ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ

Στα δέντρα πάνω κρέμομαι,

στις εκκλησιές κοιμάμαι

και τα χρυσά μου κόκαλα

μες στη φωτιά τα βάζω.Ποια είμαι;

Είμαι η Ελιά η Τιμημένη 

κι απ' το Θεό και τη φύση ευλογημένη!

Νοέμβρης σα φτάνει η Ελιά έχει την τιμητική της. Δέντρο ευλογημένο σαν κι αυτό κανένα άλλο δεν απασχόλησε τόσο τους ανθρώπους της τέχνης ανά τους αιώνες. Από τον Όμηρο μέχρι τον Κάλβο, και τον Ελύτη, από την αρχαία μυκηναϊκή και αιγυπτιακή διακοσμητική γλυπτική και τις αρχαίοελληνικές τοιχογραφίες ως τον Βαν Γκογκ και το Θεόφιλο η Ελιά σαν δέντρο αλλά και σαν σύμβολο ενέπνευσε χιλιάδες καλλιτέχνες παγκοσμίως.

Έτσι δεν πέρασε απαρατήρητη και από την τάξη μας...

Ελαιομάζωμα από την αυλή μας

Η Τέχνη μπαίνει στον Ελαιώνα...Το πάντρεμα της ποίησης και της ζωγραφικής

Άραγε όταν ο Παλαμάς έγραφε για την Ελιά είχε στο νου του τον Βαν Γκογκ; Όταν ο Πολέμης μιλούσε για "το λυχνάρι του φτωχού και του άγιου το καντήλι" είχε στο νου τα ξυλόγλυπτα του Γεραλή; Τα παιδιά παρατήρησαν, μελέτησαν, συζήτησαν και επέλεξαν ανάμεσα σε διάσημους ζωγραφικούς πίνακες αυτόν που τους έκανε εντύπωση και τον συνδύασαν με ένα γνωστό ποίημα Ελλήνων ποιητών. Ακούγοντας δηλαδή ένα ποίημα επέλεγαν τον πίνακα στο οποίο πίστευαν ότι αναφέρεται σαν εικόνα το ποίημα.

Ένα αίνιγμα γίνεται εικόνα:

Γινόμαστε κι εμείς ποιητές

Είμαι νόστιμος μεζές στο τραπέζι σου με θες

με ψωμί ή φρυγανιά με προτιμάει κι η γιαγιά.

Στο φαΐ ή στη σαλάτα νοστιμίζω όλα τα πιάτα

μαύρη, πράσινη, καφέ στο βάζο ή στον τενεκέ

με αλάτι ή με ξύδι βρίσκομαι σε κάθε σπίτι!

Το αποδίδουμε με παντομίμα, με μουσικοκινητική, με γλωσσικά παιχνίδια αλλάζοντας το στίχο ή μια λέξη πχ "Στο τραπέζι αν με θες είιμαι νόστιμος μεζές..."κλπ, αντιστρέφουμε λέξεις σαλάτα -πιάτα κοκ., 

Το κάνουμε παραμύθι: "Μια μικρή ελιά βρέθηκε στο τραπέζι μας μια φορά". Ευκαιρία για προφορικό λόγο. Τα παιδιά δημιουργούν μικρούς διαλόγους σαν παραμυθάκια μικρά.

Και φυσικά το καλλιτεχνικό μας ταμπεραμέντο δεν σταματά στη ζωγραφική.

Διαβάζουμε το παραμύθι " Μια γέρικη ελιά στη φάτνη του Χριστού" και η ατομική εργασία στηρίζεται πάνω σ' αυτό το παραμύθι.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 ΜΕ ΜΙΑ ΠΕΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Δ   έντρο που μοσχοβολά.

Η   λιος που ταξιδεύει ψηλά.

Μ   ιλιά που ακούγεται παντοτινά.

Ο  νειρα χουχουλιάζουν, τυλιγμένα στα ζεστά.

Κ  ήπος ανθισμένος που μοσχοβολά.

Ρ  αδιόφωνο που λέει τα νέα "θαρρετά".

Α  στέρι λαμπερό, που τις νύχτες τριγυρνά.

Τ  ραγούδι, που ακούγεται σε κάθε γειτονιά.

 Ι  στορία που γράφεται με αίμα και καρδιά.

Α  ηδόνι που κελαηδά ξανά και ξανά. 

                                                        Λ.Ρ

-Τι μπορεί να δείχνει αυτό το έργο του ζωγράφου;

Είναι ένας άντρας που κρατά την ελληνική σημαία και λέει κάτι.

Μάλλον τραγουδά τον εθνικό ύμνο.

