Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΣΑΒΒΑΤΟ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973


ΣΑΒΒΑΤΟ, 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

- Στο κελί η δημοκρατία, ζητά την ελευθερία: Μέσα στο "κελί" υπάρχουν λέξεις πολλές που αρχίζουν από Δ. Το παιδί, με ένα φακό προσπαθεί να βρει τη λέξη "δημοκρατία" με ταύτιση και να την "ελευθερώσει", βγάζοντας την έξω.
-Ακούσαμε το τραγούδι του Μάνου Λοίζου "Καλημέρα, ήλιε ,καλημέρα". Το διαβάσαμε και ζητήθηκε από τα παιδιά, να μας πουν για το θέμα του τραγουδιού. 
Είπαν:
Είναι ένας ήλιος που κάνει ζέστη και προστατεύει τον φίλο.
Σε όλον τον κόσμο, όταν ξυπνά ο ήλιος, λέει καλημέρα.
Έχουμε έναν ήλιο, που είναι στην καρδιά μας.
Γράφτηκε ένα ποίημα πάνω στο τραγούδι αυτό, για να μπορέσουν τα παιδιά να το καταλάβουν. Μετά, το ποίημα πήρε μορφή από τα παιδιά.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΗΛΙΕ, ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
Ένας ήλιος αδύνατος, χλωμός, σε ένα κελί κλεισμένος, 
σκέφτεται και προσπαθεί τη λευτεριά ξανά να βρει.
Ενώθηκαν μικροί, μεγάλοι, σαν τυφώνας, σαν ανεμοζάλη
και έσπασαν τα δεσμά, που κρατούσαν τον ήλιο, για χρόνια εφτά.
Τώρα εκείνος χορεύει και γελά πάνω στο νταούλι, πάνω στο ζουρνά.
Τον τρέλανε η παιδική φωνή και ένας φίλος, που με τον αδελφό του συζητεί.
Γυρνάει τώρα σε κάθε γειτονιά και λέει το ίδιο τραγούδι ξανά και ξανά.
Τον ακούει και η ροδιά και γεμίζει με καρπούς τα γυμνά της κλαριά.
Τον ακούει και η ελπίδα να τραγουδά και δίνει το χρώμα το πράσινο σε μια παιδική αγκαλιά.
Και στης Μυρσίνης τη ποδιά, αφήνει τη Παναγιά, για να την έχει πάντα καλά.
Γελάει ο ήλιος και χορεύει πάνω στις στέγες, μέσα στις καρδιές. 
για να μυρίσει ελευθεριά, όπου και αν εσύ τη θες.
- Καλημέρα ήλιε μου δυνατέ!
- Καλημέρα και σε σένα αδελφέ!
Το κελί είναι γκρίζο και μουντό, γιατί τώρα ο ήλιος χορεύει στον δικό του σκοπό.
                                                                                                                      Λ.Ρ

Ο ήλιος χλωμός μέσα στο κελί και η Μυρσίνη που δεν μπορεί άλλο έτσι να ζει.

Η ξερή ροδιά την Άνοιξη καρτερεί και ένα παιδί θλιμμένο στην αυλή.

Όλοι μαζί αποφασίζουν μετά από χρόνια εφτά, να σπάσουν του ήλιου τα δεσμά.

Τώρα εκείνος, όλο χαρά ,χορεύει με το νταούλι και τον ζουρνά.

Χαρίζει το κόκκινο στη ροδιά και ανθίζουν τα ξερά της κλαδιά.

Χαρίζει το πράσινο σε ένα παιδί και τη Παναγία στη Μυρσίνη, για να χαρεί.

Τον κρατούν όλοι μέσα στην αγκαλιά και εκείνος ζεσταίνει κάθε καρδιά.
 

Καλημέρα ήλιε δυνατέ!
Καλημέρα και σε σένα αδελφέ!

Όταν σε μια πολιτεία τραγουδά η δημοκρατία.
(Η δημοκρατία είναι ζωγραφισμένη με βρεγμένη κιμωλία)

Θέλω και ζητώ, δικαίωμα αναφαίρετο, γνωστό.
(αν ήμουν εκείνη τη χρονιά, που έγιναν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, τι θα ζητούσα...)

Λίγα λουλούδια και ένα δάκρυ, όταν θυμάμαι από τότε κάτι.
Πατρόν ατομικών εργασιών:

Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα!
(ομαδική εργασία)




















Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΣΕ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΣΕ


Φθινοπώριασε! Ο σπίνος σώπασε...
Μου το λένε του πλατάνου τα γυμνά κλαδιά
κι η φορτωμένη μου ροδιά!
Το φωνάζουν οι άδειες των πουλιών φωλιές
κι οι μυρωμένες λεμονιές!
Φθινοπώριασε! Το χώμα νότισε...
Κι η ομίχλη η πρωινή 
απλώνει το χλωμό της το χαλί!
Στρώθηκε στο τζάκι το χαλί
μαζευτήκαν τα ξύλα στην αυλή!
Φθινοπώριασε! Ο ήλιος χλώμιασε...
Κι η νύχτα αρχόντισσα κυρά
σβήνει τη μέρα βιαστικά!
Ανταριασμένος ο Βοριάς προβάλει,
θέριεψε η θάλασσα, 'ρήμωσε τ' ακρογιάλι!
Φθινοπώριασε!η συννεφιά ήρθε και θρόνιασε...
Κρυσταλλένια δάκρυα βροχής πέφτουν με μανία
πάνω στις στέγες και στην μικρή μας την πλατεία!
Οι παιδικές φωνές κρυφτήκαν στα βιβλία 
και πίσω απ' τα ξύλινα θρανία!
Φθινοπώριασε! του τρύγου το πανηγύρι κόπασε...
Κι ο ζευγάς το αλέτρι πιάνει
αξημέρωτα το χωράφι να υφάνει!
Στον Ελαιώνα η ελιά η ευλογημένη
στέκει αγέρωχη στην κακοκαιριά και περιμένει!
Φθινοπώριασε! Μια σημαία στο μπαλκόνι ξεθώριασε...
Πάνω σ' απάτητα βουνά ένα ΟΧΙ αντριεύει
και στης πόλης τα στενά η Δημοκρατία
το δίκιο της γυρεύει!
Φθινοπώριασε! η θλίψη φώλιασε...
Γέρασ' η φύση ξαφνικά
σιωπή παντού και ερημιά!
Μόνο το κυκλάμινο δειλά σηκώνει κεφάλι και γελά!
Λέει μ' αγέρωχη φωνή "Κάντε λιγάκι υπομονή"!
Ό,τι αργά ψυχομαχά, γεννιέται πιο όμορφο ξανά!
                                                             Ν.Ε.

Τα βγάζουμε; "Μες στην παλάμη μου κρατώ κάτι από φθινόπωρο..." Τα παιδιά σε κύκλο. Ένα παιδί στο κέντρο λέει το τραγουδάκι ακουμπώντας κάθε φορά ένα παιδί. Στο παιδί που σταματά του ζητά να πει κάτι από Φθινόπωρο. Αν πει κάτι σωστό παραμένει στο παιχνίδι, αν όχι βγαίνει. Στο τέλος όποια παιδιά βγήκαν καλούνται να κάνουν μια δοκιμασία για να ξαναμπούν στο παιχνίδι. 

Ένα φύλλο ταξιδεύει στον κύκλο...Σαν το μουσικό καπέλο ένα φύλλο ταξιδεύει στον κύκλο από χέρι σε χέρι με την υπόκρουση μουσικής. Όταν σταματήσει η μουσική το παιδί που κρατά το φύλλο καλείται να πει κάτι από Φθινόπωρο.
Φαντάσου: Η φαντασία δημιουργεί και κάθε παιδί προσθέτει κάτι πάνω στην ανθρώπινη μορφή του φθινοπώρου.



