Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

ΜΙΑ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ, Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ


ΜΙΑ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ, Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ


Με της Καθαρά Δευτέρας τον ερχομό, εκείνη ερχόταν στο σπιτικό.
Μετρούσε μέρες πολλές και σερβίριζε χαλβά και αλάδωτες φακές.
Κάθε πόδι και μια σημασία ,στης Χριστιανοσύνης την ιστορία.
Το πρώτο πόδι:
Ορθοδοξίας λέγεται η πρώτη Κυριακή και μιλά για μια μάχη με τέλος και αρχή.
Ο βασιλιάς Θεόφιλος έδωσε διαταγή, οι εικόνες να καταστραφούν χωρίς αναβολή.
Η όμορφη Θεοδώρα, στο δωμάτιο της κρυφά, τις φύλαγε προσεχτικά,σαν τα μάτια της τα καστανά.Εικόνες που δεν πρόλαβαν να χαθούν στη πυρά, υψώθηκαν με ευλάβεια και πάλι στην εκκλησιά.
Το δεύτερο πόδι:
Του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, το δεύτερο πόδι στέκεται και μας "κοιτά".
Αρχιεπίσκοπος στη Θεσσαλονίκη τη παλιά, δίδασκε με λόγια ήρεμα και σοφά.
Μιλούσε για την αγάπη, που είναι σαν το φυτό και τον Χριστό που το πότισε και με το βλέμμα Του το στερνό.Ο άγιος Γρηγόριος απαρνήθηκε πλούτη και μεγαλεία, γιατί δίδασκε ότι η πίστη και η αγάπη θεριεύουν με τη θυσία.
Το τρίτο πόδι:
Της Σταυροπροσκυνήσεως, η τρίτη Κυριακή, που τιμά του σταυρού τη μορφή.
Θεός, Υιός και Άγιο Πνεύμα, σε τρία δάχτυλα ενωμένα. Όταν ο πιστός προσεύχεται, παρακαλά ή ζητά παρηγοριά.Σύμβολο αιώνιο και ιερό που αντιπροσωπεύει κάθε χριστιανό.Σύμβολο που φωλιάζει στη καρδιά κοντά ή στο θόλο της εκκλησίας ψηλά.
Το τέταρτο πόδι:
Του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη, την τέταρτη Κυριακή, που "έχτισε" σκαλοπάτια ξεκινώντας απ' τη γη.Με φτερό και χαρτί, έγραψε μια Κλίμακα καφέ και θαλασσί. "Έχτισε" με τη γραφή τριάντα σκαλοπάτια για να φτάσεις στου Χριστού το φιλί.
Απ' το χώμα ξεκίνησε με τριάντα αρετές, που σε οδηγούν στων αγγέλων τις ωδές.
Έδειξε στον άνθρωπο, πως από το καφέ, του χώματος του νωπού, να "βαφτεί" με το έντονο γαλάζιο του ουρανού.
Το πέμπτο πόδι:
Στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία. Αφιερωμένη η τέταρτη Κυριακή, σε μορφή ασκητική.
Όταν ήταν όμορφη και νια, γλεντούσε με όλη της την καρδιά. Μια φορά, που στην εκκλησία ήθελε να μπει, μια αόρατη δύναμη της είπε "μη". Ζήτησε βοήθεια από την Παναγία και εκείνη της συγχώρεσε κάθε αμαρτία. Για τα επόμενα πενήντα χρόνια, η Οσία Μαρία η Αιγυπτία έζησε μέσα στη ζέστη και στην ασιτία. Στης ερήμου τη μοναξιά και μόνο με τη Παναγία για συντροφιά, κοινώνησε για τελευταία φορά, στου Ιορδάνη τα νερά.Μέσα από τη στέρηση και τη μοναξιά, μπήκε στου Θεού την αγκαλιά. 
Το έκτο πόδι:
Των Βαΐων  λέγεται η έκτη Κυριακή και μιλά για του Χριστού την υποδοχή. Βάγια και ρούχα απλωμένα παντού, για να καλωσορίσουν τη χάρη του Υιού.Εκείνος πάνω σε ένα γαϊδουράκι μικρό, για να δείξει ότι το όμορφο είναι απλό. Ενθουσιασμός, φωνές, χαρά στην πόλη την ιερή κι όμως Εκείνος ήξερε εκεί, τι θα συμβεί. Η αγάπη των ανθρώπων, την έκτη Κυριακή, έγινε εκδίκηση και στο σώμα Του καρφί.
Το έβδομο πόδι:
Στη Μεγάλη Βδομάδα, η τελευταία Κυριακή, που στάζει πόνο και θλίψη απ' τη θεία μορφή. Κάθε μέρα κρύβει μια θλιβερή στιγμή, όταν η καμπάνα χτυπά στη σιγή. 
Το τελευταίο πόδι χάνεται στο "Χριστός Ανέστη", "Χρόνια Πολλά" και "του χρόνου Σαρακοστή να σε 'χουμε κοντά". Το τελευταίο πόδι τρυπώνει σε σύκο ξερό ή σε ψωμί ζυμωτό. Θα μοιραστεί εδώ!Θα μοιραστεί εκεί!Άραγε ποιος θα το βρει;
Ευλογημένος και τυχερός και του χρόνου γερός! Ακούς να λένε όλοι μαζί, σ'αυτόν που το τελευταίο πόδι κρατεί.