Ένας κύριος που δείχνει στους φίλους του, ότι κρατάει δυο ελληνικές σημαίες.

Φωνάζει "Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η Ελλάδα".

Φωνάζει "ψωμί, παιδεία, ελευθερία".

Φωνάζει "ελευθερία, ελευθερία"

Πουλάει ελληνικές σημαίες και φωνάζει "ελάτε να πάρετε για την παρέλαση"

Φωνάζει "Ζήτω η Ελλάδα, νίκησαν οι Έλληνες" και 

Από κάτω γράφει εκείνη τη μέρα που έγινε.

Συζητούμε για τον πίνακα και η αφορμή έρχεται για τη λέξη δημοκρατία.

-Τ ι  νομίζετε ότι είναι η δημοκρατία; Οι απαντήσεις:

Είναι κάτι που βοηθάει την ελευθερία.

Είναι μια πόλη, μία πρωτεύουσα, ένα νησί.

Ένα Πολυτεχνείο.

Ένα περιστέρι.

Ένα μουσείο.

Είναι δύναμη.

Ένα σπίτι που το κουδούνι γράφει "δημοκρατία".

-Το παράδειγμα ξεκινά: Άλλοι θέλουν να παίξουν μπάλα και άλλοι επιτραπέζιο. Η διαφωνία είναι έντονη. Χτυπά την πόρτα η Δημοκρατία και τους προτείνει ένα τρόπο μαγικό. Τη ψήφο και την απόφαση των πολλών.

Η Δημοκρατία χάθηκε...

Αφορμή για γλωσσική δραστηριότητα μετά την ανάγνωση και επεξεργασία του βιβλίου

Η κυρά Δικτατορία μπαίνει στην τάξη κρυφά και "κλέβει" τις καρτέλες όπου αναγραφόταν η λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Τα σκορπίζει και τα κρύβει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης έτσι ώστε κανείς να μην μπορέσει να την επαναφέρει πίσω ξανά. Εμείς όμως ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ μπορούμε. Τα παιδιά ψάχνουν να τη φέρουν στην τάξη ξανά και συναρμολογούν τη λέξη έτσι ώστε να αποκτήσει δύναμη ξανά η Δημοκρατία. Κι αν η κυρά Δικτατορία θέλει να τους μπερδέψει και να τους δυσκολέψει σκορπίζει και κρύβει και άλλα γράμματα, γι' αυτό τα μάτια δεκατέσσερα να βρούμε τα σωστά!

 

Στο σπίτι της κυρά-Δημοκρατίας

Εδώ επικρατεί η ομόνοια, η ενότητα, η συνεργασία και όλοι είναι χαρούμενοι.

     μαζί δημιουργούμε

    μαζί χαιρόμαστε

μαζί παίζουμε

        μαζί διασκεδάζουμε

Στο σπίτι της κυρα-Δικτατορίας

Εδώ μοναξιά, θλίψη, αντιμαχίες, σιωπή, φόβος

            συνεχώς είμαστε αμίλητοι

      είμαστε κατσούφηδες

           κατηγορούμε ο ένας τον άλλο

     παίζουμε μόνοι μας...

           ...και δεν μοιραζόμαστε ποτέ!

      είμαστε πάντα θλιμμένοι

νιώθουμε αδικημένοι

Η Ωραία Κοιμωμένη...αλλιώς ή Η Ωραία Κοιμωμένη Δημοκρατία 

Όλοι γνωρίζουμε το παραμύθι της "Ωραίας Κοιμωμένης". Εμείς το παρουσιάζουμε αλλιώς. Στο ρόλο της μικρής πριγκήπισσας η Δημοκρατία. Στο ρόλο της κακιάς μάγισσας ποια άλλη; Η Δικτατορία. Δεν υπάρχει φυσικά ο πρίγκηπας που σώζει την κατάσταση αλλά όλοι εμείς που ο καθένας με το τρόπο του προσπαθεί να τη ξυπνήσει...ένα φιλί, ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένας ψίθυρος, ένα τραγούδι...τα παιδιά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο! Και με αφορμή τη διαφορετική αυτή δραματοποίηση ακολουθεί η παρακάτω ερώτηση: 

"Τι ονειρεύεται Η Δημοκρατία στο βαθύ ύπνο της;"

Τα όνειρά της γίνονται εικόνα.

