ΟΧΙ ΜΠΛΑ, ΜΠΛΑ! ΜΟΝΟ ΔΟΥΛΕΙΑ!

ΟΧΙ ΜΠΛΑ, ΜΠΛΑ! ΜΟΝΟ ΔΟΥΛΕΙΑ!

Η μέρα μας στη παρεούλα ξεκίνησε με την ερώτηση: Ποιος είναι ο αρχηγός;

- Αυτός που δίνει διαταγές.

-Αυτός που δίνει συμβουλές.

Η επόμενη ερώτηση ήταν: Πως πρέπει να είναι ένας αρχηγός;

Οι απαντήσεις των παιδιών μου έφεραν στο μυαλό τα λόγια της γιαγιάς μου:

" Από τρελό κια από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια".

- Μέσα από την παρομοίωση μιλήσαμε για επίθετα-χαρκτηριστικά κάποιων ζώων.

Κάναμε την αντιστοίχιση σε φύλλο Α3 και ψηφίσαμε ποιο ζώο θα διαλέγαμε για αρχηγό και γιατί.

Είδαμε το παραμύθι: " Ο πίθηκος που έγινε βασιλιάς"

Ποια είναι αυτά που πρέπει να έχει ένας αρχηγός;

ΜαΪμουδίτσα άσε τα πράγματα τα γελοία

γιατί δεν τα θέλει αυτά η δημοκρατία!

Ανεβασμένη σε μια παλιά κολόνα ψηλά

και υπάρχει από τα αρχαία χρόνια, τα ελληνικά!

Το όνομά της "σκαρφάλωσε" σε κάγκελα βαριά,

το Νοέμβρη, κάποια βραδιά.

Πατρόν εργασίας:

50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ!

 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ!

Κι αν πέρασαν τα χρόνια

κι αν πέρασαν οι μήνες

ζωηρές στη σκέψη

μας μένουν κάτι μνήμες.

Πάντα θυμούνται όλοι,

κάποιο Νοέμβρη μήνα,

 που απ' τις φωνές των νέων,

σείστηκε η Αθήνα.

Κι αν δεν είμαι εκεί

σας τα προσφέρω με όλη μου τη ψυχή.

Για την ελευθερία και τη δημοκρατία

που είχε χαθεί μέσα στην ιστορία.

"Ελευθερία" μια λέξη Δυνατή! Έτσι την αντιλήφθηκαν τα παιδιά έτσι τη ζωγράφισαν

Τιμήσαμε τη μέρα αυτή με το να ψηφίσουμε τον αρχηγό της τάξης. Οι υποψήφιοι αρχηγοί κατέθεσαν τον προεκλογικό τους λόγο και οι μικροί πολίτες ήρθαν στη κάλπη με την αστυνομική τους ταυτότητα και ψήφισαν. Μετά τη καταμέτρηση των ψήφων αναδείχθηκαν δύο αρχηγοί, αλλά δεν προχωρήσαμε σε επαναληπτικές.

Ποιο το σύνθημα που χαράχτηκε στη μνήμη των παιδιών;

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ!

Πατρόν ατομικών και ομαδικής εργασίας:

Το έργο αυτό ανήκει σε έναν κρατούμενο φυλακών νομίζω του Γκουαντάναμο και παρουσιάστηκε σε μια έκθεση στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο μαζί με έργα άλλων κρατουμένων φυλακών. Είχε την επωνυμία "ART IN CAPTIVITY"!

ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ '73

 ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ '73

Κι αν πέρασαν τα χρόνια κι αν πέρασαν οι μήνες

ζωηρές στη σκέψη, φωλιάζουν κάποιες μνήμες.

Πάντα θυμούνται όλοι, κάποιο Νοέμβρη μήνα,

που απ' τις φωνές των νέων, σείστηκε η Αθήνα...

ΣΗΜΕΡΑ:

Η Δημοκρατία στα στενά του κόσμου σεργιανά

και ο ήλιος της τραγουδά.

ΤΟΤΕ:

Ο ήλιος έβλεπε βουβά 

τη Δημοκρατία που δεν ήταν ελεύθερη

 να περάσει από κείνα τα στενά.

- Που ήσουν τότε Δημοκρατία;

- Ήμουν κλεισμένη σε μια φυλακή

 και "έπλεκα' των ανθρώπων τη σιωπή.

Μόνο τα παιδιά...

... με έναν ήλιο στην καρδιά φέρνουνε την ξαστεριά

μες στης τυραννίας την καταχνιά!