Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ, ΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΛΗΜΕΡΑ.


ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ,
 ΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΛΗΜΕΡΑ.


Ήταν Τετάρτη πρωί, 
όταν ήρθαν τα πάνω κάτω στη ζωή.
Πέρασα μια πόρτα φαρδιά
 και έψαχνα παράθυρα ανοιχτά.
Έψαχνα καράβι, φορτηγό,
 για να μη με φέρουν ξανά στο σχολειό.
Δεν είχα όμως κάποιο επίσημο χαρτί 
και με γύρισαν πίσω ασυζητητί.
Εκεί γνώρισα κάποια παιδιά, 
που είχαν στη τσέπη τους αυτά τα χαρτιά.
Δεν είχαν όμως στη σκέψη τους το φευγιό, 
αλλά μου μίλησαν για ποιο λόγο ήρθαν στο σχολειό.
Άλλαξα γνώμη και είπα κι εγώ, 
να αφήσω το χνάρι μου στον τοίχο αυτό.








Μα, αν με ζορίσουν και πολύ,
 έχω κι εγώ τώρα στη τσέπη μου,
 αυτό το επίσημο χαρτί.
                              Λ.Ρ

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ "ΒΡΟΧΕΡΟ"


ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ 

ΜΕ ΕΝΑΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ "ΒΡΟΧΕΡΟ"


Βροχή φθινοπωρινή έπλυνε τη μικρή αυλή.
Μα μια σταγόνα ζωηρή ξύπνησε κάποιον εκεί.
-Έλα σαλιγκάρι μου δειλό, ξεκίνα τον περίπατο σου τον αργό.
Κεραίες σήκωσε ψηλά και ξεκίνησε να περπατά.
-Τι είναι όλα αυτά; Παιχνίδια φθινοπωρινά;
Μέχρι να τα δει και να τα επεξεργαστεί, πέρασε ώρα πολλή.
Πάει η μέρα, ο μήνας και η εποχή. 
Και κάποιος του σταμάτησε την εξερεύνηση τη φθινοπωρινή.
Είπε ο Χειμώνας:
-Έλα σαλιγκάρι μου μικρό, καιρός να πας στο φυλλένιο σου σπιτικό. 
Θέλω να στρώσω την αυλή με το άσπρο το χαλί!
-Μα δεν πρόλαβα να παίξω, να χαρώ. Πότε θα τα ξαναδώ;
-Μη στεναχωριέσαι γι 'αυτό που θα φύγει μακριά.
Θα 'ρθει κοντά σου πάλι, ξανά.
                                        Λ.Ρ

Τόμπολα χρωμάτων: Η καρτέλα τυπώνεται εις διπλούν. Το παιδί τοποθετεί τις κάρτες-ομπρέλες σύμφωνα με τα χρώματα στην ανάλογη θέση.

Τόμπολα κατεύθυνσης: Τυπώνεται εις διπλούν.
Τόμπολα θέσης: Τυπώνεται εις διπλούν.
Τόμπολα ταύτισης: Τυπώνεται εις διπλούν.
Τόμπολα επαναλαμβανόμενου συνόλου: 
Τόμπολα με δύο παίχτες: Κάθε κάρτα τυπώνεται από δύο φορές. Οι διπλές κόβονται σε κάρτες. Τα παιδιά τις γυρνούν ανάποδα. Τραβούν στη τύχη μία κάρτα. Αν την έχουν, τη τοποθετούν στην ανάλογη θέση. Αν είναι του αντιπάλου, τη γυρνά πάλι ανάποδα. Κερδίζει όποιο παιδί συμπληρώσει την καρτέλα του.
Λαβύρινθος:
Μέμο: Έξι σκιάχτρα. Δώδεκα ζευγάρια. Οι κάρτες είναι ανάποδα. Το παιδί για να κερδίσει πρέπει να γυρίσει τα ίδια σκιάχτρα.
Τόμπολα παρατήρησης: Τι θα βάλω στα κουτάκια, κοιτώντας το σημείο αναφοράς;


Τόμπολα κρυμμένων αντικειμένων: Τα παιδιά βρίσκουν δέκα αντικείμενα (καρότο. σκουλήκι, βέλος, φύλλο,σφυρί,μολύβι.φίδι πουλί, οδοντόβουρτσα, μπανάνα)

Τι κι αν είναι η μέρα βροχερή,
 η διασκέδαση δεν έχει τέλος, ούτε αρχή.
















Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΝΑ ΦΥΛΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ, ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ.


ΕΝΑ ΦΥΛΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ,

 ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ.


Μηλόπιτα με κανέλα και αυγά και μια κολοκυθόπιτα
 που περιμένει στο ταψί υπομονετικά.
Νερό ζεστό για τσάι του βουνού, για τον επισκέπτη του δειλινού.
Θα 'ρθει από μέρη μακρινά, από του Χρόνου τα απάτητα βουνά.
Σσσ! Ακούω βήματα πάνω σε φύλλα ξερά και το χτύπημα στη πόρτα την παλιά.
-Έλα μέσα Φθινοπωράκι μου χλωμό, βρεγμένο χώμα να μυρίσει το δικό μου σπιτικό.
Μη σε σκανδαλίζει το δέντρο το γυμνό. 
Αργότερα τα παιχνίδια με το χρυσάνθεμο το δημητριανό.
Κάτσε στου σπιτιού μου τη γωνιά,
 να σε φιλέψω καλούδια και ότι άλλο η ψυχή σου λαχταρά.
Εκείνο με βλέπει και μου χαμογελά και με ρωτάει δειλά:
-Να φωνάξω μέσα και τα τρία μου παιδιά; 
Παίζουν κρυφτό έξω στην αυλή, με τον πελαργό.
Εκείνος έχει ταξίδι μακρινό και τα παιδιά μου έχουν το μυαλό τους στο χαχανητό.
-Μη το σκέφτεσαι ούτε λεπτό, γιατί σε περίμενα τόσο καιρό.
Τόσα λόγια κρυμμένα σε χαρτί νωπό, 
τα φύλαγα σαν τα μάτια μου, σε συρτάρι κλειστό.
Όταν ερχόταν το δείλι, έπαιρνες μορφή απ' του φεγγαριού τα χείλη.
Και καθώς η ώρα κυλά, βγαίνουν απ΄το στόμα μας ιστορίες, για τα νέα και τα παλιά
και "σκαρφαλώνουν" στη πλάτη του Φθινοπώρου, ξανά και ξανά.
                                                                                                                  Λ.Ρ



                     Ακούω βήματα πάνω σε φύλλα ξερά και το χτύπημα στη πόρτα τη παλιά.
                                                                   (στολισμός πόρτας)


-Έλα μέσα Φθινοπωράκι μου χλωμό...
(στολισμός παράθυρου)

Τόσα λόγια σε χαρτί νωπό...
(στολισμός παραθύρων)



Νερό ζεστό για τσάι του βουνού για τον επισκέπτη του δειλινού...


Δεν πειράζει, αν η ιστορία είναι νέα ή παλιά.
Σημασία έχει πως θα την ακουμπήσεις στου Φθινοπώρου την αγκαλιά.




Αφιερωμένη η ανάρτηση αυτή στη συν...αδελφή μου και στη συνάδελφο μου, 
 που αγαπά αυτήν την εποχή και τα χρώματα της.

Όταν ξημερώνει μία μέρα συννεφιασμένη και μουντή μου λέει:
"Πως μ' αρέσει αυτή η εποχή!"
Κι εγώ γυρνώ και τη κοιτώ και διαπιστώνω τελικά ότι δεν πάμε καθόλου καλά.
Πως μπορείς να βρίσκεις ομορφιά μέσα σε σύννεφα γκριζωπά;
Αλλά όπως έλεγε και η γιαγιά μου:
Αλμυρό ή ανάλατο το φαγητό για κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικό.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΝΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΜΙΚΡΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ


ΕΝΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΜΙΚΡΟ

 ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ


Είκοσι τρία παπάκια, παπάκια μικρά, πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
 κι η πάπια μαμά τους φωνάζει πα, πα, μα εκείνα δεν ΄βγαλαν παπίσια μιλιά.
Είκοσι τρία παπάκια, παπάκια μικρά, πήγαν μια βόλτα πολύ μακριά
κι η πάπια μαμά τους φωνάζει πα, πα και εκείνα ΄φτασαν στου σχολείου την αγκαλιά.
Η πάπια κυρία τα κοιτά και ρωτά:
"Πόσα θα μείνουν εδώ με χαρά;"
( το τραγούδι "πέντε παπάκια", κάπως αλλαγμένο)

ΠΑΤΡΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ:



             Η καινούργια χρονιά να κυλήσει ήρεμα και απαλά σε γαλαζοπράσινα νερά.
(η ρίμα που είναι γραμμένη στη λίμνη)

Εκείνα κοιτούν επίμονα κάτι που τα καρτερά.
Είναι ένα γράμμα που ήρθε από μακριά, 
για να εμποδίσει το φόβο ή το δάκρυ που ανεβαίνει δειλά στη ματιά.


-Είναι για μένα, για σένα, για όλους εδώ!
Τι να υπάρχει άραγε κρυμμένο στον φάκελο αυτό;


Για σένα μικρό μου:
Μια ξυλομπογιά για να παίρνει χρώμα η ημέρα, όταν λες το καλημέρα.
Ένα μπαλόνι, που με κάθε αναπνοή, να φυλακίζει μέσα του
 κάθε τι που σε θυμώνει ή σε στεναχωρεί.
Μια καραμέλα, που η γεύση της η γλυκιά, να είναι σαν τη χρονιά που ξεκινά.
Μια πλαστελίνη μαλακή, για να δίνεις στη φαντασία σου μορφή.
Και μια σφραγιδούλα τόση δα, για να αφήνεις τα χνάρια σου, όταν η μαμά δεν κοιτά




Πα, πα, πα! Να έχουμε όλοι μια καλή χρονιά
 μες στης τάξης τα "νερά"

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΡΙΜΕΣ


Μία πρόσκληση μία πρόκληση...

Ξεκινήσαμε δειλά χωρίς να ξέρουμε πολλά!
The Box of Poetry ΕΔΩ και ΕΔΩ

26 εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό (Κύπρος, Πορτογαλία, Γαλλία, Τουρκία) ενώθηκαν με κοινό στόχο να προωθήσουν την ποίηση στα σχολεία τους και να κάνουν τα παιδιά τους να την αγαπήσουν μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες. Είχαμε την τιμή να συμμετέχουμε κι εμείς μετά από πρόσκληση φίλης μας και συναδέλφου Σοφίας Γρηγορούδη από το 1ο Νηπιαγωγείο Πλαγιαρίου και με την παρότρυνση των συναδέλφων-δημιουργών της σελίδας Πηνελόπη Πέζαρου και Μαίρη Μάστορη που μέσα από το έργο γνωρίσαμε.


Κι έτσι...
Με την ποίηση συντροφιά περάσαμε μια ολόκληρη χρονιά.
Λέξεις, εικόνες μαγικές γίνανε ρίμες και ζωγραφιές.
Φθινόπωρο, Χειμώνας, Άνοιξη, Καλοκαίρι
πιαστήκανε μαζί μας απ' το χέρι
και με τη φαντασία συνοδηγό
 τους δώσαμε χρώμα και ρυθμό...

