Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2020

Ο ΣΑΛΙΑΓΚΑΣ... Ο ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΣ

Ο ΣΑΛΙΑΓΚΑΣ... Ο ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΣ

Μετά τη βροχή τα σαλιγκάρια έχουν γιορτή...Το διαπιστώσαμε στην αυλή μας μιας και μια παρέα σαλιγκαριών ξεμύτισε και μας έδωσε ιδέες.

  

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το θέμα. Μπήκαμε στο διαδίκτυο και ψαχτήκαμε... Η προσοχή μας έπεσε στο παραμύθι "Ο Τομ το σαλιγκάρι" και το παρακολουθήσαμε με προσοχή...


Και τι δεν κάναμε με αυτό το παραμύθι...Το δραματοποιήσαμε, το αφηγηθήκαμε, προσθέσαμε ήρωες που το βοήθησαν ή δε το βοήθησαν στο πρόβλημά του  
Ο Τομ το Σαλιγκάρι προχωρούσε όλο χάρη όμως μία ατυχία το 'ριξε σε απελπισία...
Έπεσε ξαφνικά χαλάζι το καβούκι του έχει σπάσει
Ποιος μπορεί να το βοηθήσει το σπίτι του να ξαναχτίσει;
Τα παιδιά λένε τις απόψεις τους:
 ένα σπουργίτη του έβαλε ένα φτερό του
ένα σκαθάρι του έδωσε ένα φύλλο
μια πεταλούδα του είπε ένα τραγούδι για να μη στενοχωριέται
ένα πουλί το πήρε στα φτερά του και το πήγε στη φωλιά του για να παίξει με τα παιδιά του και να ξεχαστεί
ένα σκουλήκι του είπε να μην το ενοχλεί
μια χελώνα ήταν πρόθυμη να μοιραστεί το καβούκι της για το χειμώνα...
και ακόμη...φτιάξαμε τη δική μας εκδοχή ο καθένας ξεχωριστά για το παρακάτω ποίημα
ένα σαλιγκάρι μα ποιο σαλιγκάρι;...Ένα σαλιγκάρι που όλο μιλάει!
                                                   ...που λέει πως μ' αγαπάει!
                                                   ...που όλο τραγουδάει!

και πάει λέγοντας!

παίξαμε...

φρεσκάραμε τις γνώσεις μας...και μάθαμε καινούρια πράγματα για το μικρό μας φίλο

είδαμε ένα βίντεο για το πως γεννά τα αυγά...εντυπωσιακό


δημιουργήσαμε με διάφορους τρόπους...

με πλαστελίνη




με ζωγραφική...




με χαρτοκοπτική...

 

  και ανακαλύψαμε πως είναι μια πολύ θρεπτική τροφή και γράψαμε και συνταγή για τους καλοφαγάδες...


αλλά βρήκαμε και πολλές συνταγές που τις κάναμε βιβλιαράκι και μοιράστηκε στα παιδιά...

Μάθαμε το Σ, σ και παίξαμε με το ποίημα

Το στριμμένο το σκουλήκι μέσα στη σαπουνοθήκη
σαπουνίζει με σαπούνι και σφουγγάρι το μικρό το σαλιγκάρι...
"Στάσου!" λέει κι είσαι χάλια μες στη σκόνη μες στα σάλια
"Στάσου!Σαματά μην κάνεις" δε σε σκούπισα ακόμα 
θα σου μπούνε σαπουνάδες μες στο στόμα!
και με τις συλλαβές...
Δύο "σου"  στην αράδα φτιάξανε μια Σουσουράδα
δύο "σου" και ένα "ρο"μφτιάξαν ένα σούσουρο!
Σου και σα και μι μ' αρέσει το σουσάμι!
μα και με σα και λα και μι νόστιμο σαλάμι στο ψωμί!
Σου και λου και πι δες σουλούπι!
Σου και ρου και πο είναι σούρουπο...
Σου και γιας να ένας σουγιάς...
Σα και λα και τα φτιάχνω μια σαλάτα...
κι αν αντί για "λα" βάλω ένα "μα" κάνω Σαματά!
ΣΣΣΣΣ...σου...τ!
και πολλά πολλά ακόμη παιχνίδια!
Το μικρό το σαλιγκάρι μας έμαθε πολλά και το σημαντικό: "Τι κι αν είμαι μικρός είμαι θαυματουργός!"
 
 


 

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2020

ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΟΥΝ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Πριν το δέντρο στολιστεί κάποιοι ανέβηκαν σε μπλε χαρτί
 για να τιμήσουν των Χριστουγέννων τη γιορτή.





Πάνω του λάμπει ένα αστέρι, όπως και τότε μαγικό
για να σκορπίζει φως τριγύρω για το θεϊκό μωρό.

Γεννήθηκε σε φάτνη ταπεινή
μια νύχτα του Δεκέμβρη η Άγια Μορφή.

Ήθελαν να ντυθούν στα λευκά
 για να ψάλουν όλα μαζί "Ωσαννά".
Αλλά τα βρήκε η καραντίνα 
και έριξαν πάνω τους πολύχρωμη καπαρντίνα.

Μπροστά στη πόρτα  περιμένω να φανεί
για να του δώσω το γραμμένο χαρτί.

Οι τάρανδοι με αδιαφορία με κοιτούν 
καθώς το χορτάρι τους μασούν.

-Άγιε Βασίλη το ήξερα πως είσαι εδώ.
Δε μ΄ακούς τόση ώρα που σου χτυπώ;

Ο παππούς Χρόνος σαν φανεί
 μετρά τις μέρες και την εποχή.



Μέσα στη νύχτα φέγγει δειλά και φωτίζει τη μαγική βραδιά.

Άγιε Βασίλη έχω να σου ζητήσω κάτι από παιδί. 
 Τη χρονιά που θα 'ρθει, θα ήθελα να μου φέρεις ένα κουτί.
Θα ήθελα να έχει μέσα κάτι που μου έχει λείψει πάρα πολύ.
Θα' θελα να έχει αγκαλιά και πολλά φιλιά
 απ' όλους τους ανθρώπους που φυλάω μέσα στη καρδιά.
Δεν ξέρω αν ήμουν καλός άνθρωπος αυτή τη χρονιά
αλλά κάνε μου το χατίρι για μία φορά.


Γερά και ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους!


















ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ '73

 ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ '73


Κι αν πέρασαν τα χρόνια κι αν πέρασαν οι μήνες
ζωηρές στη σκέψη, φωλιάζουν κάποιες μνήμες.
Πάντα θυμούνται όλοι, κάποιο Νοέμβρη μήνα,
που απ' τις φωνές των νέων, σείστηκε η Αθήνα...


ΣΗΜΕΡΑ:
Η Δημοκρατία στα στενά του κόσμου σεργιανά
και ο ήλιος της τραγουδά.

ΤΟΤΕ:
Ο ήλιος έβλεπε βουβά 
τη Δημοκρατία που δεν ήταν ελεύθερη
 να περάσει από κείνα τα στενά.



- Που ήσουν τότε Δημοκρατία;
- Ήμουν κλεισμένη σε μια φυλακή
 και "έπλεκα' των ανθρώπων τη σιωπή.