Η καθαριότητα του Φθινοπώρου: Το Φθινόπωρο καθάρισε και τακτοποίησε τα πράγματα του. Ζήλεψε ο Χειμώνας και κάποια στιγμή ,που το Φθινοπωράκι δεν έβλεπε, του πήρε τα πράγματα και τα έβαλε σε ένα καλάθι. Ποια θυμάστε απ' αυτά; Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες και διαλέγουν το όνομα της ομάδας. Μόλις τελειώσει η κλεψύδρα, κάθε ομάδα αναφέρει τα ονόματα που θυμάται από τα κρυμμένα πράγματα. Τα λάθη αφαιρούνται από τα σωστά και ορίζεται ο νικητής.

 Σκοτείνιασε νωρίς: Σκιές φθινοπωρινών αντικειμένων. Χάθηκαν οι εικόνες στη φθινοπωρινή νύχτα. Για να λάμψουν, στο φως της ημέρας πρέπει το παιδί να  διαλέξει μία εικόνα. Να την αναγνωρίσει και να  φτιάξει μια πρόταση που να περιέχει την εικόνα που έτυχε.


Ο βασιλιάς του φθινοπώρου: Ένα παιδί γίνεται βασιλιάς στο κάστρο του φθινοπώρου. Ο βασιλιάς όμως, νιώθει μόνος και θέλει φίλους. Κάθε παιδί διαλέγει μια εικόνα απ΄αυτές που υπάρχουν κάτω και τη δείχνει στο βασιλιά. Αν η εικόνα δείχνει κάτι από το βασίλειο του, ο βασιλιάς τον καλεί να μείνει.

Σκιουράκια πεινασμένα: Παίζεται σαν τις μουσικές καρέκλες, μόνο που τώρα στο χώρο υπάρχουν καρύδια για φαγητό.
Φύλλα φθινοπωρινά: Δυο ομάδες στο παιχνίδι. Τα κόκκινα φύλλα και τα καφέ. Στα χέρια τους έχουν δεμένες τις αντίστοιχες κορδέλες. Η κόκκινη ομάδα στέκεται όρθια, όταν ακούει τη φράση "Φθινόπωρο γλυκό, πολύ σε αγαπώ". Η καφέ ομάδα πρέπει να καθίσει κάτω σ' αυτή τη φράση. Στη φράση "Φθινόπωρο χλωμό, πολύ σε αγαπώ" γίνεται το αντίθετο. Για να το δυσκολέψουμε λίγο βάλαμε και μία άλλη φράση "Φθινόπωρο μικρό, πολύ σε αγαπώ". Στο άκουσμα της τελευταίας όλα τα παιδιά πρέπει να καθίσουν κάτω. Μετά το φύσημα του αέρα ποια φύλλα θα μείνουν στο παιχνίδι και ποια θα φύγουν;
Φύλλα, φύλλα παντού φύλλα: Φορώντας τις κορδέλες στα χέρια ζητάμε ζευγαράκια φύλλων με το ίδιο χρώμα και ζευγαράκια φύλλων με διαφορετικό.
Πατρόν ατομικών εργασιών:

Φθινοπώριασε 
και οι μπατονέτες χορεύουν στο χαρτί φτιάχνοντας ένα δεντρί.
Φθινοπώριασε
 και το κοράκι έφυγε απ' τον αγρό, παίρνοντας μαζί του κάτι από εδώ.
Φθινοπώριασε 
και το σαλιγκάρι μετά τη βροχή, κάνει το σεργιάνι του στη εξοχή.


Φθινοπώριασε! Τι κι αν η μελαγχολία μας συντρόφιασε...
Στης φαντασίας το σεντόνι παιχνίδια κι όνειρα ο νους απλώνει...