Τα εφτά πόδια στέκονται σε ράσο μαύρο και λιτό, που μπροστά του έχει τον Τίμιο Σταυρό. Στόμα δεν έχει, για να αποφύγει κάθε πειρασμό, όπως και μύτη, για να μη μυρίζει το κρέας το αχνιστό.
Έθιμο, πριν το ημερολόγιο και το κινητό και ζει πενήντα μέρες με κάθε πιστό.
                                                                                                                           Λ.Ρ

Πατρόν ατομικής εργασίας:




Καλωσόρισες και πάλι Κυρα Σαρακοστή, 
μέχρι η Ανάσταση του Χριστού να φανεί! 


Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ, ΨΗΛΕΣ, ΞΕΡΑΚΙΑΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ


ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ, ΨΗΛΕΣ, ΞΕΡΑΚΙΑΝΕΣ,
 ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ

Κυριακή βράδυ, στο τραπέζι το μικρό, σχεδίαζα κάτι στο χαρτί το λευκό.
Άκουγα ένα μπλουζ απ' τα παλιά και άκουσα ψιθύρους μες στη σιγαλιά.
Χαμήλωσα τη μουσική και έψαχνα να βρω από που έρχονται οι ψίθυροι αυτοί.
Πάνω στον καναπέ τον πορτοκαλί ή πάνω στο μονόχρωμο χαλί;
Μπα! Ιδέα μου θα ήταν θαρρώ. Είμαι και μιας ηλικίας να σε χαρώ!
Συνέχισα τη ζωγραφική, αλλά οι ψίθυροι ήρθαν πάλι μέσα στο αυτί.
Πες το εσύ! Όχι! πες το εσύ! Να το πεις εσύ , που είσαι η πιο θαρρετή!
Σήκωσα τα μάτια και τι να δω! Κάτι ασυνήθιστο, εξωπραγματικό.
Τρεις αδελφές, κοντά στο χαρτί που ήταν αδύνατες πολύ.
-Γεια σου. Είμαι η ευθεία και δεν έχω καμία σχέση με τη Λίτσα σου τη θεία.
-Εγώ είμαι η καμπύλη γραμμή, που όταν ακούω τσιφτετέλι, δεν κρατιέμαι μια στιγμή.
Τεθλασμένη το όνομα μου και ζιγκ ζαγκ με φωνάζουν στη γειτονιά μου.
-Κυρίες μου, αν και αδύνατες πολύ, σας συναντώ καθημερινά στη ζωή.
Στη πλαγιά του βουνού, στις ρόδες ενός φορτηγού, στις άκρες του πιρουνιού.
Είστε και οι τρεις παντού.
Πως και αφήσατε τη Γραμμοχώρα και ήρθατε στο σπιτικό μου τώρα;
Και οι τρεις μίλησαν με μία φωνή και ζήτησαν η ευχή τους να πραγματοποιηθεί!
"Θέλουμε να μας γνωρίσουν τα παιδιά.
Να πάρουν μολύβι και χαρτί και να μας δώσουν σώμα και ψυχή"
Έτσι το επόμενο πρωί, έκανα τις συστάσεις, χωρίς αναβολή.
                                                                                          Λ.Ρ
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε και τις γνωρίσαμε και παίξαμε μαζί τους.Τις ψάξαμε μέσα στη τάξη. Στο τραπέζι υπήρχαν τουβλάκια, κοντάρια και σχοινί. Κάθε ομάδα επέλεγε τη γραμμή και το υλικό που θα τη βοηθούσε για να τη φτιάξει.
-Ο φαλακρός σκαντζόχοιρος: Μέσα σε ένα μπολ υπήρχαν χαρτάκια, όσα τα παιδιά. Κάθε χαρτάκι είχε ένα γράμμα.(Κ από την καμπύλη, Ε από την ευθεία και Τ από την τεθλασμένη). Το παιδί συμπλήρωνε στη πλάτη του σκαντζόχοιρου τη γραμμή, που του έδειχνε το χαρτάκι.

