Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

ΣΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΕΝΑ ΕΝΤΟΜΟ ΤΡΙΓΥΡΝΑ!


ΣΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΕΝΑ ΕΝΤΟΜΟ ΤΡΙΓΥΡΝΑ!
Τα ζουζούνια στην κουζίνα μαζευτήκανε ντουζίνα.
Ζίου, ζου ζουζουνίζουν τη ζωίτσα τη ζαλίζουν.
Η Ζωίτσα νευριάζει κι ύστερα τα κατσαδιάζει:
"Ζουζουνάκια πάρτε δρόμο, θα καλέσω αστυνόμο!"
Τα ζουζούνια φοβηθήκαν, γρήγορα απ' το σπίτι βγήκαν.
                                            Ι. Τζήκας- Β. Κωστοπούλου.


Εντομολόγος σε κήπο χρωματιστό, τριγυρνά με έναν φακό.
Τα έντομα παρατηρεί, τα μελετά και απορεί.
( ατομική εργασία με κηρομπογιές)
 
Σε κάδρο μεγάλο τα στολίζει, τα κοιτά και "ζουζουνίζει".
Τη συλλογή του θαυμάζει και καμαρώνει, 
σαν πολύχρωμο μπαλόνι φουσκώνει.
(ομαδική εργασία) 
Στο ανθοκήπι του σπιτιού σκαρφαλώνει στον μίσχο του λουλουδιού.
 Στα κόκκινα ντυμένη, μικροσκοπική και λατρεμένη.
-Φέγγε μου γλυκά το βράδυ, για να βλέπω στο σκοτάδι!
Το φεγγάρι όμως, στον ύπνο τον βαθύ, δεν ακούει τα λόγια απ' το μικρό παιδί.
Εκείνες το βλέπουν και ακούν, το χορό τους ξεκινούν.
Γεμίζουν την ήρεμη βραδιά με φωτάκια τόσο δα!

Ρώτησαν μια πεταλούδα τι είναι ζωή
 και εκείνη στόλισε τα φτερά της με μία στιγμή!




Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ!


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, 

ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ, ΣΤΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ!


Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»

κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.
Το ‘μαθαν τα πουλιά, «γιορτάζει η μάνα»
και το τραγούδι τους ξεχείλισε πλημμύρα.
Το ‘μαθαν τα άνθη, «γιορτάζει η μάνα»
και μοσχοβόλησε η πλάση χίλια μύρα.
Τ’ άκουσε η βροχή, αλλά δεν έκλαψε
δάκρυ δεν κάνει να κυλήσει αυτή τη μέρα.
Τ’ άκουσε ο ουρανός κι άνοιξε διάπλατα
πείτε ευχές, μύριες ευχές για τη μητέρα.
                                        Ανώνυμος


-"Κλέψαμε" το Μ από τη μαμά Μυρσίνη, που τίποτα στη τύχη δεν αφήνει:
-Παίξαμε με το γράμμα Μ, μ:Το βρήκαμε μέσα στη τάξη. Διαβάζαμε τους στίχους που είχαν τις συλλαβές και κάθε παιδί σχημάτιζε τη συλλαβή, και συμπλήρωνε τη ρίμα. 
Βρήκαμε λέξεις από Μ, οι οποίες έγιναν ρίμες και τις αφιερώσαμε στη μαμά.
Το Μ έφυγε από...
τα μαλλιά και πήγε στη μαμά, που ήταν στη δουλειά.
 τον μεζέ και η μαμά έμεινε νηστική, μόνο με καφέ.
 την μπάλα και η μαμά ήπιε ένα ποτήρι γάλα.
 το μύδι και η μαμά το έφτιαξε με το κρεμμύδι.
 το μανταλάκι και η μαμά το άφησε σε ένα παγκάκι.
 το μυρμήγκι και η μαμά έφτιαξε τζατζίκι.
 το μήλο και η μαμά έδωσε ξύλο.
 τα μακαρόνια και η μαμά σιδέρωσε τα παντελόνια.
την μαρμελάδα και η μαμά έφτιαξε φασολάδα και άπλωσε τη μπουγάδα πάνω στη  καμινάδα.
 τη μαστίχα και κόλλησε στης μαμάς τη τρίχα.
 την μέντα και η μαμά έβαλε στο κρουασάν μερέντα.
 την μαγιά και η μαμά έβγαλε από το μπλουζάκι τη βρωμιά.
 το μάτι και η μαμά πήγε στο κρεβάτι.
 το μέλι και η μαμά βρήκε ένα μπιζέλι.
τη μύτη και η μαμά πήγε ένα ταξίδι στη Κρήτη.