- Παίζουμε με την ακροστιχίδα: Σε κάθε γράμμα βάζουμε την αντίστοιχη εικόνα, ακούγοντας πρώτα την πρόταση. Επαναλαμβάνουμε το στίχο που ακολουθεί. Όσο θυμούνται ή και αυτοσχεδιάζουν. Δείχνοντας μετά μόνο το γράμμα, ψάχνουν την εικόνα που πρέπει να βάλουν. Όπου υπήρξε δυσκολία ακουγόταν ένα κομμάτι από την πρόταση.(Ο- κάτι που χουχουλίάζει και είναι τυλιγμένο στα ζεστά)

- Το παραμύθι του Αισώπου " ο πίθηκος που ήθελε να γίνει βασιλιάς" βοήθησε τα παιδιά να καταλάβουν πως πρέπει να είναι ένας αρχηγός. Τι είπαν: Σοφός, έξυπνος. δημοκρατικός, να ακούει τους άλλους, δίκαιος, να βοηθάει, να μην κάνει χατήρια, να έχει καλό μυαλό, να σκέφτεται καλά και να αγαπάει την ειρήνη.

- Εκλογές στη τάξη για ανάδειξη αρχηγού.

Ποια παιδιά θέλουν να δηλώσουν υποψηφιότητα;

Οι υποψήφιοι αρχηγοί έβγαλαν προεκλογικό λόγο.

ΒΑΙΟΣ:Θα σας δίνω ειρήνη. Αν διαφωνείτε, θα βρίσκουμε λύση με λόγια και θα σας αγαπώ.

ΕΛΙΣΑΒΕΤ: Θα σας βοηθάω, όταν έχετε πρόβλημα σε κάτι.

ΝΤΑΝΙΕΛΑ: Αν κάτι φοβηθείτε, εγώ θα είμαι εκεί.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ: Θα σας βοηθάω να βρίσκεται τα χαμένα πράγματα σας.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ: Ότι απορία έχετε, θα σας τη λύνω.

Τα ψηφοδέλτια ετοιμάστηκαν και η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε με τάξη και ηρεμία

 Ο εκλεγόμενος αρχηγός χειροκροτήθηκε και ο πρώτος ευχαρίστησε τα παιδιά.

Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο με τα δυο μου χέρια είμαι ο Ιδανικός Πολίτης

Το ΜΠΟΡΩ και το ΠΡΕΠΕΙ μαζί χέρι χέρι

Στη Δημοκρατία δεν έχουμε μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Άλλωστε έτσι δε γίνεται και στην τάξη; Σε μια Δημοκρατία οι πολίτες σκέφτονται:

ΜΠΟΡΩ να λέω ελεύθερα τη γνώμη μου

ΠΡΕΠΕΙ όμως να σέβομαι και τη γνώμη του άλλου.

ΜΠΟΡΩ να μιλήσω

ΠΡΕΠΕΙ να ακούω τον άλλο, να τον αφήσω να μιλήσει κι αυτός

ΜΠΟΡΩ να έχω ψωμί

ΠΡΕΠΕΙ να το αποκτήσω τίμια και να φροντίζω να μη λείψει από το διπλανό μου

ΜΠΟΡΩ να πηγαίνω ελεύθερα όπου θέλω

ΠΡΕΠΕΙ να προσέχω και να φροντίζω το περιβάλλον

ΜΠΟΡΩ να είμαι ελεύθερος

ΠΡΕΠΕΙ η ελευθερία μου να μην περιορίζει την ελευθερία του διπλανού μου

ΜΠΟΡΩ να τραγουδάω

ΠΡΕΠΕΙ να σκέφτομαι και την ησυχία του άλλου, να μην ενοχλώ

ΜΠΟΡΩ να παίζω και να έχω όσα παιχνίδια θέλω

ΠΡΕΠΕΙ να μοιράζομαι

ΜΠΟΡΩ να έχω δικαίωμα στην εργασία

ΠΡΕΠΕΙ όλοι να έχουν ίσες ευκαιρίες

ΜΠΟΡΩ να έχω παιδεία

ΠΡΕΠΕΙ να προσπαθώ να την κάνω καλύτερη

 Ιδανικός λοιπόν πολίτης είναι αυτός που...

Δώρα αγαπημένα, από τη δημοκρατία φερμένα

(χαμόγελο,γνώμη,βιβλίο, ψήφος,ήλιος)

Τι κρύβει μέσα στην αγκαλιά της η Δημοκρατία

Είναι όλα όσα αγαπά και τα κρατά σφιχτά ...

Πλάθει η φαντασία

τη δημοκρατία και τη δικτατορία.

 

Τα παιδιά χέρι χέρι πάνε και τη Δημοκρατία συναντάνε.

Πες μας εσύ κυρά Δημοκρατία..."Τι αξίζει στη ζωή;"

Και το μήνυμα της Δημοκρατίας:

"Όλοι μαζί να προσπαθούμε,

όλοι μαζί να δημιουργούμε,

όλοι μαζί να αποφασίζουμε

έτσι μπροστά όλοι μαζί θα προχωρήσουμε!"

