ήρθα από την άκρη του χωριού
για να σας πω χρόνια πολλά, γιατί έτσι λέμε, λέει η λαγουδογιαγιά.




Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον...







Σήμαντρα γλυκά βαρούν ακόμα και μοσχοβολούν οι εκκλησιές.
Μόσχος τα φιλιά στο κάθε στόμα, τα φιλιά της άνοιξης δροσιές.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου