ΔΟΝΗΣΗ- ΗΧΟΣ

 ΔΟΝΗΣΗ- ΗΧΟΣ

Μέσα από την ενότητα του σεισμού, ακούστηκε η λέξη "δόνηση". Ρώτησαν τη σημασία της λέξης. Μια απλή εξήγηση γιατί η κυρία βρέθηκε απροετοίμαστη.

Κάπως έτσι μιλήσαμε για τη δόνηση.

Ένα παιδί σε μία καρέκλα. Μια δύναμη πάνω στην καρέκλα και το παιδί άρχισε να δονείται. Ένα πανί που το κρατάνε δύο παιδιά και προκαλούν στο πανί μικρές και μεγάλες δονήσεις. Η ενέργεια προκαλεί δόνηση που είναι αόρατη, αλλά υπάρχει. Ένα γυάλινο μπολ, μια διαφανή μεμβράνη, μερικά πον πον και μια πηγή ενέργειας (μολύβι- ένα δάχτυλο). Παρατηρούμε τι συμβαίνει. Όταν χτυπάω σιγά πάνω στη μεμβράνη, όταν χτυπάω πιο δυνατά. Τι θα γίνει αν ρίξουμε πάνω στη μεμβράνη μια σταγόνα νερό; Τι θα γίνει αν η μεμβράνη δέχεται ενέργεια- χτυπήματα από τέσσερα σημεία; Ας το δοκιμάσουμε.

Περάσαμε πάνω και κάτω από ένα σχοινί, προσπαθώντας να μη προκαλέσουμε δονήσεις.

Τα παιδιά κρατήσανε ένα μεγάλο πανί, με μια μπάλα στη μέση. Προκαλέσαμε μικρές και μεγάλες δονήσεις, προσέχοντας να μη φύγει η μπάλα πάνω από το πανί.

ΗΧΟΣ- ΗΧΗΤΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ:

Τι είναι ήχος; Πως μεταδίδεται; Έντονος, απαλός, φασαρία;

-Το παιδί κάθεται στη μία άκρη του τραπεζιού και από την απέναντι πλευρά, έχοντας το αυτί πάνω στο τραπέζι και τα μάτια κλειστά, ακούει τον ήχο και πρέπει να βάλει το τουβλάκι στη εικόνα που νομίζει(ήχος με ένα δάχτυλο, με πέντε δάχτυλα σαν να παίζω πιάνο, μια μπουνιά πάνω στο τραπέζι, καθόλου ηχητικό κύμα )

- Που υπάρχει και που δεν υπάρχει το ηχητικό κύμα; Σε δύο Α4 υπάρχουν εικόνες. Κάθε παιδί τοποθετεί το τουβλάκι που κρατά στην εικόνα που απαντά στην ερώτηση.

Στη καθημερινή μας ζωή μιμούμαστε ήχους. Δείχνοντας μια εικόνα μπορείς να κάνεις τον ήχο που κάνει; (η καλύτερη απόδοση ήχου ήταν του μωρού που κλαίει ) Γιατί άραγε;

- Αν έβαζες χρώμα σε κάποιον ήχο, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί: Δίνουμε περιγραφικά ήχους στο παιδί και ζητάμε να μας πει τι χρώμα θα έβαζε στα ηχητικά κύματα .Στο αυτοκίνητο που φρενάρει έβαλαν μαύρο. Στη βροχή έβαλαν γαλάζιο. Στη καταιγίδα μαύρο κοκ.

- Ακούσαμε από τον υπολογιστή ήχους και τους αναγνωρίσαμε.

Τι ακούω; Ήχο δυνατό, σιγανό ή ενοχλητικό;

Αυτός ο ήχος, τι ένταση έχει; 

Τον σημειώνουμε με βάση τον παραπάνω πίνακα.

Ηχητικά κύματα απαλά 

ξεχύθηκαν από του πιάνου

 τα πλήκτρα τα μαύρα και τα λευκά.

Νομίζω ότι είναι ώρα να φεύγω από δω

 γιατί άκουσα έναν ήχο ενοχλητικό.

  Πάω να δω!

1η ΟΚΤΩΒΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

1η ΟΚΤΩΒΡΗ 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

Μπαίνοντας ο Οκτώβρης μας θυμίζει πως δεν πρέπει να ξεχνάμε τους μεγάλους σε ηλικία συνανθρώπους μας. Μέχρι πρότινος γιορτάζαμε τον παππού και τη γιαγιά στο Νηπιαγωγείο. Όμως μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε; Οι παππούδες και γιαγιάδες των μικρών μας μαθητών δε θυμίζουν σε τίποτα τους δικούς μας. Μήπως πρέπει να συμβαδίσουμε κι εμείς στο νηπιαγωγείο με την εποχή μας; με το σήμερα; Οι σημερινοί παπούδες και γιαγιάδες είναι πιο μεσήλικες από ποτέ όχι ηλικιωμένοι. Άρα στρέφουμε την προσοχή μας αυτήν την ημέρα και τη διδασκαλία μας στους πραγματικά "εορτάζοντες", τους Ηλικιωμένους ανά τη γη. 

Ας το δούμε αλλιώς...

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Σήμερα, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, οι "απόμαχοι της ζωής" ή τα «Τιμημένα Γηρατειά», βιώνουν τη χειρότερη  εποχή τους. Η  σύνταξή τους δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν  δομές φιλοξενίας  για  μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες. Το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» είναι σημαντικό, αλλά  χρειάζεται ενίσχυση.   Η κοινωνική ασφάλιση είναι ανύπαρκτη. Δεν έχουν σωστή Ιατρική, Φαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη.   

Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι και γενικά τα άτομα της τρίτης ηλικίας  χρειάζονται σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους. Έχουν δικαιώματα όχι μόνo υποχρεώσεις απέναντι στους νεώτερους. Δικαιούνται να νοιώθουν ασφάλεια, κάποιον να τους νοιάζεται, κάποιον να τους φροντίζει στις δυσκολίες. Δικαιούνται τα αυτονόητα για κάθε άνθρωπο.Για να μπορούν  χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που  τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους.

Για να μπορούν να ζουν!

Εστιάζουμε λοιπόν σε αυτό...

Δίνουμε τροφή για σκέψη και συζήτηση δείχνοντας στα παιδιά:

- φωτογραφίες από ηλικιωμένους μοναχικούς ή που χρειάζονται τη βοήθειά μας 

- φωτογραφίες από ηλικιωμένους που ζουν καλά

- φωτογραφίες ηλικιωμένων του κόσμου(από διάφορες χώρες)

- ζωγραφικούς πίνακες με ηλικιωμένους σε διάφορες φάσεις της ζωής τους 

- ζωγραφικούς πίνακες με ηλικιωμένους μιας άλλης εποχής

...και ερχόμαστε στη θέση τους (Πώς θα ήμασταν εμείς, πώς θα νιώθαμε, τι θα κάναμε; κλπ)

...και συγκρίνουμε

...και αντιγράφουμε 

...και μιμούμαστε

...και δίνουμε λύσεις στα τυχόν προβλήματά τους

Μια δραστηριότητα που μας άρεσε άπό τις χαρούμενες φατσούλες και την παίξαμε με τα παιδιά "Έλα στη θέση μου!" 

και εμείς...

με ένα μήνυμα τι θέλω από σένα τι θέλεις από μένα...

Κάποια βίντεο για να τα δείτε και να τα συζητήσετε

https://www.youtube.com/watch?v=m9CBQULyx7g&ab_channel=Re-engage

https://www.youtube.com/watch?v=AqRUAKO5WHU&ab_channel=Re-engage

https://www.youtube.com/shorts/G7wSzgTn6y8

https://www.youtube.com/watch?v=MQWfYUdr7z4

Ας βρούμε λοιπόν δραστηριότητες και ας μάθουμε στα παιδιά πως αυτήν την ημέρα ΔΕ γιορτάζει μόνο ο παππούς και η γιαγιά αλλά και κάθε ηλικιωμένος πάνω στη γη. Πώς ναι γιορτάζουν αλλά ΓΙΑΤΙ;

Αυτήν την ημέρα την αφιερώνουμε σε αυτούς που πρέπει:

-Να δώσουμε τον ρόλο και την θέση που τους αξίζει.

- Να υπολογίζουμε την συμβολή τους στην ανατροφή των παιδιών μας

- Να περνάμε χρόνο μαζί τους και να ζητάμε να μας διηγηθούν ιστορίες από την δική τους καθημερινότητα. 

-Να δείξουμε ενδιαφέρον στην δική τους καθημερινότητα και να ζητήσουμε την γνώμη τους για ότι μας απασχολεί. 

-Να προσέχουμε την υγεία τους, αλλά και να βεβαιωνόμαστε ότι ακολουθούν πιστά την φαρμακευτική τους αγωγή.

Το σημαντικότερο όμως είναι η παρουσία μας! Ένα τηλεφώνημα, ένα γεύμα, μια βόλτα για ένα καφεδάκι είναι αυτό που χρειάζονται περισσότερο. Να ξέρουν ότι είναι μέρος της ζωής μας και ότι από την θέση τους μπορούν να συμβάλουν.

Μην ξεχνάτε ότι πολύ σύντομα θα είμαστε και εμείς σε αυτή την θέση και αναρωτηθείτε πώς θα θέλατε εσείς να σας συμπεριφέρονται και να σας αντιμετωπίζουν. Σοφή η παροιμία του λαού: 

«Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ’ρθεις».

Ας το δούμε λοιπόν αλλιώς...

συνταξιούχοι και γενικά τα άτομα της τρίτης ηλικίας  χρειάζονται σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους. Δικαιούνται αξιοπρεπείς συντάξεις και σωστή ιατροφαρμακευτική  και νοσοκομειακή περίθαλψη. Δικαιούνται να νοιώθουν ασφάλεια που μόνο το Κράτος μπορεί να τους την παρέχει. Δικαιούνται τα αυτονόητα για κάθε άνθρωπο.Για να μπορούν  χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που  τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους.Για να μπορούν να ζουν!

 

ΤΟ ΓΑΤΙ

 ΤΟ ΓΑΤΙ

Ήταν ένα γατί, μαύρο και ζωηρό

που ήθελε τα μπαλόνια να τα κάνει ένα σωρό.

Παράξενα μπαλόνια με ονόματα πολλά

και κείνο σκεφτότανε τη μαύρη τη ζημιά.

Προσπάθησε με τα νύχια τα γαμψά

να ακουστεί ένα δυνατό "μπαμ".

Μα σε κορδόνι μπερδεύτηκε γερό

και τώρα κρατιέται με τα νύχια

για να μην φτάσει στον ουρανό.

Μπορεί να ήταν ένα ζωηρό γατί

μα το ύψος το έτρεμε η μαύρη του ψυχή.

Πατρόν ατομικής εργασίας:

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ!

 Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ!

Δεν θέλει λόγια πολλά μα ούτε και τη ζαβολιά.

Θέλει αυτιά ανοιχτά και μυαλά όχι σαν κολοκύθια βραστά.

Μας είπε:

"Αν ο κανόνας δεν τηρηθεί το πάζλ της αρμονίας δεν θα ολοκληρωθεί".

- Κύριε κανόνα σε ευχαριστούμε για τη συμβουλή

αλλά μη ξεχνάς πως είμαστε παιδιά αυτή τη στιγμή.

Θα προσπαθήσουμε πολύ και να πας στου Θεού την ευχή.

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!

 ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!

Πρώτη μέρα στο σχολειό και άρχισαν τα δύσκολα θαρρώ.

Τι είναι η γνώση με ρωτούν και απάντηση περιμένουν να βρουν.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μας. Πολλές απαντήσεις. Σωστές ή λάθος δεν έχει σημασία.

Μάθαμε τη σημασία της λέξης και ξεδιπλώθηκε η "εγκυκλοπαίδεια" των παιδιών.

Μετά είδαμε τη περιπέτεια του Γιώργου και της Ζωής, μέχρι να φτάσουν στη "Χώρα της γνώσης" της Μαρίας Καρυωτάκη.

Όχι " στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα" 

αλλά γνώση που ανοίγει του μυαλού τη πόρτα.

ΑΝΤΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

 ΑΝΤΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Ένα κοχύλι έμεινε μόνο του στη παραλία. Πάνω στην χρυσή άμμο κοιτά λυπημένο τη θάλασσα και σκέφτεται ότι το καλοκαίρι τελείωσε. Και...

Μια μπλε φόδρα στρωμένη στη παρεούλα και το κοχύλι της ιστορίας μας είναι πάνω και περιμένει κάθε παιδί να διαλέξει ένα κοχύλι, λέγοντας μια ανάμνηση από την εποχή που τελείωσε και να χαρίσει τη παρέα του στο μοναχικό κοχύλι. Οι αναμνήσεις όλων των παιδιών καταγράφονται.

Αντίο καλοκαίρι που έχεις ξεκινήσει για άλλα μέρη!