ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

 ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.

Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού, τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες και παίξαμε το παιχνίδι των ερωτήσεων. Κάθε παίχτης στην ερώτηση που διάλεγε μπορούσε να βοηθηθεί από την ομάδα του. Στο τέλος οι ομάδες ήρθαν ισοπαλία.

Βοηθήσαμε τον στρατιώτη να φτάσει στο σύμβολο της ειρήνης.

Γίναμε καμπάνες της ειρήνης και μοιράσαμε στο κόσμο ότι νομίζαμε ότι θα τους κάνει χαρούμενους. Κάθε παιδί φόρεσε το στεφάνι με το περιστέρι, χτύπησε τα καμπανάκια όσες φορές μέτρησε στο ζάρι και μας είπε.....(ένα βουνό με πολύχρωμα λουλούδια, τραμπολίνο, ένα κουτί με σοκολατάκια, κήπο με φρούτα, ένα παγωτό, ένα σπίτι, μια καρδιά, χαμόγελα, ένα πουλί που κελαηδάει, ένα σκυλάκι και φαγητό)

Και το περιστέρι πέταξε μακριά

 για να σπάσει την αλυσίδα

 που κλειδώνει με τη λέξη "σκλαβιά".

Χτύπησαν οι καμπάνες και είπε η ειρήνη:

- Έλα, έλα, έλα!

Κοντά μου η ζωή είναι σαν καραμέλα.

ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ... 

                             

Μια φορά κι έναν καιρό στου πολέμου το χαμό...

Φωτογραφίες στρατιωτών της εποχής του '40... Έλληνες, Γερμανοί, Ιταλοί,, Γάλλοι, Εγγλέζοι, Καναδοί, Αμερικανοί, Νεοζηλανδοί,  Ινδοί, Αιγύπτιοι...κλπ.  Τα παιδιά τους παρατηρούν, τους περιγράφουν και λένε τις σκέψεις τους. Εστιάζουμε σε διαφορές και ομοιότητες. Γιατί χρειάστηκε  να πολεμήσουν; αναγκάστηκαν γι' αυτό; ήθελαν να πάνε στον πόλεμο; Ποιες μπορεί να ήταν οι σκέψεις τους... Κάνουμε μια γενική συζήτηση περί πολέμου.

Παιχνίδι Ρόλων: Τα παιδιά μπαίνουν στη θέση του στρατιώτη και εκφράζουν σκέψεις και συναισθήματα

Γυρίζουμε στα γεγονότα του '40 και της χώρας μας... και παρακολουθούμε το χρονικό

Τα παιδιά δίνουν απάντηση συνεχίζοντας την πρόταση " Ένας στρατιώτης έναν καιρό στου πολέμου το χαμό..."

- είπε ΟΧΙ στον εχθρό

- δε φοβήθηκε και πολέμησε γενναία

- σκοτώθηκε στη μάχη

- πολέμησε για την Ελευθερία

- σήκωσε ψηλά τη σημαία

- ανέβηκε στα βουνά να πολεμήσει

- βοήθησε τους φίλους του που κινδύνεψαν

- ήταν ήρωας

- ήταν θαρραλέος και πολέμησε τον εχθρό

- στενοχωριόταν που δεν έβλεπε τους δικούς του

- άφησε την οικογένειά του και πήγε να πολεμήσει

- τραυματίστηκε στον πόλεμο

- φώναξε ΑΕΡΑ πάνω στα βουνά και τρόμαξαν οι εχθροί

- πολέμησε πάνω στα βουνά στο κρύο και στα χιόνια

- κρύφτηκε όταν τον κυνηγούσε ο εχθρός για να μην τον πιάσουν

- ήταν γενναίος πολύ και ξέφευγε

Στη συνέχεια θέτουμε το ερώτημα "Τι Χρειάζεται ένας στρατιώτης στη μάχη;"

Παρατηρούμε τον εξοπλισμό ενός στρατιώτη...Τα χρειάζεται αυτά; Γιατί; Τι άλλο μπορεί να χρειάζεται ένας στρατιώτης;  

Εστιάζουμε στα καλά της ειρήνης και τα δεινά του πολέμου και στην αξία της φιλίας των λαών...

Ομαδική Εργασία "Όλοι Μαζί διώχνουμε τον πόλεμο από τη Γη..."

Ατομική κατασκευή 

Στους άγνωστους στρατιώτες που πολέμησαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι

ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ

 ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ

Όχι μάνα!

Σ' αυτό το χώμα θα μεγαλώσει το στάρι το ξανθό

 που θα το χαϊδεύει τ' αγέρι τ' απαλό.

Όχι μάνα!

Πάνω στο πανί το γαλανό

 θα χτίσω το δικό μου σπιτικό.

Όχι μάνα!

Κάτω απ' αυτόν τον ήλιο τον λαμπερό

θα τρέχουν τα παιδιά μου σε καταπράσινο αγρό.

Μάζεψε η μάνα τα ΟΧΙ σε κουβάρι μαλακό

 και έφτιαξε πουλόβερ ζεστό, ποτίζοντας το με δάκρυ αλμυρό.

Μια αγκαλιά, μια ζεστασιά, 

για τον γιο της που πολεμά στης Πίνδου τα βουνά.

ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ

 ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ

Θα σου πω αινίγματα σωρό για να βρεις για ποιον σου μιλώ.

Ποιος το σταφύλι θα τρυγήσει

 και με ιδρώτα το χώμα θα ποτίσει;

Ποιος ξεγυμνώνει του δέντρου τα κλαδιά

 και "τουρτουρίζει" μες στη γειτονιά;

Ποιος σπάει το ρόδι το ζουμερό

 που ψάχνει το μήλο για να το κάνει φίλο;

Ποιος συναντά το αχλάδι που φοβάται το σκοτάδι;

Ποιος σκάβει το χώμα βαθιά, 

για να κρυφτούν τα σπόρια στη ζεστασιά;

Ποιος τα μανιτάρια κρύβει στη πίτα

 που αρέσει στην Αννίτα;

Ποιος τα πουλιά χαιρετά με ευχή,

 όταν ξεκινούν για χώρα μακρινή;

Ποιος θα "σπρώξει " τα ζώα να βρουν φαγητό 

γιατί θα γουργουρίζουν στο χιόνι το πυκνό;

Ποιος την ομπρέλα θα ανοίξει πάνω από το παιδί

 με τη πρώτη βροχή;

Ποιος το λάδι θα βάλει στο ροϊ 

για μια φασολάδα κοκκινιστή;

Ποιος θα στείλει το αγέρι το απαλό

 για να χαϊδέψει το άσπρο και το γαλανό;

Ποιος θα βγάλει το σαλιγκάρι μετά τη βροχή

 μια βόλτα στην εξοχή;

Ποιος τα σύννεφα θα μαζέψει στον ουρανό

 για ένα γκρίζο χορό;

Φτάνουν οι ερωτήσεις πια.

Βρήκα για ποιον μιλάς τελικά.

Είναι το αγόρι το χλωμό, το Φθινοπωράκι π' αγαπώ.