Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΚΥΛΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΗ ΤΑ ΝΕΡΑ


ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΚΥΛΑ 

ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΗ ΤΑ ΝΕΡΑ


Απόψε θα ξυπνήσουνε πελάη, βουνά και κάμποι
κι απ' αγιοκέρια, η εκκλησιά γιορταστικά θα λάμπει.
Μια καλοσύνη θ' απλωθεί στη γη παντοτινή
και θ' αντηχήσουν ψαλμουδίες αγγέλων, οι ουρανοί.

Απόψε θά 'ναι ξάγρυπνες όλου του κόσμου οι μάνες 
σα θ'αντηχήσουν ξαφνικά χαρμόσυνα οι καμπάνες,
γιατί μια μάνα ξάγρυπνη σε μια έρημη σπηλιά 
γεννάει τον ταπεινότερο του κόσμου βασιλιά.
                                                  Χ.Σακελλαρίου


Ζωγραφίζοντας το περίγραμμα με τέμπερα,
η γέννηση του βασιλιά παίρνει σάρκα και οστά.


Περνώντας με μαρκαδόρο τη γραμμή,
 ο άγγελος ψέλνει  το "ωσαννά" πάνω στη γη.


Δεν ξέρω τι να καμαρώσω στου δέντρου τα κλαδιά!
Πως χωράει στο πράσινο τόση περίσσια ομορφιά;
(ατομική εργασία και ομαδική)



Χριστού ψωμί, χρυσή ευχή!
Ομαδική εργασία. Τα παιδιά διάλεξαν ως θέμα το σχολείο μας.


Με ένα τρίγωνο και με όλα τα παιδιά, θα ξεχυθούμε στου κόσμου τη γειτονιά.
(συμπληρώνουν την εικόνα και ολοκληρώνεται η ομαδική)


Όσες ευχές χωράνε μέσα σε ένα χαρτί, 
άλλες τόσες ας φτάσουν στο σπιτικό σας,
 σταλμένες από μία παιδική ψυχή.





Απόψε που η φωτιά θα καίει στο τζάκι 
και παντού η ζέστη θα απλωθεί
 αγκάλιασε  ένα πεντάφτωχο παιδάκι
 που ψάχνει μια γωνιά να ζεσταθεί.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!







Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

ΠΕΦΤΕΙ Η ΒΡΟΧΗ...


ΠΕΦΤΕΙ Η ΒΡΟΧΗ...

Πέφτει η σταγόνα στο ποτήρι για να δροσίσει τα διψασμένα χείλη.
Πέφτει η σταγόνα μέσα στην αυλή, για να ποτίσει τον θαμμένο σπόρο στη γη.
Από της θάλασσας την απεραντοσύνη, γεννιέται μια μικρή που ξέρει να δίνει.
Μικρή και διαφανή, κρατά στα χέρια της όλη τη γη.


- Από τη λέξη, στη πρόταση και... Διαβάσαμε το παραμύθι "Η πινεζοβροχή". Έγινε επιλογή λέξεων. Μια ομάδα δύο παιδιών, στη τύχη τράβηξαν μία λέξη. Σχηματίστηκε από τα παιδιά μία πρόταση, σχετική με το παραμύθι που διαβάστηκε. Η πρόταση εικονογραφήθηκε και η ομαδική ολοκληρώθηκε.
Οι προτάσεις ήταν:
Πέφτουν οι πινέζες από τον ουρανό.
Το μπαλόνι, όταν άρχισε η πινεζοβροχή, έτρεξε να μαζέψει τα ρούχα.
Όταν άρχισε η βροχή, τα μπαλόνια έτρεξαν από δω και από κει φοβισμένα.
Τα μπαλόνια κρύβονται κάτω από ταψιά και ομπρέλες.
Με το φορείο πήγαν στο νοσοκομείο.
Φουσκώνουν το μπαλόνι με το στόμα.
Τρέχαν από δω κι από κει και κρύφτηκαν σε ένα ταψί.
Έκαναν μία ευχή: Να μη ρίξει πινεζοβροχή.




Το σύννεφο δε έφερε σε μας βροχή αλλά ιδέες για ζωγραφική


Αφού ακούσαμε, χορέψαμε και μάθαμε να τραγουδάμε το υπέροχο αυτό τραγούδι του Μ. Χατζιδάκι βγήκαμε στην αυλή να παρατηρήσουμε τον πρωινό ουρανό. Τα σύννεφα μας έκαναν τη χάρη να παίξουν το παιχνίδι μας και έτσι αφήσαμε τη φαντασία μας να γεμίσει πουπουλένιες εικόνες. Βέβαια τα συννεφάκια προσπαθούσαν να μας μπερδέψουν αλλάζοντας συνεχώς μορφή, αλλά εμάς η φαντασία μας πάει...σύννεφο!
Είδαμε: Έναν παππού να κοιμάται, καρδιές, κουνελάκια, ένα καράβι, ένα μωρό, πεταλούδες και πολλά πολλά άλλα.





Στη συνέχεια μπήκαμε στην τάξη και προσπαθήσαμε να τα κάνουμε εικόνα χαρίζοντάς τους και ένα ποίημα της Ντίνας Χατζηνικολάου:




Και ύστερα ήρθαν τα σύννεφα στην τάξη...



...μέσα από τη μουσική του Μ. Χατζιδάκι και από το "Χαμόγελο της Τζοκόντα" γίναμε σύννεφα και ταξιδέψαμε και είδαμε από ψηλά και τι δεν είδαμε...



Και η βροχή δεν άργησε να έρθει...


...και γέμισε η τάξη συναισθήματα. Περπατάμε στη βροχή και νιώθουμε στενοχώρια, χαρά, ενθουσιασμό, μελαγχολία, θυμό, φόβο, έκπληξη... Εκφράζουμε τα συναισθήματα που μας προκαλεί η βροχή και με λόγια. Δίνουμε στα παιδιά τη λέξη κλειδί και τα αφήνουμε να εκφραστούν: "Όταν βρέχει..."
- Θυμώνω που δεν μπορώ να βγω να παίξω! Παλιοβροχή!
- Νιώθω λύπη σα δάκρυα είναι η βροχή και στενοχωριέμαι!
- Σκέφτομαι
- Φοβάμαι γιατί όλο βροντάει! 
- Τρέχω και κρύβομαι
- Βγαίνω και τσαλαβουτώ στη βροχή και μ' αρέσει!
- Βγαίνω και κάνω βόλτα με την ομπρέλα μου!
- Περπατάω στη βροχή και γίνομαι παπί και γελάω!
Στη συνέχεια ερχόμαστε στη θέση του ποιητή Ν. Γκάτσου...Τι σκεφτόταν όταν το έγραφε; Άραγε έβρεχε εκείνη τη στιγμή και έτσι το εμπνεύστηκε; Τι να ένιωθε; Για ποιον το έγραψε; Αν τον είχαμε μπροστά μας τι θα τον ρωτούσαμε;
Και μιας και η βροχή μας έδωσε τόσες εμπνεύσεις σκεφτήκαμε κι εμείς να γίνουμε καλλιτέχνες με το δικό μας τρόπο πάντα!

Μέσα σε μία τρέλα χορεύει η ομπρέλα
 μαζί με την βροχή και δεν τη νοιάζει ο κόσμος τι θα πει.





Συνέχισε το ταξίδι σου πάνω στη γη.
Κάνε τον κύκλο σου, όπως η ζωή!



Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΧΕΛΙΔΟΝΙ


ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΧΕΛΙΔΟΝΙ


Ταξιδιάρικο πουλί, εκεί που θα πας, σε τόπο μακρινό,
πάρε το όνειρό μου και άστο σε ένα ψηλό βουνό.
Κι αυτή τη λύπη που νιώθω καμιά φορά στη καρδιά, 
ασ' τη στη λίμνη ή στην ακροθαλασσιά.
Άνοιξε τα ανάλαφρα φτερά και σου εύχομαι χίλια καλά.
Κι όταν με το καλό θα ξαναρθείς, έλα στο γνωστό μέρος να με βρεις.
Θα έχω τόσα να σου πω, για τις μέρες που ήμασταν χωριστά.
Εκεί! στου μπαλκονιού μου τη γωνιά.

-Αν συναντούσατε ένα αποδημητικό πουλί τι θα το ρωτούσατε;
Τα παιδιά είναι γεμάτα περιέργεια για τα πουλιά που καταφέρνουν να περάσουν ωκεανούς κάποιες φορές για να επιβιώσουν.
·      Γιατί φεύγεις;
·     Που πας;
·     Τι θα πάρεις μαζί σου;
·     Πώς είναι ο δρόμος που θα ταξιδέψεις;
·     Δε φοβάσαι;
·     Γιατί δεν μένεις;
·     Πότε θα γυρίσεις;
·     Πώς είναι οι χώρες που πηγαίνεις;
·     Τι θα τρως στο δρόμο;
·     Δε φοβάσαι μην χαθείς;
·     Πόσο μακριά θα ταξιδέψεις;
·     Δεν κουράζεσαι που πετάς συνεχώς;
Στη συνέχεια υποθέτουν τις απαντήσεις που πιθανώς να έδωσε το χελιδόνι και αυτές γίνονται το έναυσμα της συζήτησής μας για τα πουλιά που αποδημούν.

- Τα παιδιά μεταμορφώνονται σε ένα πουλί αποδημητικό της αρεσκείας τους και αναφέρουν τι θα πάρει ο καθένας μαζί του σαν ενθύμιο για να θυμάται τη χώρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε (!!!!!)
Μία σταγόνα νερού από τα σύννεφα
Ένα κομμάτι χαλασμένο πλακάκι όπου στεκόταν και έτρωγε
Ένα φύλλο μουριάς που έπαιζε με τους φίλους του
Ένα φτερό από τη μαμά και τον μπαμπά που πέθαναν
Ένα κλαδάκι από τη φωλιά που μεγάλωσε
Ένα σταυρό του Χριστούλη που βρήκε πεσμένο
Ένα κεραμίδι από το σπίτι που ήταν η φωλιά του
Ένα φύλλο που το σκέπαζε η μαμά

- Διαβάσαμε το παραμύθι "Ο βασιλιάς και το αηδόνι" της Ζωής Βαλάση. Το "πειράξαμε" λίγο βάζοντας πρωταγωνιστές αποδημητικά πουλιά . Έτσι έγινε πιο εύκολη και η δραματοποίηση. Συμμετείχαν όλα τα παιδιά. Χωρίστηκαν σε ομάδες πουλιών και κάθε ομάδα φόρεσε το ίδιο χρώμα κορδέλας στο χέρι. Το τραγούδι που τραγούδησαν μπροστά στο βασιλιά και στη φυλακή σχηματίστηκε μόνο με τη πρώτη συλλαβή του ονόματος του πουλιού που αντιπροσώπευαν (οι κούκοι με τη συλλαβή "κου", τα φλαμίγκο με το "φλα" κοκ)

Ο βασιλιάς και οι φρουροί του.


Τα αηδόνια κελαηδούν και μαγεύουν τον βασιλιά.


Οι κούκοι λένε το δικό τους τραγούδι


Τα πουλιά κλεισμένα στη φυλακή.


Μετά από το τραγούδι όλων των πουλιών, τα κάγκελα σπάνε και τα πουλιά ελευθερώνονται.


 -Πελαργέ μου πάρε αυτή τη ζωγραφιά και πήγαινε την κάπου μακριά!
-Που μικρό παιδί, να σε χαρώ;
-Σε κάποιον που πολύ αγαπώ.



Με ένα ποίημα συντροφιά ταξίδεψε σε μέρη μακρινά...


Παίρνω τα χρώματα και τα λόγια και φτιάχνω τα "Ταξιδιάρικα Πουλιά" που...
Χωρίς πυξίδα στον αέρα ταξιδεύω νύχτα μέρα...
Δε χρειάζομαι ούτε χάρτη για να βρω της γης την άκρη 
που θα με φιλοξενήσει μέχρι η Άνοιξη ν' ανθίσει!
Τότε πάλι επιστρέφω την παλιά φωλιά γυρεύω
νέα ζωή να ξαναρχίσω,
νέες ελπίδες να χαρίσω!


Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΤΙΟ ΝΟΕΜΒΡΗ


ΑΝΤΙΟ ΝΟΕΜΒΡΗ!

Αποχαιρετώ με χαρά τον Νοέμβρη, γιατί θα καλωσορίσω τον Δεκέμβρη.
Τι κι αν λένε, ότι είναι ο πρώτος μήνας σε μια άλλη εποχή. 
Για μένα ο Δεκέμβρης είναι γιορτή!


Γιρλάντα στα κόκκινα ντυμένη
το θείο βρέφος νανουρίζει και προσμένει.

Σπίτι γιορτινό, στο χορό των αστεριών, 
περιμένει του Δεκέμβρη τον ερχομό.

Καράβι στολισμένο σε μια γωνιά, 
αναρωτιέται πότε θα γεμίσουν τα άδεια κουτιά.

Βρήκα κάτι πιρούνια στο συρτάρι 
και τα στόλισα με αλεξανδρινό και κεχριμπάρι.