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

ΤΟ ΔΑΝΕΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ


ΤΟ  ΔΑΝΕΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ



Όταν θέλω ταξίδια μακρινά και να τους συναντήσω όλους ξανά, 
είμαι εκεί, όταν το ρολόι σημαίνει εννιά.
Με μια βαλίτσα στο πλευρό, για ένα κόσμο ονειρικό.
Βλέπω τη Σταχτοπούτα με ένα ξεσκονόπανο δεμένο στη ποδιά, 
να αναρωτιέται αν η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά.
Να η Χιονάτη! Περιμένει ορθή και έχει σταματήσει την υγιεινή διατροφή.
Έμαθε απ' τη ζωή, ότι ένα μήλο φέρνει τη θανή.
Τα τρία γουρουνάκια φαίνονται χαρωπά και δεν φοβούνται τώρα πια.
Γράμμα πήραν από  ξάδελφο που μένει στη ξενιτειά
 και πάνε να τον συναντήσουν με γέλια και χαχανητά.
Τον λύκο δεν θα τον νικήσουν με ένα ματσούνι ,
αλλά με τον Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι.
Αυτό το κόκκινο που βλέπω πιο μακριά, 
είναι από ένα κορίτσι που έγινε μία μπουκιά.
Το κόκκινο σκουφί, που είχε δεμένο στα μαλλιά, 
την έκανε να μην ακούει καλά.
Ποιος μου τρυπάει τα πόδια ξανά και ξανά;
- Α! Εσύ είσαι Πινόκιο ψευταρά;
Μην είσαι λυπημένο ξύλινο ανθρωπάκι.
 Όλοι στη ζωή έχουμε πει κι από ένα ψεματάκι.
- Ξέρω πως η αλήθεια πάντα βγαίνει σαν το λάδι πάνω,
 αλλά, αν θέλω να γλιτώσω, πες μου τι άλλο να κάνω;
Ο λύκος, με μια στολή, κρατά τη σφυρίχτρα και μας καλεί.
Άφησε κατσίκια, γουρούνια, κορίτσια ξανθά,
 γιατί τώρα βρήκε καινούρια δουλειά.
Τους χαζεύω όλους και τους αγαπώ, μα είναι ώρα να επιβιβαστώ.
Σε ένα τρένο, που το λένε βιβλίο, 
χωρίς σ' αυτό το ταξίδι να υπάρχει αντίο.
Είναι για μένα σταθμευμένο εκεί, ο δικός μου θησαυρός σε κάθε στιγμή.
Ο ήχος της σφυρίχτρας ακούγεται στου σταθμού τη βοή 
και το νεύμα της φαντασίας με καλεί.
                                                    Λ.Ρ

-Ο σελιδοδείχτης με "κοιτά" και "σταματά" κάθε ζαβολιά: Όταν τα μάτια του Νικόλα βαραίνουν απ' τον ύπνο και πάει να τσαλακώσει τη σελίδα του βιβλίου, ο σελιδοδείχτης του "δίνει" μια στα χέρια του τα μικρά και του θυμίζει την ύπαρξη του. Κάπως έτσι το παίξαμε και τα παιδιά γέλασαν.
Από ένα βιβλίο περιγράφαμε μία εικόνα και το παιδί, που έπαιζε, έπρεπε να ξεφυλλίσει το βιβλίο και να βάλει τον σελιδοδείχτη εκεί που ήταν η εικόνα που περιγράψαμε.

