Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

ΤΡΕΛΟΥΤΣΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑ

ΤΡΕΛΟΥΤΣΙΚΗ ΑΠΟΚΡΙΑ...




Κλείνω τα μάτια για μια στιγμή και λέω μια λέξη για την Αποκριά που καρτερεί.
(αυτή η λέξη γράφεται στην κατασκευή του κάθε παιδιού και όλες μαζί στολίζουν τη πόρτα της τάξης μας)


Λίγο, λίγο. Κομμάτι, κομμάτι, κάποτε υπήρχε κι αυτή στης ζωής το μονοπάτι.Μια μάσκα πιο παλιά, είχε λόγο να μπει στο πρόσωπο μπροστά. Θάνατος, πόλεμος ή κωμωδία, με δάκρυα πολλά σε μία τραγωδία. Συναισθήματα ξεχείλιζαν από την καρδιά κι ας μην ήτανε Αποκριά.
Ανοίξαμε το σεντούκι της ιστορίας και ανακαλύψαμε τα μυστικά της αποκριάτικης μάσκας που αν μη τι άλλο θεωρείται απαραίτητο αξεσουάρ κάθε αποκριάτικης μεταμφίεσης. Εξερεύνηση λοιπόν στα βάθη του χρόνου κι η μάσκα πρωταγωνιστής...
Από την προσωπίδα των αρχαίων που τη χρησιμοποιούσαν για λατρευτικό σκοπό και προκειμένου να καλοπιάσουν τους Θεούς...


στις μάσκες του θεάτρου...



στις νεκρικές μάσκες...


στα προσωπεία των άλλων λαών από την Αίγυπτο μέχρι την Καρχηδόνα και από το Περού και τους Αβορίγινες μέχρι και την Κίνα...



       

          





     

Επιλογή ελεύθερη των παιδιών το ψηφιδωτό και που θα μπορούσαν να τη φορέσουν αν ζούσαν στα παλιά χρόνια




Κύλησαν τα χρόνια και οι αιώνες...
...και η ιστορία αλλάζει στη Βενετία του Μεσαίωνα. Βενετοί κατασκευαστές συνδέουν τη μάσκα με το διάσημο Καρναβάλι, προσδίδοντάς του ταυτότητα και αλλάζοντας την έννοια του προσωπείου για πάντα...



                   

Ακούσατε! Ακούσατε! Αποκριάτικος χορός το βράδυ στις οκτώ! Αν θέλεις στο κέφι να βρεθείς πάρε χαρτί και μη βιαστείς. Στη μάσκα σου βάλε όποιο σχέδιο φανταστείς, αν θέλεις το βράδυ να φας και να πιεις! (ζωγραφική των παιδιών χωρίς τυπωμένο σχέδιο στο χαρτί)


Μια μάσκα αφηγείται! Μια μάσκα που γελάει, μια μάσκα που κλαίει μια ιστορία μας λέει:


Σειρά μας να φορέσουμε το προσωπείο και να "υποδυθούμε"  έναν ρόλο. Χαρά ή λύπη διαλέγω και μιλώ για κάτι χαρούμενο ή κάτι λυπηρό...
Τα παιδιά φορούν τη μάσκα και αφηγούνται μια αστεία ή μια χαρούμενη προσωπική τους εμπειρία ή φανταστική ιστορία με σκοπό να σκορπίσουν γέλιο στη νομάδα


και αντίστοιχα μια λυπητερή φανταστική ιστορία ή κάτι που τους έχει στενοχωρήσει...



Μια μάσκα που κρατά ένα παιδί γίνεται αυτοσχέδια ιστορία σε μια ανύποπτη στιγμή
(Μάσκες φτιαγμένες με αφρώδη υλικό. Τα παιδιά-πρωταγωνιστές, επιλέγοντας μία, μέσα από ερωτήσεις και φαντασία δημιούργησαν τις δικές τους ιστορίες και με τη δικιά μας συμμετοχή)


- Ο Ουράνης ο γάιδαρος ζούσε σε μια σπηλιά και ένιωθε πολύ μόνος. Έτρωγε χόρτα από το βουνό, αλλά ήθελε ένα αφεντικό. Κάποτε συνάντησε έναν άνθρωπο που του ζήτησε να πάει μαζί του. Ο άνθρωπος του υποσχέθηκε ότι θα τον φροντίζει και θα τον ταΐζει αλλά και κείνος έπρεπε να τον βοηθάει. Ο Ουράνης δέχτηκε, γκάριξε ευχαριστημένος και πήρε τον άνθρωπο στη πλάτη του και έφυγε. 
-Η γάτα η Πονήρω, έκλεβε τα ψάρια από τη κυρά της και πήγαινε και τα έτρωγε μακριά. Μια φορά όμως η κυρά τη πήρε χαμπάρι και τη κυνήγησε με το παπούτσι της.
- Η λαγουδίνα Μαίρη και ο λαγός Αντρέας ζούσαν στο δάσος και έτρωγαν χόρτα και φρούτα. Αυτά όμως δεν τους έφταναν και μπήκαν στο περιβόλι του κυρ- Μήτσου. Ο τελευταίος αποφάσισε να πάρει το όπλο και να ψάξει να τα βρει. Μπαμ το ένα, μπαμ το δεύτερο, πάνε τα λαγούδια. Τα έβαλε στη κατσαρόλα-τραπέζι, έριξε αλάτι και πιπέρι, έβαλε και πολλά κρεμμύδια-τουβλάκια και τα μαγείρεψε. Δάγκωσε το ένα, πεντανόστιμο. Δάγκωσε το δεύτερο, μέλι. 
Και οι ιστορίες συνεχίστηκαν.

Ένας μίμος μα ποιος μίμος...


Με το σώμα, με τα χέρια και με ευκινησία, σου "μιλάω" με τη σιωπή και με τη φαντασία. Με καταλαβαίνεις τι θέλω να σου πω ή από τη αρχή να κινηθώ;




- Η τέχνη της μιμητικής μας μαθαίνει το θέατρο της σιωπής. Γνωρίζουμε τον μίμο, τη μίμηση, την παντομίμα.
- Κάθε παιδί φορά τη μάσκα του και κάνει κάτι και εμείς επαναλαμβάνουμε.
-Μαντεύουμε τι κάνει.
- Τα παιδιά χωρισμένα σε δύο ομάδες. Η νηπιαγωγός- μίμος κάνει αναπαραστάσεις και κάθε ομάδα μαντεύει και αναφέρει τις κινήσεις χρονικά. Η αρχή και το τέλος της μίμησης είναι τα παλαμάκια του μίμου( ακούω,σηκώνω το μωρό, το νανουρίζω και το βάζω στη κούνια ή τρέχω, σκοντάφτω, πέφτω, σκουπίζω τα γόνατα μου και κλαίω). Κερδίζει η ομάδα που έχει πει τη σωστή χρονική εξέλιξη της παντομίμας.
- Κάθε παιδί επιλέγει ένα χέρι και λέει κάτι που να ταιριάζει στην εικόνα που βλέπει.(ατομική εργασία)


Από παιδί αναρωτιόμουν για το δάκρυ που κυλά κάτω από το μάτι. Άραγε τι τον λυπεί; Τι σκέφτεται και τον μελαγχολεί;
- Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν αυτά που κάνει.
- Δεν ξέρει να ζωγραφίσει κάτι άλλο.
- Δεν έρχονται να δούνε την παράσταση.
- Δεν του δίνουν λεφτά.
- Του λείπει κάποιος.
-Δεν τον αγαπούν.
Τώρα έπαψα να αναρωτιέμαι. Ευχαριστώ παιδιά.



Στο κάλεσμα του τρέχουν μεγάλοι και μικροί
γιατί το Καρναβάλι είναι για όλους γιορτή.
Είναι δυνατόν να μην είμαι εγώ εκεί;
Σας αφήνω και άργησα πολύ.










Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

ΑΜΥΓΔΑΛΟ, ΚΑΡΥΔΙ Ή ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ;




ΑΜΥΓΔΑΛΟ, ΚΑΡΥΔΙ Ή ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ;


Στρογγυλοκάθησαν στο τραπέζι, μες την τρελή χαρά...
και τους εξαφάνισαν όλους τα παιδιά.

Μπορεί να μπερδέψαμε τα "οικογενειακά" τους δέντρα, αλλά τους δοκιμάσαμε όλους και γνωρίζαμε τα ονόματα τους. Το κάθε παιδί ψήφισε τον δικό του ξηρό καρπό και νικητής βγήκε το στραγάλι κι ας λένε μερικοί πως είναι μαύρο χάλι.

- Αφήσαμε τη φαντασία να πλάσει την δική της εικόνα, χωρίς να γνωρίζουν τη σωστή απάντηση, που κολλήθηκε στο φύλλο εργασίας μετά το τέλος της δουλειάς τους.


- Μέσα από λεξοπαίχνιδα βρήκαμε το λάθος: "Ανέβηκα στην καρυδιά να κόψω ένα φουντούκι κι η καρυδιά τσαντίστηκε και μου 'δωσε...χαστούκι!"
"Πήρα ένα αμύγδαλο από τη φουντουκιά...και το 'κανα μια χαψιά μαζί με το κουκούτσι!"
Αυτοσχεδιάστε όπως εμείς είναι πολύ διασκεδαστικό!

-Ανάπτυξη λόγου με μια φανταστική ιστοριούλα στο πι και φι δίνοντας μόνο την αρχή: "Ένα μυγδαλάκι/φουντουκάκι/κάστανο κλπ, έπεσε από το δέντρο και...
οι απαντήσεις πολλές και ευρηματικές, κάποιες από αυτές:
@Έπεσε σε μια λίμνη και ταξίδεψε ως τη θάλασσα
@ Έπεσε πάνω σε ένα θάμνο και το άρπαξε ένα πουλί και το πήγε στη φωλιά του να ταΐσει τα παιδιά του!
@ Έπεσε πάνω στα ξερά φύλλα και ένα σκιουράκι το πήρε στη φωλιά του για να έχει να φάει όταν θα ξυπνήσει την Άνοιξη! 
@  Έπεσε στο κεφάλι ενός ανθρώπου που ξάπλωνε κάτω από το δέντρο για να ξεκουραστεί! 
@ Έπεσε στα χόρτα και ένας σκίουρος μάλωσε μ’ ένα ποντικάκι για το ποιος θα το πάρει στη φωλιά του και τελικά ήρθε μια αλεπού και φοβήθηκαν και το παράτησαν και το έφαγε η αλεπού που ήταν πεινασμένη! 
@ Έπεσε σε μια καμινάδα και έπεσε στη φωτιά του τζακιού και ξεροψήθηκε αλλά το έφαγαν τα παιδιά που έμεναν εκεί αφού η μαμά το έβγαλε με τη μασιά!

-Οι ξηροί καρποί πήραν εκφράσεις και μας μίλησαν γι' αυτά που σκέφτονται και γι'αυτά που νοιώθουν.