Και η γιαγιά η Κατερινιώ μιλάει με τη σοκολάτα και μαλώνει το αυγό.
-Ασπράδι μου, φρόντισε  μη μου "κοπείς" 
και συ κρόκε άκουσε, πριν τη τελευταία λέξη πεις.
Βοηθήστε τους Μπισκοτένιους να γίνουν στρουμπουλοί
και για τους κουραμπιέδες θα φροντίσω άλλη στιγμή.
Πλημμυρίστε το σπίτι με τη δική σας ευωδιά,
γιατί όπου να 'ναι, θα φανούν τα Χριστούγεννα ξανά.



Σε μια πόλη ή σε κάποιο  χωριό, 
άγγελοι ψέλνουν άσμα θεϊκό.

Όπως λάμπει η φλόγα ενός ασπρόμαυρου κεριού
 ας ακουστεί η ευχή ενός μικρού παιδιού:

"Ας είμαστε όλοι ευλογημένοι"






Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ



Στα δέντρα πάνω κρέμομαι,
στις εκκλησιές κοιμάμαι
και τα χρυσά μου κόκαλα
μες στη φωτιά τα βάζω.Ποια είμαι;
Είμαι η Ελιά η Τιμημένη 
κι απ' το Θεό και τη φύση ευλογημένη!


Νοέμβρης σα φτάνει η Ελιά έχει την τιμητική της. Δέντρο ευλογημένο σαν κι αυτό κανένα άλλο δεν απασχόλησε τόσο τους ανθρώπους της τέχνης ανά τους αιώνες. Από τον Όμηρο μέχρι τον Κάλβο, και τον Ελύτη, από την αρχαία μυκηναϊκή και αιγυπτιακή διακοσμητική γλυπτική και τις αρχαίοελληνικές τοιχογραφίες ως τον Βαν Γκογκ και το Θεόφιλο η Ελιά σαν δέντρο αλλά και σαν σύμβολο ενέπνευσε χιλιάδες καλλιτέχνες παγκοσμίως.
Έτσι δεν πέρασε απαρατήρητη και από την τάξη μας...
Ελαιομάζωμα από την αυλή μας


Η Τέχνη μπαίνει στον Ελαιώνα...Το πάντρεμα της ποίησης και της ζωγραφικής





Άραγε όταν ο Παλαμάς έγραφε για την Ελιά είχε στο νου του τον Βαν Γκογκ; Όταν ο Πολέμης μιλούσε για "το λυχνάρι του φτωχού και του άγιου το καντήλι" είχε στο νου τα ξυλόγλυπτα του Γεραλή; Τα παιδιά παρατήρησαν, μελέτησαν, συζήτησαν και επέλεξαν ανάμεσα σε διάσημους ζωγραφικούς πίνακες αυτόν που τους έκανε εντύπωση και τον συνδύασαν με ένα γνωστό ποίημα Ελλήνων ποιητών. Ακούγοντας δηλαδή ένα ποίημα επέλεγαν τον πίνακα στο οποίο πίστευαν ότι αναφέρεται σαν εικόνα το ποίημα.

Ένα αίνιγμα γίνεται εικόνα



Γινόμαστε κι εμείς ποιητές

Είμαι νόστιμος μεζές στο τραπέζι σου με θες
με ψωμί ή φρυγανιά με προτιμάει κι η γιαγιά.
Στο φαΐ ή στη σαλάτα νοστιμίζω όλα τα πιάτα
μαύρη, πράσινη, καφέ στο βάζο ή στον τενεκέ
με αλάτι ή με ξύδι βρίσκομαι σε κάθε σπίτι!

Το αποδίδουμε με παντομίμα, με μουσικοκινητική, με γλωσσικά παιχνίδια αλλάζοντας το στίχο ή μια λέξη πχ "Στο τραπέζι αν με θες είιμαι νόστιμος μεζές..."κλπ, αντιστρέφουμε λέξεις σαλάτα -πιάτα κοκ., 
Το κάνουμε παραμύθι: "Μια μικρή ελιά βρέθηκε στο τραπέζι μας μια φορά". Ευκαιρία για προφορικό λόγο. Τα παιδιά δημιουργούν μικρούς διαλόγους σαν παραμυθάκια μικρά.

Και φυσικά το καλλιτεχνικό μας ταμπεραμέντο δεν σταματά στη ζωγραφική.


Διαβάζουμε το παραμύθι " Μια γέρικη ελιά στη φάτνη του Χριστού" και η ατομική εργασία στηρίζεται πάνω σ' αυτό το παραμύθι.