-Βιβλιοεξερευνητές ή αλλιώς "Τα βιβλία φεύγουν μακριά και ο ντετέκτιβ εξερευνά": Τα βιβλία της βιβλιοθήκης μας το έβαλαν στα πόδια και πως άλλωστε να μην το κάνουν αφού τα καημένα μέσα σε λίγο καιρό έγιναν αγνώριστα. Άλλα τσαλακωμένα, άλλα μισοσκισμένα, άλλα χωρίς εξώφυλλο ή με λειψές σελίδες! Αγανάκτησαν πια και το έσκασαν κούτσα κούτσα σαν τραυματίες πολέμου ένα πράμα. Πού να πάνε όμως; Αφού ξέρουν ότι τα αγαπάνε τα παιδιά, απλά δεν έχουν ακόμη μάθει τον τρόπο να τα φροντίζουν. Είναι λίγο άτσαλοι οι μικροί τους φίλοι και γι' αυτό αποφάσισαν να τους κάνουν ένα χουνέρι. Έτσι για να αλλάξει λίγο και η συμπεριφορά τους. Έστειλαν λοιπόν ένα γράμμα στην τάξη με το φίλο τους το Μάνο το βιβλιοφάγο (μη νομίζετε ότι τρώει βιβλία...το αντίθετο συμβαίνει. Τα λατρεύει, τα αγαπάει, τα φροντίζει και τα χιλιοδιαβάζει γι' αυτό και του έδωσαν αυτό το παρατσούκλι).
"Αγαπητά μας παιδιά! Δε χρειάζεται να σας πούμε πόσο λυπόμαστε για αυτή μας την απόφαση αλλά να! ΔΕΝ αντέχουμε άλλο! Νιώθουμε ότι εσείς δε μας αγαπάτε όσο θα θέλαμε και περιμέναμε στην αρχή της χρονιάς! Γι' αυτό κι εμείς το σκάσαμε! Πάμε για άλλα μέρη, γι άγνωστα νερά που λέει και το τραγούδι. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε παρά μόνο αν μας υποσχεθείτε ότι θα μας φροντίζετε και δε θα μας τραυματίζετε! Και αυτό δε θέλουμε να είναι μια υπόσχεση μόνο από σας, αλλά δέσμευση! 
Κάθε σελίδα μας έχει καρδιά! Πονάμε πολύ αν κάποια λοιπόν σκιστεί ή τσαλακωθεί!
Με παράπονο, Τα βιβλία που δε σέβεστε!"
Τι θα κάνουμε τώρα; Πρώτα δεσμευόμαστε και ορίζουμε τους κανόνες κι ένα συμβόλαιο της δανειστικής μας βιβλιοθήκης. Και μετά αρχίζει η περιπέτεια...Σιγά μη γυρίσουν μόνα τους και σιγά μην πήγαν μακριά! Κάτι σκάρωσαν με συνεργό το Μάνο το Βιβλιοφάγο. Έτσι λοιπόν κι εμείς τον πήραμε με το μέρος μας (αφού μας ανάγκασε να ορίσουμε τους κανόνες που είπαμε πιο πάνω;) και οργανώσαμε μια μυστική αποστολή: Να τα βρούμε και να τα επιστρέψουμε στη θέση τους σώα και αβλαβή!
Κρύψαμε τα βιβλία σε διάφορα σημεία.Τα εξώφυλλα σε φωτοτυπία μοιράστηκαν τυχαία στους μικρούς εξερευνητές και ο καθένας έπρεπε να ψάξει στο χώρο της τάξης και του σχολείου να βρει το βιβλίο που απεικονίζεται στη φωτοτυπία που πήρε. Όποιος το ανακαλύπτει δίνει τον όρκο προστασίας και το επιστρέφει στη θέση του.

-Παραμυθομπερδέματα, ανεμοσκορπίσματα: Διαλέγουν δυο ήρωες από διαφορετικά παραμύθια ή και τρεις και φτιάχνουν ένα καινούριο παραμύθι. Πχ. Τι θα συμβεί αν ο Πινόκιο συναντήσει τη Σταχτοπούτα; Τι θα σκαρώσουν άραγε ο κακός Λύκος και ο Ρούνι Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι; Τι να είχαν άραγε να μοιραστούν η Χιονάτη και Ωραία Κοιμωμένη;
Κάπως έτσι εξελίχτηκε η δραστηριότητα:
Η Βάγια διάλεξε τον κύκνο και τη Σταχτοπούτα: Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας όμορφος κύκνος που ζούσε σε μία λίμνη. Αυτός ο κύκνος συνάντησε τη Σταχτοπούτα να σκουπίζει. Αυτόν τον υπέροχο κύκνο η Σταχτοπούτα τον ερωτεύτηκε. Όταν η Σταχτοπούτα τον πλησίασε έγινε κύκνος. Παντρεύτηκαν και έμειναν στη λίμνη για πάντα αγαπημένοι.
Ο Βασίλης διάλεξε τη μάγισσα και τον Πινόκιο: Μια φορά κι ένα καιρό η μάγισσα έδωσε στον Πινόκιο ένα μήλο για να πεθάνει. Αλλά ο Πινόκιο δεν πέθανε γιατί ήταν ξύλινος. Μετά του έδωσε ακόμα ένα μήλο. Αλλά πάλι δεν πέθανε γιατί ο Πινόκιο ήταν παιχνίδι. Η μάγισσα πέταξε ένα μήλο στο κεφάλι του Πινόκιο που έκανε ντονγκ!!!! Το μήλο γύρισε πίσω στη μάγισσα και μπήκε στο στόμα της και η μάγισσα πέθανε.Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Όταν μεγαλώσω, θα γίνω ένα βιβλίο...Τι είδους βιβλίο άραγε θα μπορούσα να είμαι; Ταξιδιωτικό; Εγκυκλοπαίδεια; Παραμύθι; Τσελεμεντές; "Γράφω" το οπισθόφυλλο!(Με λίγα λόγια μιλούν για το είδος που θα ήθελαν να είναι). Μου βάζω και εξώφυλλο! (Ζωγραφίζουν το εξώφυλλο που φαντάζονται ότι θα είχαν)
-Μια λέξη είναι αρκετή, το βιβλίο για να βρεις! Τα παιδιά-βιβλιοπλάστες διαλέγουν από καρτέλες ένα βιβλίο και λένε μια λέξη κλειδί που θα βοηθήσει τα υπόλοιπα να βρουν το τίτλο του βιβλίου που κρατά το παιδί που είναι στον κύκλο και παίζει το ρόλο του βιβλιοπλάστη.
-Στολίζουμε τους ήρωες του παραμυθιού, με επίθετα του λόγου αυτού: Κολλάμε ένα επίθετο σε κάθε ήρωα του παραμυθιού. Δίνουμε στα παιδιά εικόνες από διάφορους παραμυθοήρωες. Πώς θα τους χαρακτήριζαν;
Στην αρχή τους δίνουμε διάφορα επίθετα να διαλέξουν ποιο ταιριάζει στον ήρωα που διάλεξαν. Μετά τους αφήνουμε μόνοι τους να βρουν τη λέξη.
Πχ. Σκρουτζ: Είναι... όμορφος, καλοσυνάτος ή τσιγκούνης;
Πινόκιο: Είναι... έξυπνος, κακός ή αφελής;
- Τα βιβλία στη σειρά, πριν φύγουνε ξανά: Μοιράζονται εικόνες στα παιδιά , που είναι σχετικές με παραμύθια. Ο βιβλιοθηκάριος ακούει τον τίτλο του παραμυθιού και βάζει τα παιδιά -εικόνες στη σειρά, στα ράφια της βιβλιοθήκης. Μετά τα παιδιά μπαίνουν μόνα τους στη σειρά, χωρίς τη βοήθεια του βιβλιοθηκάριου.(αν ακούσουν "το ασχημόπαπο" μπαίνει στη σειρά το παπί και ο κύκνος κοκ)

 -Προτάσεις "βιβλιοφαγωμένες": Τα παιδιά σχηματίζουν προτάσεις που περιέχουν τη λέξη "βιβλίο". Μετά διαλέγουν το εξώφυλλο ενός παραμυθιού και αποδίδουν τις προτάσεις με ζωγραφική,σε φύλλο εργασίας.

Βιβλιοπρόταση χρωματιστή, γιατί το  αγαπώ πολύ.




Αν έχεις ένα σελιδοδείχτη ατομικό,
 θα σώσεις το βιβλίο το δανεικό.

Μέσα από ένα βιβλίο παλιό, αγάπησα ένα αγόρι ξανθό.
Ζούσε σε ένα πλανήτη πολύ μακριά
 και όλα τα έβλεπε μέσα από την καρδιά.