Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΥ ΓΗ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗΝ!


ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΥ ΓΗ ΧΑΡΑΝ ΜΕΓΑΛΗΝ!


Ήσουν η Εκλεκτή του Θεού, για να σώσει αυτόν τον κόσμο,
δίνοντας σε μας τον Χριστό, που θα γνώριζε τόσο πόνο.
Κρίνος λευκός αφέθηκε στα αγιασμένα χέρια
 και το μήνυμα του αγγέλου απλώθηκε σε ουρανό κι αστέρια.
Μάνα του Χριστού, κλείνεις μες στην αγκαλιά, κάθε πονεμένη καρδιά.
Μια καρδιά που ζητά παρηγοριά, μέσα από της προσευχής τη γιατρειά.
Μια καρδιά που στο γλυκό δειλινό, ψάχνει να βρει το δρόμο τον σωστό.
Την ώρα που όλα σωπαίνουν και ακούν τον κρυφό εσπερινό,
 γονατιστή σου λέω ένα ταπεινό "ευχαριστώ".



Πατρόν ατομικής εργασίας:



Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!


Στο στερνό το ξεψύχημα, δειλινού μυρωμένο,
κάποια ρόδα μαραίνονται, κάποια ρόδα πεθαίνουν.
Κι ένα ρόδο, αστρολούλούδο, με χαρά και γαλήνη,
το στερνό του ανθοπέταλο, στο ρυάκι αφήνει.
-Που τραβάς ανθοπέταλο τη ζωή σου να σβήσεις;
-Πάω να φέρω το μήνυμα σε μιας χώρας άλλης ζήσης.
Του Χριστού την Ανάσταση, που σιγόψελνε η αύρα
και τη λάλαε χαρούμενα η καμπάνα απ' αλάργα.
                                                           Ανώνυμος


Σήκω Λάζαρε απ' τον τάφο τον σκοτεινό, 
γιατί το καλαθάκι μου είναι αδειανό.

Είμαι κι εγώ εδώ, "Καλό Πάσχα" να σας πω.

Τα λουλούδια, στόλισμα στεφανιού,
 στη τελευταία αναπνοή του Χριστού.

Πεταλούδα παίζει κρυφτό με ένα πολύχρωμο αυγό.

Γίνεται να λείπω εγώ από τον πασχαλινό χορό;

Ευχές απλώθηκαν στον αγρό, 
από ένα αυγό διαφορετικό.

Κοτοπουλάκι άφησε την κότα μαμά,
 για να κρατήσει αυτό στην αγκαλιά.

Βροντή και κοσμοχαλασιά, στου θανάτου την περπατησιά.
(αναπαράσταση ζωγραφικού πίνακα)

Μάτια παιδικά μπροστά στην πασχαλιά, εύχονται "Χρόνια Πολλά"



Τι άλλο να κάνω για να σου πω ότι το Πάσχα είναι εδώ;
(ομαδική εργασία, με ζωγραφική το κεντρικό θέμα
 και κάθε παιδί στόλισε το δικό του αυγό)

Λαμπάδα σιγοκαίει τη Μεγάλη Παρασκευή 
στου Χριστού την ταφή.

Μικρά μας και του χρόνου να είμαστε καλά,
 για να ευχηθούμε ο ένας στον άλλον "Χρόνια Πολλά"

Χριστέ μου, ας γίνουν τα βάσανα Σου, βάλσαμο στην καρδιά,
 για να μπορεί εκείνη να μάθει, να συγχωρεί και να αγαπά!













Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

ΑΝΟΙΞΗΣ ΜΕΛΩΔΙΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΓΑΖΙΑ

ΑΝΟΙΞΗΣ ΜΕΛΩΔΙΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΓΑΖΙΑ



Άνοιξη μύρισε η πλάση πρασίνισε! 
Φωνάζει ο κούκος δειλά 
ψάχνει να βρει καινούρια φωλιά!
Το σύνθημα δίνει ευθύς:
"Εμπρός τη ζωή να γευτείς!"
Γέμισε ο κήπος μας λουλούδια
στα δέντρα τιτιβίσματα τραγούδια!
Άνοιξη μύρισε την υπόσχεση τήρησε...
Η μέρα μεγάλωσε, ο ήλιος ξεσπάθωσε.
Τρανός μεγάλος βασιλιάς χορεύει μες στ' άνθη της τριανταφυλλιάς!
Ανθίζει ο κρίνος και σκορπά παντού μια θεία ευωδιά.
Ένα "Χαίρε" μια ελπίδα γεννά
κι ένα λάβαρο υψώνεται ψηλά!
Άνοιξη μύρισε το χελιδόνι γύρισε!
Στου μπαλκονιού την ερημιά γυρεύει την άδεια του φωλιά.
Γέμισ' ο ουρανός ουρές ψαλιδωτές
κι η μικρή πλατεία γέλια και φωνές!
Άνοιξη μύρισε το λιβάδι πλημμύρισε
χρώματα, αρώματα, ζουζουνητά
κι όσα η ματιά αναζητά!
Πολύχρωμος καμβάς η φύση που το νου και την καρδιά ζητά να ξεμυαλίσει!
Άνοιξη μύρισε ο σπόρος ξεμύτισε!
Στου γεωργού τ' αχείλι χαμόγελο ανατείλει.
Ο μόχθος της χρονιάς αβγάτισε μεμιάς.
Άνοιξη μύρισε τ' αηδόνι αλήτεψε!
Μες στη νυχτιά σιγοτραγουδά...
Ένα τιτίβισμα μελωδικό, κάλεσμα μοιάζει ερωτικό.
Και στης γαζίας τα κλαδιά μπλέκονται κάθε βραδιά 
πονηρές φεγγαροακτίδες με τις μικρές δροσοσταλίδες!
Άνοιξη μύρισε μια πεταλούδα ξεγλίστρησε
απ' το κουκούλι το σφραγιστό,
άπλωσε το φτερό το πλουμιστό και βρήκε ταίρι ταιριαστό...
Μια ψυχή που φτερουγίζει στο φως
δε δειλιάζει, δε φοβάται ούτε σκέφτεται πότε και πώς!
Άνοιξη μύρισε η πασχαλιά ευωδίασε!
Κόκκινα αυγά και προσευχή, πένθιμα η καμπάνα ηχεί...
Ένας σταυρός, μια προδοσία, ενός αθώου η θυσία
δίνει μάθημα ζωής που δεν πρέπει ν' αγνοείς!
Άνοιξη μύρισε η αγάπη ξεχείλισε
και του Μαγιού η μέρα γιορτάζει την Μητέρα!
Στεφάνια λουλούδια, αγκαλιές και τραγούδια
κι ο ήλιος σιγομουρμουρίζει: "Κάνε τη ζωή σου να αξίζει!"
                                                                                    Ν.Ε


Άνοιξης ταξίδι μακρινό, με τα φτερά της φαντασίας ζωγραφιστό.
(φράουλα-κεφάλι,κεράσια-μάτια, λουλούδι-μύτη, χελιδόνι-στόμα, πεταλούδα-σώμα,
 αυγά -αυτιά, λαμπάδες -πόδια, πασχαλίτσες-παπούτσια)

Άνοιξης μελωδία στη σιγαλιά.
Ντο, ρε, μι, φα, ακούγεται μια σονάτα απαλά.


Άνοιξης πολύχρωμα λουλούδια,
για να πουν της όμορφης τραγούδια.


Άνοιξης συρταριέρα ανοίγει νωχελικά 
και όλη η πλάση καρτερά.

Άνοιξης άγγιγμα απαλό, 
σε ένα καρότσι ξεχασμένο στον αγρό.

Άνοιξης χτύπημα στη πόρτα τη σχολική, 
για να διώξει τη συννεφιά και τη βροχή.

Έλα μέσα, του Χρόνου ομορφιά,
 ποιος μπορεί να πει όχι σε σένα Κυρά;

Άνοιξε μύρισε!
Το κοριτσίστικο βλέμμα μια μαργαρίτα κοιτά 
και σκύβει και της λέει μυστικά:
" Μαργαρίτα, δεν ξέρω αν μ'αγαπά ή δεν μ' αγαπά, 
αλλά την άνοιξη την περίμενα με όλη μου την καρδιά.
 Δεν με νοιάζει το πόσο και το γιατί, 
αλλά με κείνη είναι πλημμυρισμένη όλη μου η ψυχή!








Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ


Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ

Ένα- η εξώπορτα ανοίγει και "σκιρτά" στου επισκέπτη τη θωριά.
Δύο- τα σκαλοπάτια ανεβαίνει με βήμα σιγανό, του χρόνου το αερικό.
Τρία-πανέρι γεμάτο, αφήνει στα πόδια της μπροστά, για να ξαποστάσει μια σταλιά.
Τέσσερα-το κουδούνι αντηχεί, σαν θέλει κάτι να μου πει.
Πέντε- μια έκπληκτη ματιά, στην ασκητική κυρά.
'Έξι-καλοδεχούμενα τα δώρα στα σκαλιά και έχω στρώσει το τραπέζι με πολίτικα γεμιστά.
Εφτά- μη βγάλεις παπούτσια στο κατώφλι Κυρά, γιατί απ' ότι βλέπω είναι παρά πολλά.
Κάπως έτσι ξεκίνησε η Καθαρά Δευτέρα. Μ' αυτήν την απρόσμενη επίσκεψη. Βάλαμε στο τραπέζι τα καλούδια που μου έφερε. Σερβίρισα στα πιάτα φαγητό, που μύριζε ντομάτα και δυόσμο. Είπαμε τόσα πολλά και μετά ήθελε να ξεκουραστεί. Μου ζήτησε να πλύνει τα πόδια της. Της ετοίμασα μια μεγάλη λεκάνη(που να χωρέσουν όλα τα πόδια) με ζεστό νερό και σαπούνι. Όταν έβγαλε όμως τις κάλτσες, έμεινα να την κοιτάζω με μάτια ορθάνοιχτα!!!
 Τατουάζ στα πόδια, πρώτη φορά έβλεπα και μάλιστα σε μια καλόγρια. Κατάλαβε την έκπληξη μου και μου είπε ότι κάθε πόδι, κάθε εικόνα, έχει τη δική της ιστορία. Κάθε Κυριακή τιμά έναν άγιο ή ένα γεγονός. Καθώς έβαλε τα πόδια της στο νερό, για να ξεκουραστούν, άρχισε να μου αφηγείται εφτά ιστορίες. 
Τις ιστορίες τις έβαλα στο πανέρι, που μου άφησε η Κυρά και τις έφερα στο σχολείο.Τις είπα στα παιδιά. Εκείνα έψαχναν να βρουν πού είναι το ψέμα και πού η αλήθεια.


Στολίσαμε τα παπουτσάκια τα ξεχασμένα!





Και σε ένα κρεμμύδι ξερό, βάλαμε φτερά, εφτά στον αριθμό,
 έθιμο από τον Πόντο, παλιό.

Κυρά, γνωστή Κυρά, πάρε τον δρόμο σου ξανά, 
μέχρι να βαφτούν κόκκινα τα αυγά!
Καλή Σαρακοστή!