ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΡΟΧΗ

Το φθινόπωρο μπαίνει σιγά σιγά στη ζωή μας και κάνει αισθητή την παρουσία του...Τα πρωτοβρόχια είναι πηγή έμπνευσης για το νηπιαγωγείο και εμείς εκμεταλλευτήκαμε την πρώτη φθινοπωρινή βροχή στην πόλη μας για να παρατηρήσουμε, να ανακαλύψουμε, να δημιουργήσουμε...

Μια βόλτα στην αυλή, στο κοντινό πάρκο, στη φύση γενικά οξύνει τις αισθήσεις μας... Φθινοπώριασε και μετά τη βροχή έχεις τόσα πράγματα να δεις...τόσα πράγματα να πεις! 

Η Μουσική πάντα δίνει φτερά στη φαντασία...και στο σώμα

Μετά τη βροχή της Ε. Ρεμπούτσικα

Μετά μουσικής λοιπόν σηκωθήκαμε από τη θέση μας χαζέψαμε από το παράθυρο και φανταστήκαμε τι θα κάναμε μετά τη βροχή. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την ιδέα...

και επί τω έργω...μαζέψανε φύλλα, τσαλαβούτηξαν σε νερόλακκους, ανακάλυψαν σαλιγκάρια και σκουληκάκια στο χώμα, έπαιξαν με τις λάσπες, είδαν το ουράνιο τόξο να ξεπροβάλλει, μύρισαν το νοτισμένο χώμα, φτιάξανε χάρτινα καραβάκια και τα αφήσανε να κυλήσουν σε τρεχούμενα βρόχινα νερά, αφήσανε ίχνη στη λάσπη και πολλά πολλά άλλα!

Όλα αυτά τα μεταφέραμε στο χαρτί σαν  μια καρτποστάλ...

Και κατόπιν κάναμε την πρώτη μας απόπειρα να φτιάξουμε ρίμες με όλα αυτά που είπαμε και φτιάξαμε...

Μετά τη βροχή...το χώμα θα μυρίζει πολύ!

Μετά τη βροχή...ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό θα βγει!

Μετά τη βροχή...τα σαλιγκάρια θα βγουν στην εξοχή!

Μετά τη βροχή...ο λαγός θα πεινάει πολύ!

Μετά τη βροχή...ένας ήλιος ψηλά θα φανεί!

Μετά τη βροχή...το Φθινόπωρο θα 'ρθει!

Μετά τη βροχή...το σύννεφο θα χαθεί!

Μετά τη βροχή...τα παιδια θα βγουν να παίξουν ξανά στην αυλή!

Μετά τη βροχή...η πεταλούδα θα χαρεί!

Μετά τη βροχή...τα λουλούδια θα φουντώσουν πιο πολύ!

Μετά τη βροχή...οι δρόμοι θα έχουν καθαριστεί!

Μετά τη βροχή...ο γεωργός θα χαρεί!

Μετά τη βροχή...πλημμύρισε η γη!

Μετά τη βροχή...τα φύλλα θα πέσουν στη γη!

Μετά τη βροχή...το πουλί από τη φωλιά θα βγει!

Μετά τη βροχή...η λύπη θα χαθεί!

Μετά τη βροχή...η γη θα ποτιστεί! 

Στη συνέχεια βλέπουμε ένα βίντεο με τη φύση να αναζωογονείται μετά τη βροχή χαλαρώνουμε, αδειάζουμε τη σκέψη μας και τη γεμίζουμε με εικόνες που ίσως δε σκεφτήκαμε και δε φανταστήκαμε...

...και βουρ στην αυλή να συνεχίσουμε εκεί!

Και μπορεί ο ποιητής να λέει ότι με την πρώτη σταγόνα βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι...εμείς το κρατάμε ακόμη στην καρδιά και υποδεχόμαστε το Φθινόπωρο με χαμόγελο γιατί...

 Μετά τη βροχή έχει άλλη γεύση η ζωή

πιο μυρωδάτη, πιο δροσερή!

 

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ ΝΑ ΄ΞΕΡΕΣ ΠΟΣΟ Σ' ΑΓΑΠΩ!

 ΦΘΙΝΟΠΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ
ΝΑ ΄ΞΕΡΕΣ ΠΟΣΟ Σ' ΑΓΑΠΩ!

Έφυγε το καλοκαίρι, κρύωσε ο καιρός

πέφτουν φύλλα απ' τα κλώνια

στο χαντάκι μαζευτήκαν κίτρινος σωρός.

Τ' 'ανθια πια μ' ανατριχίλα γέρνουν στη φραγή

και ο γαλάζιος ουρανός βάφτηκε με χρώμα γκρι.

Πριν φανούν βροχές και χιόνια, μπόρες στο γιαλό

φεύγουνε τα χελιδόνια πάνε στο καλό.

Το κοιτά με θαυμασμό πριν το δικό του φευγιό!

Και κείνο πριν πέσει απ' το κλαρί λέει να μεταμορφωθεί.

Κάποια δεν πρόλαβαν τελικά 

και στην ομαδική το αγέρι τα ταξίδεψε μακριά.

Δώρα φθινοπώρου κρατούσε στην αγκαλιά

 αλλά ένας παράξενος αέρας τα πήγε μακριά.

Μη κλαις με μαύρο δάκρυ όμορφη κοπελιά.

Κάτι θα κάνουνε πάνω στη λευκή φορεσιά!

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ...

 ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ  ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ

ΘΑ ΕΙΝΑΙ...

Πασχαλίτσες κάτω από ομπρέλα συζητούν

περιμένοντας τα γυρίσματα του καιρού.

-Αν φανεί ήλιος στον ουρανό

θα σεργιανίσουμε στον αγρό!

-Αν ο ουρανός βαφτεί γκρι

προχωράμε με βήμα ταχύ.

-Αν το χώμα ποτιστεί με βροχή

καλύτερα να μείνουμε

κάτω απ' το κόκκινο πανί.

-Χαλάζι αν ρίξει δυνατό

τι θα κάνω εγώ,

που είμαι τόσο μικρό;

-Χιόνι αν σκεπάσει τη γη

δε με νοιάζει και πολύ

γιατί θα πέσω σε "ύπνο βαθύ".

-Λες αέρας αν φυσήξει δυνατά

να πάρει την ομπρέλα και μας μακριά;

-Αστραπή και βροντή αν ακουστεί

 θα κάνουμε την ομπρέλα βαρκούλα με κουπί.

-Με τον ανεμοστρόβιλο θα εξαφανιστώ

 γιατί το καλούπι μου είναι εύθραυστο σαν μπιμπελό.

-Στην ομίχλη αν σε χάσω,

 θα σε φωνάζω με ψιλή φωνή:

" Κική, Κική, Κική".

-Στο ουράνιο τόξο η ομπρέλα αερόστατο θα γενεί

 και μέσα στου ουρανού τα χρώματα θα χαθεί!

Κρυφακούγοντας το λόγια τα "μικρά" θυμήθηκα 

τα παραμυθένια λόγια που έλεγε η γιαγιά:

-Αχ, μικρό μου, αν η βροχή ποτίζει τη γη,

των αγγέλλων η σφουγγαρίστρα πάει από δω κι από κει.

Στη ζέστη, αν λες "δεν αντέχω, δεν μπορώ"

 οι άγγελοι έβαλαν ξύλα πολλά στο καζάνι το παλιό.

Στο χιόνι και στο κρύο το βαρύ 

άφησαν τη ξύλινη πόρτα του ψυγείου ανοιχτή.

- Και στο χαλάζι γιαγιά;

Με κοιτά σιωπηλά και κοιτά του πανεριού τα πλεχτά.

Απάντηση καμμιά.

Ίσως ξέχασε τα λόγια από την δικιά της μαμά.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΥΛΙΚΑ

ΤΑ ΤΡΙΑ ΥΛΙΚΑ

Αόρατα και σιωπηλά γυρνά στης τάξης την κάθε γωνιά.

Με τη σιωπή του, μου λέει τι να κάνω , τι να πω,

αν και πολλές φορές δεν με συμφέρει αυτό.

Τα λόγια του είναι χαραγμένα στο μυαλό,,

για να αποφύγω τη ζαβολιά και τον πανικό!

- Τουβλάκι, τουβλάκι για πύργο ψηλό μέχρι τον "ουρανό": Κάθε παιδί αναφέρει έναν κανόνα και τοποθετεί το τουβλάκι στον πύργο. Στο τέλος του χτισίματος τραβάμε ένα τουβλάκι και ο πύργος μας γκρεμίζεται. Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος κανόνας δεν εφαρμόζεται μέσα στη τάξη.

