Ο ΗΛΙΟΣ
Δάχτυλα μακριά έχει ο ήλιος και τον κόσμο γαργαλάει.
Γέλια ο γέρος, γέλια ο νέος, κέφια το παιδί, γελάει.
Δάχτυλα μακριά έχει ο ήλιος σε τρελλαίνει στο καψόνι.
Μαύρο κάνει τον Γιαννάκη, την Ελένη τη χρυσώνει.
Κυνηγάει τα σχολαρούδια, τα μωράκια κάνει χάζι.
Φτιάχνει ολόχρυσα βραχιόλια και στα χέρια τους τα βάζει.
Δάχτυλα μακριά έχει ο ΄'ηλιος, "γειασας!γεια σας!" χαιρετάει
κι όλο το καλικαιράκι γαργαλάει και γαργαλάει.
Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη.
Τι βλέπω με τον φακό στο σκοτεινό βυθό;
Που πας καραβάκι σε τόσο μικρό γιαλό;
Στο γαλάζιο κολυμπά και το φεγγάρι την κοιτά.
Στη δικιά σου απεραντοσύνη
κρύβεται του καθενός η γαλήνη.
Ακούω το παραμύθι " Η θάλασσα είδε" και φαντάζομαι...
Και εσύ ψαρά που το γαλάζιο σου δίνει ζωή
φρόντισε την με αγάπη και στοργή.
Ποτέ δεν ξεχνώ το σύνθημα αυτό:
"Καπέλο, νερό, αντιλιακό"
Μια βεντάλια παράξενη για να δροσιστώ,
και σίγουρα ένα υπέροχο παγωτό για να το χαρώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου