Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΝΟΝΑ...


ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΝΟΝΑ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ
ΜΕ ΤΗ ΝΟΝΑ ΤΗ ΧΕΛΩΝΑ

Τι είναι ο κανόνας;(κάτι που μας λέει τι να κάνουμε)
Που τον συναντάμε;
Στο παιδότοπο. (Μη πετάτε μπαλάκια, γιατί θα γλιστρήσουν)
Στη παιδική χαρά.(Μία κυρία μας λέει πως να παίξουμε)
Στη θάλασσα(Μη πετάτε σκουπίδια)
Στο σπίτι (Δεν παίζω μπάλα και δεν τρέχω γιατί θα χτυπήσω και θα σπάσω το βάζο με τα λουλούδια της μαμάς-Δεν πετάω σκουπίδια-Μαζεύω τα παιχνίδια μου- Δεν ενοχλώ τη μαμά, όταν μαγειρεύει και όταν κοιμάται-Δεν ζωγραφίζω το σπίτι- Όταν γυρνάω από τη βόλτα πλένω τα χέρια μου)
Στη τάξη:
Κάρτες με κανόνες ανάποδα. Το παιδί τραβάει μία στη τύχη και υποθέτει τα λόγια του κανόνα. Μετά την υπόθεση, τον συζητάμε και το παιδί βάζει ένα τουβλάκι στο τραπέζι. Συνεχίζει το δεύτερο, το τρίτο κοκ. Στο τραπέζι "χτίζεται" το σχολείο με κανόνες.Τι θα γίνει αν τραβήξω ένα τουβλάκι; Τι θα γίνει αν δεν εφαρμόζω τους κανόνες;


Πάνω σ' αυτή τη δραστηριότητα στηρίχτηκε η ομαδική εργασία.



Ένα σύνθημα για να ταξιδέψει με τον Βοριά και το Νοτιά
χρειάζεται ενότητα και μια μεγάλη καρδιά.



Γνωρίσαμε τον Κύριο Τσαπατσούλη και επισκεφθήκαμε το σπίτι του.



 Χάλι μαύρο! Αποφασίσαμε να φροντίζουμε τη τάξη μας να είναι καθαρή και τακτική. Αν όχι, ο κύριος Καθαρός και ο κύριος Τακτικός μας έγραψαν το τηλέφωνο τους.



Το πρωί ένα μπισκότο άφησε τη γλύκα του μέσα σε κάθε παιδικό στόμα.Ας πάρω μέσα στη παλάμη μου τώρα μια λέξη γλυκιά.(σ'αγαπώ, γεια, ευχαριστώ,παρακαλώ, ορίστε, καλό ταξίδι, καλή όρεξη, γεια,συγγνώμη, καλημέρα, καληνύχτα)
Προτάσεις και σύντομες περιγραφές ειπώθηκαν και τα παιδιά προσπάθησαν λεκτικά να αντιστοιχήσουν τη ανάλογη λέξη.
Γνωρίσαμε τον Περικλή τον απρεπή...


 και συζητήσαμε ότι το μυστικό για να πετύχει η σαντιγί είναι μια λέξη ευγενική.
(ομαδική εργασία δουλεμένη με νερομπογιές)




Ένα σπίτι χρειάζεται θεμέλια γερά, για να προστατεύει όλους στη ζεστή αγκαλιά.
Ένας κανόνας, σαν μια πέτρα γερή, βοηθάει την ομάδα να λειτουργεί! 

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΝΑΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΜΕ ΑΣΤΕΡΙΑ

ΕΝΑΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΜΕ ΑΣΤΕΡΙΑ...

Μαθαίνουμε το όνομα μας κάπως διαφορετικά...Μέσα από έναν πρωτότυπο αυτοσχεδιασμό. Ξαπλώνουμε με μια μουσική της προτίμησής μας ήρεμη, χαλαρωτική, ταξιδιάρικη... Εμείς επιλέξαμε Vangelis και "Beautiful Planet Earth"


Η μουσική σιγά σιγά καθοδηγεί τα βήματά μας... γινόμαστε ελαφροί ελαφροί σαν πούπουλο και ανεβαίνουμε όλο και πιο ψηλά. Καθοδηγούμε τα παιδιά με μια αφήγηση...βάλτε φαντασία και οδηγήστε τα μέχρι τ' αστέρια...
Αυτή η μικρούλα ιστορία 
που μόλις τώρα θα σας πω
είναι μια όμορφη εμπειρία
που έζησα πριν από καιρό...
Έχουμε σκορπίσει στο χώρο της τάξης αστέρια με γράμματα (φροντίζουμε τα αστέρια μας να είναι τόσα όσα χρειάζονται για να σχηματίζουν τα ονόματα των παιδιών). Τα παιδιά ταξιδεύουν σε γαλαξίες μακρινούς και συγκεντρώνουν τα αστερογράμματα που σχηματίζουν το όνομά τους. Το αποτέλεσμα;



Αρχίζουμε να φτιάχνουμε το δικό μας γαλαξία, το δικό μας έναστρο ουρανό.




Τώρα φανταστείτε αν φυσικά μπορείτε τι συνέβη στη συνέχεια...
Ξαστεριά στα βάθη του ουρανού,όταν λάμπει το όνομα ενός παιδιού.


Αφιερωμένο λοιπόν σε όλα τα αστεράκια με πόδια, χέρια, κεφάλι και σώμα!


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΣΤΗΘΩ;


ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΣΤΗΘΩ;


Δεν βάφω το τοίχο ενός σπιτιού, ούτε τη πόρτα ενός αρχοντικού.
Είμαι μία μπογιά, η γνωστή σε όλους, ξυλομπογιά.
Ζωντανεύω ένα λευκό χαρτί και αν η μύτη μου χαθεί,
περιμένω τη ξύστρα να φανεί.
( κάθε παιδί διαλέγει το αγαπημένο του χρώμα και ζωγραφίζει ότι θέλει μ 'αυτό)



Πρόσεξε το χέρι πως θα κινηθεί, γιατί το λάθος δεν μπορεί να κρυφτεί.
Είμαι ο μαρκαδόρος και είμαι περήφανος πολύ για τη δικιά μου καταγωγή.
Γιατί; 
Γιατί εμένα πρώτο θα διαλέξει το παιδί!
( ομαδική εργασία ποτισμένη με οινόπνευμα)


Σε ένα κασελάκι σφαλίσαμε χαρτάκια που είχαν γραμμένα τις απαντήσεις των παιδιών στην ερώτηση: " Πως αισθάνθηκες τη πρώτη μέρα στο σχολείο και τι προσμένεις στο χρόνο που θα έρθει" και το κρύψαμε στο χρονοντούλαπο μας για όλη τη σχολική μας χρονιά. Μια ιδέα που είχαμε βρει παλιότερα από τη συνάδελφο Κατ.Παπαευθυμίου και μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, λίγο "πειραγμένη"!
Το δεύτερο κομμάτι της ερώτησης, μας βοήθησε να γνωρίσουμε ένα άλλο υλικό...

Δεν χρειάζομαι μια γόμα και μια ξύστρα κοντά,
 αλλά πρέπει να με "γαργαλήσουν" δυο χέρια παιδικά.
Υποκλίνομαι στη τάξη μπροστά.
Είμαι η υγρή δαχτυλομπογιά!







Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ...ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ...ΚΑΛΗΜΕΡΑ!



Άνοιξε η πόρτα του μικρού σχολειού κι ένωσε τους φίλους νέους και παλιούς!

Ξεκινάμε και φέτος και για να καλωσορίσουμε τους μικρούς μας μαθητές φτιάξαμε κι εμείς ένα δωράκι...έτσι για να κάμψουμε τις αμφιβολίες τους, τις ανησυχίες τους και να νιώσουν πιο άνετα. 
Φύσηξε το βοριαδάκι και γύρισε το φουρφουράκι... γλύκανε και το χειλάκι.
Πρώτη μέρα λοιπόν...Καλημέρα!



Και το ποιηματάκι που τα συνοδεύει:
"Άσε το φουρφούρι που γυρνά,
να διώξει κάθε φόβο σου και λύπη μακριά,
για να είναι σαν το γλειφιτζούρι γλυκιά 
η σχολική σου η χρονιά!"

Καλή και δημιουργική να είναι αυτή η χρονιά μας και ας δώσουμε στα παιδιά αυτό  που προσδοκούν και όχι αυτό που νομίζουμε ότι χρειάζονται!


Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

(στολισμός τζαμιών και ταμπλό)



Ακούσαμε μια είδηση για μια παράξενη βροχή, 
που δεν είχε καμιά σχέση με τη γνωστή πινεζοβροχή!
Μεγάλη η περιέργεια! Ξεκινήσαμε μαζί με τα παιδιά και 
καλέσαμε κι άλλους,για να μεγαλώσει η συντροφιά.
Στην πρόσκληση που κάναμε, η απάντηση ήταν αρνητική 
και σε ολονών τα χείλη ήταν κρεμασμένο ένα "γιατί".

Φωνές πολλές δεξιά και αριστερά, 
γιατί όλα τα φρούτα τσακωνόντουσαν σε κάποια γωνιά.
Εγώ είμαι το πιο θρεπτικό! 
Όχι, εγώ είμαι το πιο γλυκό! 
Όχι, εμένα παίρνει η Ρέα για δεκατιανό! 
Τι να πούμε σ' αυτό τον χαμό;


Το σαλιγκάρι χάζευε τα φύλλα τα κοκκινωπά
και είπε να μείνει για να περπατήσει πάνω σ' αυτή τη παράξενη ομορφιά!


Το ποντίκι λιγουρευόταν τη κολοκύθα τη στρογγυλή, 
χωρίς να πάρει χαμπάρι τη γάτα που καραδοκεί.


Ο σκίουρος βρήκε τυχαία φαγητό και είπε να το πάει στο μικρό του σπιτικό.
Δεν μπορούσε να χάσει ούτε ένα λεπτό!


Ο κύριος χάρηκε πολύ μ' αυτή την αναπάντεχη βροχή
 και είπε να απολαύσει τη ρομαντική στιγμή.


