Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

ΠΑΣΧΑ, ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ!


ΠΑΣΧΑ, ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ!


Μες στο σπίτι ξαφνικά, 'γιναν κόκκινα τ' αυγά.
Παπαρούνα και βιολέτα, κόκκινα άπλωσαν ταπέτα.
Ο Έλληνας κρατάει λαμπάδα, πυροτέχνημα όλη η Ελλάδα.
Μπαμ και μπουμ στους ουρανούς, γέμισαν τα σκότη φως.
Αναστήθηκε ο Χριστός, παντού αγάπη... παντού φως.
                                   Γαλάτεια Γρηγοριάδου- Σουρέλη


Γεννήθηκε μία φορά
 και περπάτησε δυο φορές, του θανάτου τα στενά.

Αχ! Κοτούλα μου Κοκό, ποιος σου πήρε το αυγό;

Έχει χαρά μεγάλη και δεν φοβάται αυτόν τον πανικό,
 γιατί είναι ακόμα μικρό.

Σοκολάτα, αν λιώσει σε μπεν μαρί, 
περιμένω από μέσα να φανεί...


Και βάφτηκε εκείνο το δειλινό με πόνο και λυγμό.

Πολύχρωμα και κόκκινα  αυγά, 
ζητούν μια θέση  στη Πασχαλιά.


Μια φορεσιά αρκεί,
 για να βρεθεί και ο λαγός σ' αυτή τη γιορτή.




Κόκκινο αυτό το λουλούδι και κάθε Λαμπρή 
"σιγομουρμουρίζει" το δικό του τραγούδι.

Εκκλησίτσα θολωτή, 
κάπου εκεί στο γαλάζιο και στο μαβί,
 "μιλά" για την θυσία και τη ζωή.

Αν το αυγό έκανε τη κότα, ή η κότα το αυγό,
 ακόμα ψάχνω να το βρω.

Να 'μαι κι εγώ! 
Αλλά μάλλον δεν θα βγω, 
γιατί περνάω μια χαρά εδώ.

Ο Επιτάφιος περνά απ' τη δική μου γειτονιά
 και η φλόγα του κεριού "δακρύζει" ταπεινά.

Πατρόν ατομικών εργασιών:


Τι είναι Πάσχα για ένα παιδί;
Σκύψε να σου πω στο αυτί.

Πάσχα, Κυρίου Πάσχα,
 ακούς και βλέπεις σε όλη τη πλάση.
Πάσχα, Κυρίου Πάσχα,
 φωλιάζει μέσα στη ψυχή,
 για τη θυσία Του για την ανθρώπινη ζωή.



















Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

Ο ΛΥΚΟΣ Ο ΝΙΚΟΣ


Ο ΛΥΚΟΣ Ο ΝΙΚΟΣ


-Ενώσαμε δύο στοιχεία από δύο ενότητες και ξεπετάχτηκε μια δραστηριότητα. Την παγκόσμια ημέρα του βιβλίου, τα παιδιά ανέφεραν το παραμύθι που τους αρέσει και μετά ζωγράφισαν κάποιον ήρωα απ' αυτό. Από την ενότητα του δάσους, "κλέψαμε" ποιον άλλον, τον λύκο.
Πως έχει η ιστορία που θα σας πω; Κάντε λίγη υπομονή και αρχινώ:
Σε ένα φεγγάρι ολόγιομο και φωτεινό, ένας λύκος ουρλιάζει στο βουνό.
Από ένα κυνήγι άκαρπο, μηδαμινό, η λυκίσια κοιλιά του, φωνάζει με γουργουρητό.
Στο διάβα του, συνάντησε άτομα αρκετά, αλλά όλοι είχαν μια δικαιολογία στα σχαριά!

Συνάντησε τη Χιονάτη:
-Μη φας εμένα. Να πάρε το μήλο! (Το μήλο ήταν δηλητηριασμένο)

Τη Κοκκινοσκουφίτσα:
-Εγώ πηγαίνω στη γιαγιά μου. Έχω ένα καλάθι με φαγητά. Πάρτα να τα φας.

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, μάζεψε ξύλα και άναψε φωτιά.

Η Σταχτοπούτα πήρε το ένα γοβάκι και του το κοπάνησε στο κεφάλι.

Ο Πήτερ Παν έβγαλε το σπαθί του και τον κάρφωσε.

Η Πεντάμορφη άρχισε να φωνάζει:
-Τέρας! Με κυνηγά ο λύκος. Βοήθεια!

Η Ραπουνζέλ τον έδεσε με τα μακριά μαλλιά της.