Το καρύδι είναι θυμωμένο γιατί κάποιος το πείραξε ή κάποιος το βρήκε στο δρόμο και το κλώτσησε.
Το αμύγδαλο είναι χαρούμενο γιατί το παίζουν οι φίλοι του.Μπορεί  η γυναίκα του να το άφησε να πάει βόλτα.
Το αμύγδαλο κλαίει γιατί έπεσε από την αμυγδαλιά και χτύπησε στο χαλίκι. Γιατί έπεσε από το παράθυρο. Γιατί ετοιμάζεται να το φάει ένα παιδάκι.
Το καρύδι σκέφτεται τι να κάνει τώρα γιατί βαριέται.
Το φιστίκι έκανε πολλές δουλειές και κουράστηκε και θέλει να κοιμηθεί και δεν το αφήνουν στην ησυχία του.
Το καρύδι ετοιμάζεται να βουλώσει τον νεροχύτη. Ή να ρίξει τα φλούδια μέσα στο γλυκό.
Το αμύγδαλο είναι λυπημένο γιατί η μαμά του δεν το αφήνει να βγει έξω ή μπορεί οι άλλοι ξηροί καρποί να το κοροϊδεύουν
Το αμύγδαλο φοβάται το σκοτάδι στο ντουλάπι ή βλέπει τι σκιά του και νομίζει ότι είναι κάτι άλλο.
Το φιστίκι φωνάζει γιατί το παιδί του-φιστίκι δεν το ακούει και το ζαλίζει. Ή θέλει να περάσει το δρόμο και τα αμάξια δεν το αφήνουν και λέει: ΑΑΑΑΑ,γιατί έχει τόσα αμάξια;

- Μετά από ένα σχετικό φύλλο εργασίας με ρίμες τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους δίστιχα:
Έφαγα δέκα κάστανα και δεν μπορώ να φάω λάχανα.
Έσπασα το ψαλίδι και μου έμεινε το καρύδι.
Που είναι το μπουμπούκι και το έψαχνε το φουντούκι;
Το φιστίκι έψαχνε να βρει το σκουλήκι, να πάνε μια βόλτα μαζί και φορούσε κόκκινο βρακί.

Οι ξηροί καρποί κολύμπησαν στη σοκολάτα 



Το σκιουράκι πήρε φαγητό για τη φωλιά του



Ένα άλλο δεν ήξερε τι να πρωτοδιαλέξει (ομαδική εργασία)


Η φουφού του καστανά


Και τους αποχαιρετήσαμε με ένα καράβι, παλιό σαπιοκάραβο




Τώρα όμως θα σας πω γεια χαρά γιατί έφαγα πολλά και με πονάει η κοιλιά.
Ήταν όμως όλα θεϊκά! Ξηροί καρποί σου λένε μετά.
Τολμάς να πεις όχι σ΄αυτό τον πειρασμό και να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό;










Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 Ταξιδεύοντας από την Αρκτική στην... Ανταρκτική και πάλι πίσω!


Πώς θα μπορούσαμε όταν όλα είναι γύρω παγωμένα και το κρύο δεν μας αφήνει να ξεμυτίσουμε να μην αναφερθούμε στους ανθρώπους αυτούς που ζουν μόνιμα σε τέτοιες συνθήκες και χειρότερες... Η αφόρμηση δόθηκε από τα ίδια τα παιδιά που σε κάποια στιγμή ντυθήκαμε για μια παρατήρηση στην αυλή και κάποιος φώναξε: "Σαν Εσκιμώοι ντυθήκαμε, κυρία!". Αυτό ήταν! Τι είναι αυτοί οι Εσκιμώοι; Τα παιδιά ανέφεραν ότι γνώριζαν και συμφωνήσαμε να μαζέψουμε πληροφορίες και να μάθουμε περισσότερα γι' αυτούς και για άλλους ανθρώπους που ζουν στις παγωμένες Άκρες της Γης! 
Στρώθηκε λοιπόν ο Παγκόσμιος χάρτης στην παρεούλα και το ταξίδι ξεκίνησε. Με αφετηρία την Ελλάδα ταξιδέψαμε πρώτα στο Βορρά! Βρήκαμε τις χώρες που καλύπτονται πάντα από πάγους και χιόνια και αρχίσαμε την εξερεύνηση... Άραγε ζουν άνθρωποι εκεί και ποιοι είναι αυτοί;


Εσκιμώοι και Λάπωνες, Ινουίτ και Σαάμι στη γλώσσα τους κι εμείς μέσα από ένα Power Point που μπορείτε να δείτε ΕΔΩ μάθαμε τα πάντα γι' αυτούς!
Και φυσικά δε θα μπορούσαμε να μην βάλουμε και το χεράκι μας για αυτούς...


Μέσα από ένα όμορφο παραμύθι "Ο Μεγάλος Χνουδωτός" της Γιολάντας Τσορώνη- Γεωργιάδη μιλήσαμε και για τα ζώα που ζουν στις Βόρειες Περιοχές 


Πολικές περιοχές και Τούνδρα φιλοξενούν πολλά είδη ζώων που οι Εσκιμώοι και οι Λάπωνες τα γνωρίζουν καλά... και εμείς ξετρελαινόμαστε να μιλάμε για αυτά. . Τα παιδιά γνώριζαν κάποια από αυτά και κάποια τα μπέρδευαν με αυτά των Ανταρκτικών περιοχών..Έτσι τα ξεχωρίσαμε και μάθαμε ποια είναι, πως ζουν, τι τρώνε, κλπ κλπ.. 
Δραστηριότητες πολλές...Πρώτα πρώτα δραματοποίηση του παραμυθιού...





...και μετά πολύ παιχνίδι:
- Πρόσεχε την Αρκούδα: Ένα παιδί είναι η πολική αρκούδα και τα υπόλοιπα οι εσκιμώοι που ψαρεύουν, κυνηγούν, ασχολούνται με το φαγητό, κλπ. Η αρκούδα ψάχνει να βρει τροφή και οι εσκιμώοι πρέπει να είναι σε ετοιμότητα γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να ορμήσει... εκεί που δεν το περιμένουν!
- Αρκούδα αρκούδα είσαι εδώ; Κατά το Λύκε λύκε είσαι εδώ
- Μιμήσεις πολικών ζώων και ζώων που ζούν στην Τούνδρα
- Θα πάω για αρκούδες πολικές... δε φοβάμαι. Το γνωστό παιχνιδοτράγουδο (που θα βρείτε και στην περσινή ανάρτησή μας για τα ζώα σε Χειμερία νάρκη) παραλλαγμένο με εντολές ανάλογες.
...και μετά ζωγραφική με μια τεχνική διαφορετική, τέμπερα για το φόντο με λίγη...μαγεία και τα ζώα με άσπρο πλαστικό και αυτοσχέδια στένσιλ.


  



... και πολύ πολύ χρώμα μέσα από την μελέτη των πινάκων ενός Καναδού ζωγράφου του Τεντ Χάρισσον που μας άρεσε πολύ μιας και οι πίνακες του παρουσιάζουν τις αρκτικές περιοχές πολύ πολύ διαφορετικά και αυτοσχέδια τα παιδιά τον αντέγραψαν στις ελεύθερες δραστηριότητές τους







Και μετά από όλα αυτά βάλαμε πλώρη για την άλλη άκρη της Γης, την Ανταρκτική...


Εκεί οι μόνοι άνθρωποι που συναντήσαμε ήταν εξερευνητές και επιστήμονες που μελετούν την παγωμένη αυτή Ήπειρο και προσπαθούν να ανακαλύψουν τα μυστικά της...