- Η ρίμα οδηγεί τη γραμμή και τη πάει όπου θέλει αυτή: Σε κάθε παιδί διαβάζετε μία ρίμα. Το παιδί σκέφτεται ποια γραμμή χρειάζεται. Με αυτή στολίζει την εικόνα του γύρω γύρω.
Οι ρίμες:
Μια αράχνη, που κατεβαίνει από το δεντρί, θέλει μια …γραμμή.
Στην εθνική οδό, που τρέχει το αυτοκίνητο σαν αστραπή, θέλει την … γραμμή.
Η καρδιά μου, που χτυπά σαν τρελή, χρειάζεται την … γραμμή.
Ο κεραυνός, που πέφτει πριν τη βροντή, θέλει μια … γραμμή.
Ο χάρακας πάνω στο χαρτί, θα φτιάξει μια… γραμμή.
Το κορδόνι, για να δέσει το παπούτσι το γκρι, θέλει μια … γραμμή.
Ένα μήλο, που είναι υγιεινή τροφή, θέλει την … καμπύλη γραμμή.
Στου Βασίλη το μαλλί, υπάρχει μια … γραμμή.
Τα χέρια μου, αν θέλουν να αγκαλιάσουν κατιτί, κάνουν μια… γραμμή.
Του νάνου το σκουφί είναι μια … γραμμή.
Για να γνωρίσω του ήρωα μου τη ζωή, χρειάζομαι μια… γραμμή.
Όταν η απάντηση είναι σωστή, έρχεται η… γραμμή.
Μακαρόνια με κιμά και τυρί, χρειάζομαι την… γραμμή.
Για να ξεκουραστώ στην πολυθρόνα την αναπαυτική, έρχεται η …γραμμή.
Αγαπημένη κοτόσουπα ζεστή, να η …γραμμή.
Σε μια κορνίζα θα βάλω τη φωτογραφία με τη φίλη μου τη Κική, αλλά θέλω την … γραμμή.
Κέικ με σοκολάτα και φυσικά με λίγη σαντιγί και έρχεται η … γραμμή.
Κέρδισα στη τρίλιζα τη Παρασκευή, αλλά με βοήθησε η… γραμμή.
Για να χαρώ τη θάλασσα, μια μέρα καλοκαιρινή, χρειάζομαι την … γραμμή.
Μοιράστηκαν τη σοκολάτα δύο φίλοι καλοί και τους βοήθησε η … γραμμή.
Για να γνωρίσω του ήρωα μου τη ζωή, φωνάζω την ... γραμμή.
Όταν η απάντηση είναι σωστή, θέλει μια ... γραμμή.
Αυτά όλα μαζί δημιούργησαν τη παρακάτω ομαδική εργασία.
-Ψάχνω στο παραμύθι μια αρχή και ένα σημείο στη γραμμή: Δίνουμε στα παιδιά την αρχή της ιστορίας και εκείνα συνεχίζουν.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΥΘΕΙΑ
Μια φορά κι έναν καιρό, στη Γραμμοχώρα γινόταν χαμός και πανικός. Είχε γενέθλια η Ευθεία....
Η Καμπύλη έφτιαξε τη τούρτα των γενεθλίων.Έβαλε σοκολάτα, ζάχαρη,βανίλια, σαντιγί. Η Τεθλασμένη πήγε να βάλει το αλεύρι και τρύπησε τη σακούλα και πασαλείφτηκε όλο το σπίτι και έγινε χαμός.
-Βρε! Πρόσεχε λίγο. Είσαι πού ζημιάρα, είπε η Καμπύλη.
Η Ευθεία έκλαιγε, γιατί τρύπησε η σακούλα και λερώθηκε το σπίτι.
Η Τεθλασμένη ζήτησε συγνώμη και καθάρισε όλο το σπίτι.
Ήρθαν οι καλεσμένοι το απόγευμα. ΟΙ φίλοι της τα γράμματα, οι αριθμοί, η Αλφαβήτα και τα σχήματα. Γέμισε το σπίτι και τις έφεραν κάρτες και δώρα.
Η Τεθλασμένη όμως έσπασε όλα τα μπαλόνια και την πινιάτα, που είχε μέσα καραμέλες και σοκοφρέτες.Τα μάζεψε όλα, τα πήγε στο δωμάτιο της και τα έφαγε. Η Ευθεία και η Καμπύλη πήγαν να τη δουν και η Τεθλασμένη κρατούσε τη κοιλιά της και πονούσε. Έκανε εμετό και αρρώστησε. Την έπιασαν οι φίλοι της και την έβαλαν στο κρεββάτι. Φώναξαν τον γιατρό, που της είπε να παίρνει σιρόπι και να σταματήσει να τρώει γλυκά.
Το πάρτι συνεχίστηκε με ησυχία, για να μην ξυπνήσουν την Τεθλασμένη.
Στο τέλος της βραδιάς η Ευθεία είπε:
-Ήταν το καλύτερο πάρτι του κόσμου.
-Μου άρεσε πάρα πολύ το πάρτι μου.
-Δεν πρόλαβα να παίξω καθόλου με τους φίλους μου.
-Δεν προλάβαμε να φάμε γλυκά απ' τη πινιάτα.
-Καλά να πάθει η Τεθλασμένη, γιατί μου χάλασε το πάρτι.
Η Ευθεία με την Καμπύλη κοιμήθηκαν, γιατί ήταν κουρασμένες. Η Ευθεία ονειρεύτηκε ένα πάρτι χωρίς τη Τεθλασμένη.
                                                    Όταν τελείωσε την ιστορία της η γραμμή
                                                                      έγινε μια ομαδική
                                         Η γραμμή και η κηρομπογιά χορεύουνε τσα τσα!!!