-Το Μ έγινε εξώφυλλο σε ένα βιβλίο, εικονογραφημένο από τα παιδιά.




Και απλώθηκε σε έναν ουρανό, που ήταν φτιαγμένος μόνο για δυο.

Για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την ενότητα, επιστρέψαμε το Μ στη μαμά και ρωτήσαμε τι είναι για τον καθένα η μαμά.

Είσαι για μένα μαμά...



Μαμά σε αγαπώ γιατί.... με μια απάντηση παιδική!
( δουλεμένη η εργασία με νερομπογιές)


Καιρικό φαινόμενο η μαμά... μιλώ υποθετικά.

Ένα ποίημα για τη δική σου ομορφιά, 
κλεισμένα σε μία κάρτα και σε μερικά τριαντάφυλλα λευκά.




Προτεινόμενα φύλλα εργασίας:


Πατρόν κατασκευών:


Όπως το λουλούδι ζητά χώμα και νερό,
 έτσι κι εγώ ζητώ εσένα στον κόσμο αυτό.
( κάτι μικρό για κάτι μεγάλο)

Αφιερωμένο...
σε ένα νανούρισμα, σε χέρια μητρικά, που κάνει στις πλάτες των ονείρων να προβάλουν αγγελικά φτερά.
Σε ένα κλάμα επίμονο, που δεν ξέρει να μιλά και η μυρωδιά της το κάνει να σταματά.
Σε μια αρρώστια, που το σώμα πονά και η προσευχή της παρακαλά να φύγει μακριά.
Σε ένα χατίρι, που εκφράζεται από χείλη παιδικά κι η μορφή της του δίνει σάρκα και οστά.
Σε ένα δάκρυ, που στο πρόσωπο κυλά, εκείνη γίνεται μαντήλι και παρηγοριά.
Σε κάθε τι που ζητά αυτή η ζωή, το πρόσωπο της είναι χαρά, γέλιο, υποστήριξη, υπομονή.
Τα χείλη πλέκουν μια ερώτηση κάθε φορά:
-Που είσαι μαμά;
Και η απάντηση δεν αργεί να φανεί, από τον άγγελο που έστειλε ο Θεός στη γη.
                                                                                                                                 Λ.Ρ









Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

ΠΑΣΧΑ, ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ!


ΠΑΣΧΑ, ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ!


Μες στο σπίτι ξαφνικά, 'γιναν κόκκινα τ' αυγά.
Παπαρούνα και βιολέτα, κόκκινα άπλωσαν ταπέτα.
Ο Έλληνας κρατάει λαμπάδα, πυροτέχνημα όλη η Ελλάδα.
Μπαμ και μπουμ στους ουρανούς, γέμισαν τα σκότη φως.
Αναστήθηκε ο Χριστός, παντού αγάπη... παντού φως.
                                   Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη


Γεννήθηκε μία φορά
 και περπάτησε δυο φορές, του θανάτου τα στενά.

Αχ! Κοτούλα μου Κοκό, ποιος σου πήρε το αυγό;

Έχει χαρά μεγάλη και δεν φοβάται αυτόν τον πανικό,
 γιατί είναι ακόμα μικρό.

Σοκολάτα, αν λιώσει σε μπεν μαρί, 
περιμένω από μέσα να φανεί...


Και βάφτηκε εκείνο το δειλινό με πόνο και λυγμό.

Πολύχρωμα και κόκκινα  αυγά, 
ζητούν μια θέση  στη Πασχαλιά.


Μια φορεσιά αρκεί,
 για να βρεθεί και ο λαγός σ' αυτή τη γιορτή.




Κόκκινο αυτό το λουλούδι και κάθε Λαμπρή 
"σιγομουρμουρίζει" το δικό του τραγούδι.

Εκκλησίτσα θολωτή, 
κάπου εκεί στο γαλάζιο και στο μαβί,
 "μιλά" για την θυσία και τη ζωή.

Αν το αυγό έκανε τη κότα, ή η κότα το αυγό,
 ακόμα ψάχνω να το βρω.

Να 'μαι κι εγώ! 
Αλλά μάλλον δεν θα βγω, 
γιατί περνάω μια χαρά εδώ.

Ο Επιτάφιος περνά απ' τη δική μου γειτονιά
 και η φλόγα του κεριού "δακρύζει" ταπεινά.

Πατρόν ατομικών εργασιών:


Τι είναι Πάσχα για ένα παιδί;
Σκύψε να σου πω στο αυτί.

Πάσχα, Κυρίου Πάσχα,
 ακούς και βλέπεις σε όλη τη πλάση.
Πάσχα, Κυρίου Πάσχα,
 φωλιάζει μέσα στη ψυχή,
 για τη θυσία Του για την ανθρώπινη ζωή.