Ζουν όμως κι εδώ πολλά και διαφορετικά είδη ζώων από αυτά που συναντήσαμε στην Αρκτική και την Αρκτική Τούνδρα...Πιγκουίνοι και θαλάσσιοι ελέφαντες, όρκες και θαλάσσια λιοντάρια και μάθαμε τα πάντα για αυτά...
και ότι φυσικά ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μια πολική αρκούδα δε θα συναντούσε έναν πιγκουίνο ή ένας θαλάσσιος ελέφαντας μια πολική αλεπού ή έναν τάρανδο. Κάτι που στην αρχή ήταν λίγο μπερδεμένο στο μυαλό τους.
Αφού λοιπόν εξερευνήσαμε και τον κόσμο της Ανταρκτικής διαλέξαμε να ζωγραφίσουμε ποιο ζώο μας άρεσε σε φύλλο εργασίας

... φτιάξαμε ομαδικά μια πιγκουινοπαρέα που διασκεδάζει στο χιόνι


...και συγκρίναμε τις δύο άκρες της Γης μας κάνοντας επίδειξη των γνώσεων μας...
Το παιχνίδι των ερωτήσεων ή αλλιώς "Μήπως Γνωρίζετε;" μας βοήθησε να δούμε τι αποκόμισαν τα παιδιά από το ταξίδι μας αυτό...Ερωτήσεις εμπέδωσης για όσα είδαν, άκουσαν, βίωσαν.


και στο τέλος κάναμε το εξής σκίτσο όπου τα παιδιά επέλεξαν τι βρίσκουν στην Αρκτική τι στην Ανταρκτική και τι κοινό υπάρχει στις δύο αυτές περιοχές...


και φυσικά παιχνίδια με τα ζώα... και των δυο περιοχών
- Ξεχώρισαν τα ζώα της Αρκτικής από τα ζώα της Ανταρκτικής.
- Περιέγραφαν ένα ζώο και τα παιδιά προσπαθούσαν να μαντέψουν σε ποιο ζώο αντιστοιχεί η περιγραφή. Δώσαμε βάση στο να χρησιμοποιούν χαρακτηριστικά που θα δυσκόλευαν τα παιδιά και δώσαμε βάση στη λεπτομέρεια.
- Εδώ μας δόθηκε η ευκαιρία (και με την αφορμή του τίτλου του παραμυθιού που είχαμε διαβάσει) να μιλήσουμε για τα ΕΠΙΘΕΤΑ και πως αυτά πλουτίζουν το λόγο μας. Έτσι λοιπόν "στολίσαμε" το κάθε ζώο με επίθετα που του ταιριάζουν κατά την κρίση των παιδιών και ομολογούμε πως το αποτέλεσμα ήταν απρόσμενο...
Μια μεγάλη, άγρια, πελώρια, άσπρη, αιμοβόρα, πεινασμένη (δεχόμαστε και τις μετοχές), φοβερή, τρομερή, χνουδωτή αρκούδα έκανε την εμφάνισή της...
Ένας όμορφος, χοντρός, γλυκούλης, μεγάλος, αγαπητός, νόστιμος τάρανδος ήρθε στην παρέα μας...
Ένας πηδηχτούλης, άσπρος, μικρός, φοβιτσιάρης, ντροπαλός, όμορφος λαγός ξεπήδησε μπροστά μας...
Ένας φωνακλάς, παχουλός, τεράστιος, άσχημος, νυσταγμένος, τεμπέλης θαλάσσιος ελέφαντας κάθησε κι αυτός κοντά μας
Ένας άγριος, κακός, τριχωτός, δονταράς, γκρίζος, πεινασμένος, πονηρός, πολικός, τρομαχτικός λύκος μας ξάφνιασε και μας φόβισε.
Ένας μικρούλης, χαριτωμένος, ασπρόμαυρος, καλός, όμορφος, ζωηρός, κοντός, αδύναμος πιγκουίνος ζήτησε την προστασία μας, και το παιχνίδι των επιθέτων συνεχίστηκε για πολύ...


Τέλος ένα παιχνίδι που έγινε καθημερινή συνήθεια ήταν το memory με ζώα των πολικών περιοχών





Απ' το Βορρά μέχρι το Νότο ταξίδι κάναμε μακρύ
μα άξιζε τον κόπο καθώς διασκεδάσαμε πάρα πολύ!