Πατρόν ατομικής εργασίας:



Ήταν έργα  ζωγράφου απ' τη Γαλλία
αλλά μπορείς να βάλεις φραγμό στην φαντασία;

Αν τις συναντήσεις, μη τις αγνοήσεις.
Είναι παραπονιάρες και οι τρεις 
και θα σου πουν δυο λόγια πριν τις "αρνηθείς"
Θα σου πει η ευθεία:
-Σημείο σε μια καινούργια αρχή,
 με βήματα αργά, θα σε οδηγήσω μπροστά!
Θα σου πει η καμπύλη:
- Όταν στη καρδιά, έχεις μαράζι,
 θα σου μάθω τσιφτετέλι, με ρυθμό και νάζι!
Και η τεθλασμένη:
Στις αναποδιές της ζωής,
 με ένα ζιγκ ζαγκ, δεν θα γκρεμιστείς!
Λόγια από τρεις αδελφές,
 λόγια από τις γραμμές.

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

ΣΠΙΘΑ, ΦΛΟΓΑ, ΦΩΤΙΑ


ΣΠΙΘΑ, ΦΛΟΓΑ, ΦΩΤΙΑ


Εκείνη χορεύει με ξύλα ξερά και ακούει ιστορίες που ήρθαν απ' τα παλιά.
Για έναν άντρα, γενναίο και δυνατό, 
που την έκλεψε από τον Όλυμπο, το ψηλό βουνό.
Για ένα χελιδόνι, που την πήρε από τον ουρανό 
και για ένα κεραυνό , που του έκοψε την ουρά στα δυο.
Για ένα πουλί, που για να τη δώσει στους ανθρώπους ,
 που έμεναν στη γη, κάηκε η πουπουλένια του στολή.
Για έναν δράκο, που έμενε σε άγνωστη σπηλιά
 και έβγαζε από το στόμα του, τη δική της αφεντιά.
Ακούει και της αρέσει στου τζακιού τη θαλπωρή, 
καθώς νιώθει ωραία και σημαντική.
Τσιτσιρίζουν τα ξύλα, τα καίει η φωτιά με προσοχή 
και εκείνη καταλαβαίνει πόσο άλλαξε την ανθρώπινη ζωή.
Μια σπίθα, μια φλόγα, μια φωτιά, προσφέρει τόσα αγαθά,
αν μπορείς να την "αγκαλιάζεις" προσεχτικά.
                                                              Λ.Ρ

- Ζεστό ή καυτό, αγγίζω προσεχτικά ή φεύγω μακριά: Από τις κάρτες, που υπάρχουν στη παρεούλα τα παιδιά ταξινομούν σε δύο κατηγορίες.(ζεστό-κρύο)
Κάθε παιδί έχει μπροστά του μία εστία-στεφάνι, με ένα φαγητό, που έχει επιλέξει. Στη λέξη "χλιαρό" το μεταφέρουν με τη παλάμη. Στη λέξη "ζεστό" το μεταφέρουν, καλύπτοντας τη παλάμη τους με το μανίκι της μπλούζας. Και στο "καυτό" φεύγουν μακριά.
Σε μια ψησταριά, που έχει ψήσει νόστιμα πράγματα, τα παιδιά, ανά δύο, μεταφέρουν τα φαγητά στα πιάτα. Ποιος θα τα καταφέρει, χωρίς να χρησιμοποιήσει τα δάχτυλα του; Ποιος θα μαζέψει τα περισσότερα;
-Η φωτιά "νιώθει" και μας κοιτά ανάμεσα σε τόσα υλικά: Οι κάρτες με εύφλεκτα υλικά και μη, ταξινομούνται ανάλογα.Τα παιδιά υποθέτουν και η απάντηση στην υπόθεση τους βρίσκεται πίσω από την κάρτα.( σ'αυτά που η φωτιά τα "τρώει" λαίμαργα υπάρχει μια μεγάλη καρδιά ζωγραφισμένη,σ' αυτά που η φωτιά τα "μασάει" πολύ ώρα, μια μικρή καρδιά και στα άλλα τίποτα). Τι καταλάβαμε από τη δραστηριότητα αυτή; Μια κόκκινη φλόγα-φόδρα κινείται πάνω από το κεφάλι ενός παιδιού , που είναι στη μέση της παρεούλας. Αν η φωτιά κινείται γρήγορα, πρέπει να πει ένα εύφλεκτο υλικό. Αν κινείται αργά, ένα υλικό που καίγεται αργά και αν η φλόγα φύγει μακριά του, κάτι που η φωτιά δεν θέλει.
 

 -Σπίθα, φλόγα, φωτιά, πυρκαγιά, ξέρω τι θα κάνω εγώ γι' όλα αυτά: Κάθε παιδί κρατά μια κορδέλα, που επιλέγει. Στο άκουσμα της πρώτης λέξης, κουλουριάζεται. Στη δεύτερη, χορεύει με τα χέρια ψηλά. Στη τρίτη λέξη, ενώνονται όλα τα παιδιά μαζί και χορεύουν. Στο άκουσμα της τελευταίας, σκορπίζονται στο χώρο και χορεύουν, το ένα μακριά από το άλλο.

-Φωτιά και θαλπωρή, μπαίνω στη θέση , που μου αναλογεί: Ομάδα, που κρατά κίτρινες κορδέλες. Άλλη ομάδα κρατά τις πορτοκαλί. Άλλη τις κόκκινες και άλλη τις μπλε.Χορεύουν ελεύθερα στο χώρο. Με το σύνθημα ή με το σταμάτημα της μουσικής παίρνουν τη θέση τους γύρω από τα ξύλα κυκλικά (κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο, μπλε)
Στο κύκλο που είναι, παίζουμε κι ένα παιχνίδι χρωμάτων "Η φωτιά πήρε το χρώμα από τον ήλιο". Τα παιδιά που κρατούν τις κίτρινες κορδέλες, σηκώνονται και τις κουνούν. Η φωτιά πήρε το χρώμα από τον ουρανό. Τα παιδιά, που κρατούν τις μπλε κορδέλες σηκώνονται και τις κουνούν κοκ
- Σε κύκλο τα παιδιά τραγουδούν: Όλο τώρα τα παιδιά χορεύουν γύρω απ' τη φωτιά. Ποιος απ' όλους θα καεί ή μπορεί και να σωθεί. Το παιδί που ακούει το όνομα του περνά τη φωτιά, πατώντας τα ξύλα, αποφεύγοντας τις φλόγες.
-Δράκος έβαλε φωτιά, σε λόγια μεταφορικά: Διαβάζεται η φράση και τα παιδιά υποθέτουν τη σημασία τους. Μετά τη σημασία της φράσης το παιδί πρέπει να βάλει δίπλα στη φράση την ανάλογη εικόνα. Το παίζουμε και αντίστροφα. Ως εμπεδωτική άσκηση, άκουγαν μια μικρή πρόταση και έλεγαν την λαϊκή φράση που ταιριάζει (τον είδε, μετά από καιρό και βγήκαν έξω- φούντωσε η παλιά τους αγάπη)
-Ο καπνός πάει ψηλά, όταν καίει η φωτιά. Ινδιάνος με φτερά, όνομα καλό ζητά: Ευκαιρία για να γνωρίσουμε τα επίθετα. Όλα τα παιδιά κάθονται γύρω από τη φωτιά. Κάθε παιδί χορεύει γύρω από τη φωτιά, λέγοντας το παραπάνω δίστιχο. Τραβά μια κάρτα καπνού και αναγνωρίζει το αντικείμενο που τυχαίνει και το στολίζει με ένα επίθετο. Ο ινδιάνος έχει "βαφτιστεί" και φορά το καπέλο του.(ο φωνακλάς λύκος, το γλυκό άλογο, το όμορφο λουλούδι, το γρήγορο ελάφι, το βροχερό σύννεφο, η δυνατή φωτιά, η τέλεια κουκουβάγια, η εργατική μέλισσα κλπ)


Η φυλή Ζουζουνέρι σας χαιρετά.

Φωτιά σε ευχαριστώ για κάθε δώρο θεϊκό!
(εργασία ατομική, δουλεμένη με νερομπογιές)

Πατρόν ατομικής εργασίας:

-Διαβάσαμε την ιστορία "Ο δράκο, που δεν ήθελε τη φωτιά" και τη δραματοποιήσαμε.

Η φωτιά γίνεται δώρο μέσα από την καρδιά.
(ομαδική εργασία)

Ένα αίνιγμα, "τυλιγμένο" με κιμωλία, "βάζει" φωτιά στης ομάδας τη φαντασία.
(κάθε ομάδα αναλαμβάνει να κάνει ένα ζωγραφικό έργο, με θέμα τη φωτιά)
Η φωτιά σιγοκαίει στο τζάκι και η γάτα απολαμβάνει τη ζεστασιά.
Η ατμομηχανή και τα βαγόνια της.
Η ινδιάνα δίπλα στη φωτιά. 



Τρέχα από κει, τρέχα απ΄δω, 
βάλαμε φωτιά στον πισινό.
Γι' αυτό βάζουμε τελεία σε λόγια ζεστά
 και γράφουμε λόγια μεταφορικά.
Ένα όνειρο σαν σπίθα, σαν φωτιά
 που για να φουντώσει 
θέλει προσπάθεια και  δουλειά!