Το σκιάχτρο μας είπε με θλιμμένη λαλιά:
- Θα ήθελα να έρθω μαζί σας παιδιά,
αλλά θα ερημώσουν το χωράφι τα λαίμαργα πουλιά.


Προχωρήσαμε ώρα αρκετή και τι να δούμε όταν φτάσαμε εκεί!
Εικόνες- κομμάτια έπεφταν με σταγόνες- νερό
 πάνω στο χώμα το στεγνό.
Εικόνες-κομμάτια από τον γκρίζο ουρανό, 
για να συνθέσουν το φθινοπωράκι το χλωμό.
Το καλωσορίσαμε όλοι, φωνάζοντας δυνατά,
 να χαρίσει σε όλους μια όμορφη και δημιουργική σχολική χρονιά!


Μετά τη φασαρία και το χαμό, είδαμε στη πόρτα αυτό!
Το αγόρι το χλωμό είχε στείλει τρεις κάρτες στο σχολειό.
Κάθε μήνας και μια ευχή, μέσα στου χρόνου τη διαδρομή!




Καλώς μας ήρθες χλωμό αγόρι !








Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

11 ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ


11 ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ...

σαν φανεί ξανά, βλέπεις να κάνει βόλτα στους δρόμους, η "Καλή Χρονιά".

Καλώς όρισες! Πέρασε! Κάθισε κοντά μας!
Σου φτιάξαμε κάτι μέσα από την καρδιά μας.


Ασπρομάλλης Γερο- Χρόνος, καθισμένος σε ένα θρόνο.


Κοντά τα τέσσερα παιδιά του, χουχουλιάζουν στην αγκαλιά του!

                                       







Τέσσερα παιδιά, δώδεκα εγγόνια, δίνουν, παίζουν με τα χρόνια!



 
                         

                                       

  
               

            

           



       


Δεν δουλεύω τη Δευτέρα, γιατί είναι η πρώτη μέρα.
Δεν δουλεύω και τη Τρίτη, γιατί μου πονάει η μύτη.
Δεν δουλεύω τη Τετάρτη, γιατί μου πονάει η πλάτη.
Δε δουλεύω και τη Πέμπτη, γιατί μου πονάει η μέση.
Δε δουλεύω τη Παρασκευή, γιατί μου πονά τ' αυτί.
Δε δουλεύω το Σαββάτο, γιατί είμαι άνω κάτω.
Δε δουλεύω και τη Κυριακή, γιατί είναι μέγα γιορτή. 

Να αφήσεις στην άκρη τη δικαιολογία γιατί μόνο η Κυριακή είναι αργία!




 



                                              (Η βάση που το παιδί βάζει την αντίστοιχη ημέρα)




(Η βάση είναι ένα βάζο με μέλι )

Πρώτο σέρνει το χορό και εγώ ακολουθώ. Είναι το όνομα μου το τρανό.
Λαμβάνω τη τιμή να παρουσιαστώ...
(οι τρεις πρώτες εικόνες σε Α3 και οι μικρές είναι τόσες όσα τα παιδιά. Υπάρχει το όνομα σταθερό στη μικρή καρτέλα και το παιδί ψάχνει και βρίσκει μέσα στο σύνολο των ονομάτων, τη  καρτέλα με το δικό του όνομα και τη κολλάει από κάτω) 



Θέλω να παίξω σε κείνη τη γωνιά αλλά με διώχνουν τα παιδιά!
 Λες να μη μέτρησα σωστά;
( σε κάθε γωνιά υπάρχουν κολλημένες τόσες φατσούλες παιδιών, όσες έχουν οριστεί)



                              



Βασικά και σύνθετα χορεύουν όλα μαζί αγκαλιά 
και δίνουν χρώμα σε κάθε τι που περνά!








Μου είπαν πως στο σχολείο θα περνάω καλά 
αλλά με μπερδεύουν αυτά τα σχέδια με τις γραμμές, εκεί στο τοίχο ψηλά.








Ξέρω να ζητάω μία καραμέλα, δύο παγωτά.
 Γιατί πρέπει να μάθω και τα σύμβολα αυτά;






Να ζήσεις παιδάκι και χρόνια πολλά 
να είναι η ζωή σου γεμάτη, με μια ζεστή αγκαλιά 
και πολλά πολλά φιλιά!


(Ένας μεγάλος αρκούδος στη μέση και μπαλόνια διαφόρων χρωμάτων, δώδεκα όσοι οι μήνες και πάνω κολλήθηκαν οι φωτογραφίες και οι ημερομηνίες)

( Ένα γραμματοκιβώτιο σε Α3 για τις προσκλήσεις)

                       
 
 
 

Σκουπάκι και φαράσι στη γωνία, με "φωνάζουν" κάθε φορά που έχω υπηρεσία.


 












Η Ναταλίνα σας εύχεται:
" Να σας χαρίσει χαμόγελα δημιουργικά
αυτή η κοπελιά, που θα φανεί στους δρόμους ξανά"
Στις 11 του Σεπτέμβρη!