Αρχικά γνωριστήκαμε με τα άλλα σχολεία φτιάχνοντας ένα ποίημα για την τάξη μας και το πως περνάμε...
"Είμαστε μια όμορφη και χαρωπή παρέα μέσα στην τάξη περνάμε ωραία!
Γνώση, παιχνίδι, γέλιο, χαρά όλα τα συνδυάζουμε κι η μέρα μας περνά.
Το Εγώ γίνεται Εμείς και κανείς εγωιστής.
Βοηθάω εγώ, βοηθάς κι εσύ κι έτσι έχουμε ομάδα δυνατή.
Κι όταν κάποιος μας ρωτά: "Πώς περνάτε βρε παιδιά;"
"Διασκεδάζουμε πολύ!" λέμε όλοι με μια φωνή!"
και τους χαρίσαμε την πρώτη μας ομαδική δουλειά...

Κάπως έτσι το ταξίδι ξεκινά...

Καλοσωρίσαμε το Φθινόπωρο...

Ένα ποίημα "Ο Χορός του Φθινοπώρου" έγινε ηχοϊστορία και μουσικοχορευτική ιστορία από τα παιδιά που αυτοσχεδίασαν
Το ποίημα το βρήκαμε στο βιβλίο:
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ εκδ. ΚΕΔΡΟΣ

μα και αυθόρμητη ζωγραφιά στου καβαλέτου τη γωνιά...
Ψάξαμε το Φθινόπωρο και στην αυλή κάπου θα κρύφτηκε κι εκεί...
  

Ένα ποίημα για το Νοέμβρη από τη φίλη μας Σοφία μας έδωσε πολλές δημιουργικές ιδέες που αξιοποιήσαμε στην τάξη με διάφορους τρόπους
Φτιάξαμε παραμύθι με πρωταγωνιστές εμάς...
https://www.storyjumper.com/book/index/46238216/November-s-Poem
Φτιάξαμε το Πορτραίτο του Νοέμβρη... χαρίζοντάς του κι ένα τετράστιχο ο καθένας 

Βαδίσαμε στα χνάρια του Χειμώνα...

Ψάξαμε, βρήκαμε, διαβάσαμε και παίξαμε με ποιήματα για το Χειμώνα έτσι για να τον γνωρίσουμε καλύτερα. Κι όταν γνωρίσαμε όλα του τα χαρακτηριστικά χωριστήκαμε σε ομάδες και η καθεμιά του χάρισε μια ρίμα και μια ζωγραφιά.
Μία ρίμα φτιαγμένη από τα παιδιά ντύθηκε με χρώματα κι έγινε ζωγραφιά για να στολίσει του Χειμώνα τη μοναξιά...
Χειμώνας είναι ...
 μανταρίνι γλυκό, πορτοκάλι ζουμερό!
Χειμώνας είναι ...
 παιχνίδια στο χιόνι, χιονοπόλεμος τρελός
 κι ο χιονάνθρωπος στο πλάι μας κοιτάει γελαστός!
 Χειμώνας είναι ...
 κάστανα στο τζάκι, τσάι ζεστό 
 κι έξω κρύο τσουχτερό!
 Χειμώνας είναι ...
 Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά
 και Τρελή Αποκριά!
Χειμώνας είναι ...
 κρύο χιόνι παγωνιά
 βάλτε τα ζεστά παλτά!
Κι ένας χειμωνιάτικος φίλος αγαπητός δεν έμεινε παραπονεμένος. Ένα ποίημα φτιαγμένο με αγάπη για το φίλο που μπορεί να μη μας επισκέφτηκε αυτό το χειμώνα μα είναι πάντα στις καρδιές των παιδιών...Κι όταν το χιόνι δεν μας κάνει τη χάρη έχουμε άλλους τρόπους για να το φέρουμε κοντά...
Ένα ποίημα φτιαγμένο από καρδιάς...
Μια δημιουργία με φαντασία... 
Κι ο Δεκέμβρης ο πιο μικρός δεν πέρασε απαρατήρητος κι αυτός... Ένα ποίημα μια εικόνα για να στολίσει το Χειμώνα

Μα και των Χριστουγέννων η μαγεία στολίστηκε με των ευχών μας την ευλογία...
Σχολεία σε ομάδες έγραψαν ευχές για τα Χριστούγεννα και τις μοιράστηκαν μαζί με δώρα και κάρτες ΕΔΩ
Ένα δώρο από καρδιάς στα σχολεία που μοιράστηκαν ευχές με εμάς...