Ο γίγαντας του Κοντορεβυθούλη, όταν ο λύκος πήγε να δαγκώσει τον χοντρό πισινό του, ο γίγαντας κάθισε πάνω του και τον έλιωσε. ή
Τον έπιασε από την ουρά και τον έκανε γύρω γύρω και τον πέταξε μακριά.

Ο κυνηγός από την Χιονάτη είπε:
- Φύγε, γιατί θα σου ρίξω με το όπλο μου.

Ο πρίγκιπας από την Χιονάτη, πέταξε τη κάπα του πάνω στα μάτια του λύκου και ανέβηκε στο άλογο του και έφυγε.

Ο αυτοκράτορας του είπε:
- Έχω ένα αηδόνι, που κελαηδάει πολύ όμορφα. Είναι πολύ ωραία η μουσική, που λέει το αηδόνι.
Ο λύκος άρχισε να χορεύει και στο τέλος κοιμήθηκε.

Η βασίλισσα του χιονιού, μόλις τον είδε, του πέταξε πάγους.

Ο Πινόκιο είπε:
- Μη με φας, γιατί είμαι ξύλινος.
Είπε πολλά ψέμματα. Μεγάλωσε η μύτη του και άρχισε να τσιμπά τον λύκο.

Ο μολυβένιος στρατιώτης του είπε:
- Μη με φας! Παίρνει το σπαθί του και τον χτυπά.
- Μη με φας! Είμαι μολυβένιος και θα σπάσεις όλα σου τα δόντια.

Η Τοσοδούλα είπε:
- Ποτέ δεν θα με φας. Θα σου φτερουγίσω τα φτερά μου, να κάνω πολύ αέρα και να σε πάρει μακριά.
Θα φωνάξει το χελιδόνι να πετάξουν ψηλά ή θα πετάξει με τα φτερά της.

Όταν είδε την ωραία Κοιμωμένη, του άρεσε τόσο πολύ, που την αγάπησε και δεν την έφαγε.

Μέσα στης νυχτιάς τη πάχνη, το στομάχι κόλλησε στη πλάτη.
Πεινάει και ουρλιάζει και όλη τη φύση  ταράζει.



Αν στο δάσος συναντήσετε τον λύκο, μη νομίζετε ότι βρήκατε τον Νίκο.
Φύγετε, όσο το δυνατόν, πιο μακριά, γιατί οι λύκοι δεν σηκώνουν χωρατά.
Εξάλλου τα παραμύθια δεν λένε πάντα την αλήθεια.
ΚΑΛΗ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ!























Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

ΕΙΠΑΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΨΑΧΝΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...


ΕΙΠΑΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ 

ΚΑΙ ΨΑΧΝΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...


Το ψεματάκι ψέμα, το ψέμα ψεματάρα
 και σκεπάζει την αράδα.
Μπαλόνι που φουσκώνει, φουσκώνει
 κι αν σκάσει, τίποτα δεν σε σώνει.
Ηφαίστειο, που σιγοβράζει σαν καμίνι
 κι αν εκραγεί, στάχτη και μπούρμπερη αφήνει.
Σπυρί από ακμή, στο πρόσωπο κάθε πρωί,
 που μαζεύει, μαζεύει, μέχρι να σπάσει και το πύον να χυθεί.
Και το σημάδι πως θα εξαφανιστεί;
Γάλα,που περιμένεις να πάρει βράση στη κατσαρόλα
 κι αυτό χύνεται και τα κάνει ρημαδιό όλα μα όλα.
                                                                         Λ.Ρ

Ένα ψέμα που μεγαλώνει και η αλήθεια το μεταμορφώνει σε...
(τέρας, φίδι, ηφαίστειο, Εγκέλαδος, λιοντάρι, φωτιά,
 τρύπα, ιστός, ανεμοστρόβιλος, δράκος που βγάζει φωτιές)



Ο Πινόκιο, εσύ κι εγώ και το ψέμα μας το μικρό;
Ή το μεγάλο, που δεν ξέρω, πού να το βάλω;

Είπε ψέματα πολλά για να χωρέσει τη δική μας ζωγραφιά!

Από τα χείλη του παππού μια ιστορία όπως η λαϊκή η παροιμία:
Το λάδι κολυμπά, χωρίς σωσίβιο στο νερό
 και στην επιφάνεια μένει, 
όσο κι αν προσπαθώ να το πάω στο βυθό.
Κι αν κουραστεί μόνο του να κολυμπά,
 την αλήθεια φωνάζει που γνωρίζει το "επιφανειακά"
πολύ, πολύ καλά.