Η ρόδα του λούνα πάρκ γυρίζει ξανά και ξανά αν ο κανόνας κοιτά από ψηλά: "Ανεβήκαμε" όλοι στη ρόδα φτιάχνοντας ένα μεγάλο κύκλο. Κινηθήκαμε στο κέντρο του, στη μία φορά του, στην αντίθετη, με πλάγια βήματα, με σταυρωτά βήματα. Κάπως έτσι συμβαίνει και με τον κανόνα. Όταν τον τηρείς, η ρόδα κυλά αρμονικά και σε γεμίζει χαρά.

Στη χρόνου τη ρόδα βρεθήκαμε όλοι μαζί.

Για να μπορέσει η ρόδα να γυρνά

πρέπει τα χέρια να ενωθούν σε μια γροθιά!

Γιατί αυτή η δύναμη είναι μαγική

 και κάνει κάθε στιγμή μοναδική!

Διαβάσαμε τον Περικλή τον απρεπή και γνωρίσαμε και τον ξάδελφο του, τον Περικλή τον αγενή.

Ο δεύτερος, μας μίλησε άσχημα και δεν ήξερε καθόλου ευγενικές λέξεις:

-Καλημέρα.

-Που την είδες τη καλή; Θέλω ένα ποτήρι νερό.

-Θα πεις σε παρακαλώ;

-Θα σου δώσω μία με τον ποπό.

-Το νερό σου, ορίστε.

-Μυρίστε.

-Λέμε ευχαριστώ.

-Φύγε από δω.

-Με χτύπησες και πόνεσα. Θα μου πεις συγγνώμη;

-Δεν έχω τρελαθεί ακόμη.

Αποφασίσαμε κρυφά να του δώσουμε γλυκά πράγματα να φάει, μήπως οι λέξεις του γίνουν γλυκές και ευγενικές. Στο τέλος τα καταφέραμε και το στόμα του "έσταζε μέλι".

Χαρίσαμε στον Περικλή ένα βάζο με...

Η ασπρόμαυρη μέρα για να βαφτεί με χρώματα πολλά θέλει λόγια ευγενικά σαν...

(Ζάχαρη, μέλι, καραμέλες, κίντερ αυγό, σοκολάτα, τούρτα, κέικ, μέλι, γλειφιτζούρι) 

Και ο κανόνας για να "δέσει" τη χαρά

χρειάζεται τρία υλικά...

(το σύνθημα της τάξης)

και μια αγκαλιά να σε χαρώ.

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ

Θέλω τον παππού και τη γιαγιά κοντούς

Θεέ μου, σε παρακαλώ

τον παππού μου να κοντύνεις,

και γιαγιά πολύ ψηλή

στα παιδιά μη δίνεις.

Εύκολα θέλω να φτάνω

τον παππού και τη γιαγιά,

να μπορώ να τους χαϊδεύω

τ’ άσπρα, κάτασπρα μαλλιά.

Ο παππούλης κι η γιαγιούλα

θέλω να ’ναι πιο κοντά.

Όχι να ’ναι αυτοί στα ύψη

κι εγώ τόσο χαμηλά.

 

Θέλω να ’μαστε ίσια-ίσια

και να παίζουμε μαζί.

Έτσι, πιο όμορφη 

θα νιώθω τη ζωή!

Γι’ αυτό άκουσέ με, Θεέ μου,

κάνε και τους δυο κοντούς.

Αυτό πάει να πει γιαγιούλα

και γλυκός γλυκός παππούς.

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Σας αγαπώ τόοοοσο πολύ γιατί ομορφαίνετε τη δική μου ζωή!

(μια κάρτα αλλά η αγάπη τους δεν μετριέται)

Σε χέρια αγαπημένα, γεροντικά αφήνω κάτι μέσα από τη καρδιά!

Ο εγγονός και η εγγονή σου.

Ένα φιλί κι ένα "Σας Αγαπώ"

 και μια καρδιά που χωράει και τους δυο...

Όσοι τους έχουν κοντά να τους αγαπάνε 

και όσοι τους έχουν μακριά να τους θυμούνται.