 Χριστουγεννιάτικες ευχές και ειλικρινή φιλία από του κόσμου τα νηπιαγωγεία...
που περιμέναμε με αγωνία!

 

 Μια Γεύση από Άνοιξη.

Το ποίημα αυτό έγινε αφορμή για μια μουσικοκινητική παράσταση από τα παιδιά μας.









Φτιάξαμε μια ομαδική ταπετσαρία να στολίσει τον τοίχο μας
και αισθανθήκαμε την Άνοιξη με όλες μας τις αισθήσεις...



Στη μητέρα που γιορτάζει χαρίσαμε τραγούδια και δημιουργίες με αγάπη μες στης Άνοιξης το πανηγύρι
είναι αναρτημένα στο blog μας στην ανάρτηση για τη μητέρα ΕΔΩ.
Άνοιξη γλυκιά μας κάνεις να αισθανόμαστε πολλά...
Ο τρόπος που αισθάνομαι γίνεται έμπνευση!
Μπορεί η ΛΥΠΗ να είναι συναίσθημα ανεπιθύμητο όμως εμάς μας ενέπνευσε για πολλές δημιουργικές δραστηριότητες σε συνεργασία με το 1ο Νηπιαγωγείο Πλαγιαρίου και το Νηπιαγωγείο από τη Πορτογαλία ΕΔΩ
Ένα συνεργατικό ποίημα για ένα δυσάρεστο συναίσθημα πήρε μορφή και χρώμα...
Τα παιδιά από την Πορτογαλία δημιούργησαν το ποίημα για το συναίσθημα της Λύπης, εμείς το εικονογραφήσαμε και τα παιδιά από το Πλαγιάρι το "έντυσαν" με emoticons.
Προσπαθήσαμε να νιώσουμε το αίσθημα πριν το ζωγραφίσουμε. Τι μπορεί να μας προκαλέσει τη λύπη; Μια μουσική βοηθά να εκφραστούμε: όταν χάσουμε κάποιον που αγαπάμε, όταν μας μαλώνουν, όταν πονάμε, όταν φεύγει κάποιος μακριά, κ.α...

Η λύπη παίρνει μορφή με πινέλο στο χαρτί...




 


Και να το Καλοκαίρι μας παίρνει απ' το χέρι και μπαίνει και αυτό στης ποιητικής δημιουργίας το χορό...

Ένα παιδικό haikou για του το καλωσόρισμα του καλοκαιριού...


ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΜΕΡΕΣ

Μες στη χρονιά είχαμε ερεθίσματα σωρό για να φτιάξουμε ποιήματα και να αυτοσχεδιάσουμε και στα παιδιά άρεσε ιδιαίτερα αυτό. Έτσι το κουτί της ποίησης μας γέμιζε με κάθε ευκαιρία.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Έχω δικαίωμα κι εγώ ένα ποίημα με αγάπη να δημιουργήσω και σ' όλου του κόσμου τα παιδιά να το χαρίσω...
Αφού ακούσαμε, μάθαμε και διασκεδάσαμε με το τραγούδι "Κίτρινο, μαύρο ή μελαψό"  του Χ. Σακελλαρίου αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας ποίημα. Έτσι με έναυσμα το παραπάνω ποίημα διαλέξαμε ένα δικαίωμα των παιδιών και χαρίσαμε στα παιδιά του κόσμου τις δημιουργίες μας. Με αυτά συμμετείχαμε μαζί με τα άλλα σχολεία του προγράμματος σε ένα διαγωνισμό του Χαμόγελου του Παιδιού για τα Βραβεία You Smile με μια ψηφιακή ποιητική συλλογή με θέμα τα Δικαιώματα των Παιδιών...
και βραβευτήκαμε γι' αυτά
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ
Αφιερώσαμε 3 μέρες για το ασφαλές διαδίκτυο. Αρχικά με τα παιδιά κουβεντιάσαμε για τη χρήση των υπολογιστών από τα παιδιά. Γιατί το χρησιμοποιούμε, τι μας χρησιμεύει, τι τους αρέσει να κάνουν με αυτόν, πώς μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε στην τάξη. Στη συνέχεια ζωγράφισαν τι τους αρέσει περισσότερο να κάνουν στον υπολογιστή στο σπίτι. Κατόπιν συζητήσαμε τι μπορούμε να κάνουμε στην τάξη. Ζητήσαμε να μας πουν αν γνωρίζουν τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από τη χρήση του διαδικτύου. Λίγα παιδιά γνώριζαν. Αυτό ήταν και η αφορμή να συζητήσουμε για το ότι ο φίλος μας ο υπολογιστής μπορεί εύκολα να γίνει εχθρός μας!  


Ομαδική με ρίμες που έφτιαξαν τα παιδιά για το τι πρέπει να προσέχουμε όταν χρησιμοποιούμε το Internet
Είδαμε το βιντεάκι “Η Μεγάλη απόφαση του @Παπάκι”  και το συζητήσαμε. Πραγματεύεται τα συναισθήματα των παιδιών στο διαδίκτυο και πόσο εύκολα μπορεί κάτι το οποίο εμείς θεωρούμε αστείο τελικά να πληγώσει τους φίλους μας. Μπορείτε να το κατεβάσετε από ΕΔΩ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ-ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ
Η μέρα μας αφιερωμένη στους μεγάλους ποιητές μας που έχουμε την τιμή να είναι πολλοί. Με τη βοήθεια του διαδικτύου τους γνωρίσαμε- κάποιους από αυτούς και φτιάξαμε ένα κολάζ που στόλισε το ταμπλό μας. Διαβάσαμε ποιήματα τους που κατά καιρούς είχαμε γνωρίσει και τα θυμηθήκαμε ξανά, αλλά βρήκαμε και άλλα που μας άρεσαν.
Το ποίημα που μας κέντρισε το ενδιαφέρον και διαπραγματευτήκαμε ήταν "Το Χρέος των Ποιητών" του Γ. Ρίτσου
Του φτιάξαμε το πορτραίτο και το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο...
                                          
 
από αυτό το πρωτότυπο
και κάθε στίχος έγινε εικόνα...

 


Αναπαραστήσαμε με το δικό μας τρόπο κι έναν ζωγραφικό πίνακα του Γ. Ροϊλού "Οι ποιητές"
Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Ο Αριστ. Προβελέγγιος διαβάζει κάποιο ποίημα του και από αριστερά διακρίνονται να τον παρακολουθούν οι Γ. Στρατήγης, Γ. Δροσίνης, Ι. Πολέμης, Κ. Παλαμάς και Γ. Σουρής.
Σαν μια παλιά φωτογραφία ζωντανέψαμε την ιστορία

Έχοντας ως μότο τη φράση "Η ποίηση είναι σκέψεις που αναπνέουν, και λέξεις που καίνε!" του Εν. Άλαν Πόε εμείς συμπληρώνουμε πως με την Ποίηση η μέρα μας γεμίζει αρμονία και χρώμα καθώς οι σκέψεις γίνονται λέξεις και οι λέξεις εικόνες μαγικές που μας ταξιδεύουν εκεί που η φαντασία κατοικεί και βασιλεύει. Με ένα πινέλο και ένα μολύβι ξεκινήσαμε δειλά και γεμίσαμε ένα μπαουλάκι με δημιουργίες παιδικές, κάναμε φιλίες ξεχωριστές και αποκτήσαμε εμπειρίες ποιητικές!