-Ελλάδα, κόρη του γιαλού και του βουνού συνάμα

γιατί μέσα στα μάτια σου, υπάρχει τέτοιο δράμα;

- Δάκρυα κυλούν στο αλμυρό νερό και στεναγμοί σείουν το ψηλό βουνό,

τώρα που βλέπω τα παιδιά μου, να σφάζονται μες στη ποδιά μου.

Χίλια κομμάτια το ασπρογάλανο πανί για να φτάσει σε κάθε γωνιά ελληνική.

Έλληνας αυτός, Έλληνας κι εσύ, φτάνει το αίμα στη πληγή.

Φέρτε παιδιά  κοντά μου, κάθε κομμάτι από τη φορεσιά μου.

Φέρτε το κι ας είναι σχισμένο, φτάνει να δω τον ελληνικό λαό και πάλι ενωμένο.

ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΙ, ΠΡΟΣΕΧΩ, ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ

ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΙ, ΠΡΟΣΕΧΩ, ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ.

Το παιδί ζήτησε:

Πες μου βιβλίο για κείνη τη χώρα τη μακρινή,

 που οι άνθρωποι είναι τόσο διαφορετικοί.

Πες μου για την ανάγκη που νιώθει η καρδιά,

 όταν ζητάει μια ζεστή αγκαλιά.

Πες μου για τον φίλο μου, που είναι μακριά 

και νιώθω τόσο μόνο στη παιδική χαρά.

Πες μου για κείνο το σπίτι το γκρεμισμένο 

και για το παιδί, που κάθεται απ' έξω πεινασμένο.

Και είπε το βιβλίο:

Θα σου πω, για κάθε τι που θέλεις και ρωτάς

 και στα στενά του μυαλού, πολλές φορές τα συναντάς.

Πριν όμως απ' όλα αυτά, θα ξεκινήσω με μία φράση παλιά.

Μια φορά κι ένα καιρό, σε ένα ορεινό χωριό... 

και έδωσε ένα τέλος χαρωπό που έσταζε γλύκα σαν ζαχαρωτό.

Βιβλίο μου σε ευχαριστώ!

-Τι είναι το βιβλίο; Ένα πράγμα. Κάτι που μαθαίνεις ότι λέει, κάτι που δεν ξέρουμε, που διαβάζουμε, που έχει γράμματα, κάτι που διαβάζουμε τον τίτλο, κάτι που έχει εικόνες και κάτι που έχει σελίδες.

-Κάθε βιβλίο κρύβει κάτι διαφορετικό: Βιβλίο εκεί βιβλίο εδώ απ' το εξώφυλλο προσπαθώ να βρω τι μπορώ να μάθω σε αυτό! Ποια βιβλία γνωρίζουν τα παιδιά. Τα αναφέρουν ονομαστικά: Σχολικά, επιστήμης, παραμύθια, ιστορικά, ιατρικά, εγκυκλοπαίδειες, κλπ. Σκορπίζουμε διάφορα είδη και τα παιδιά μαντεύουν από το εξώφυλλο σε τι μπορεί να αναφέρεται κάθε βιβλίο. Ξεχωρίζουμε τα παιδικά από τα βιβλία για μεγάλους.

-Που μπορεί να ξεκουραστεί ένα βιβλίο; Στη ντουλάπα, στο συρτάρι, στο κομοδίνο, στη βιβλιοθήκη στο γραφείο, στο πάγκο, στη τσάντα και στο τραπέζι.

-Που σ' αρέσει να διαβάζεις ένα βιβλίο; Μπορείς να μας το δείξεις; Στη καρέκλα,στο κρεβάτι ξαπλωμένη, στο κρεβάτι καθιστή, στο καναπέ του σαλονιού και στο κάθισμα του αυτοκινήτου.

- Σε μια "βιβλιοθήκη": Τα παιδιά ανά δύο διαλέγουν ένα βιβλίο και μέσα σε απόλυτη ησυχία το μελετούν. Την ώρα που η βιβλιοθηκάριος τελειώνει τον χρόνο, γιατί η βιβλιοθήκη πρέπει να κλείσει, τα παιδιά παραδίδουν τα βιβλία τους και υποθέτουν το θέμα του βιβλίου, σύμφωνα πάντα με τις εικόνες που είδαν. Μετά όλοι μαζί τοποθετούν τα βιβλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου, σύμφωνα με τον αύξοντα αριθμό.

- Παίζουμε; Ποιος μπορεί να φτιάξει πρώτος το εξώφυλλο; Σκορπίζουμε διάφορα βιβλία στην παρεούλα και καλούμε τα παιδιά να διαλέξουν ένα. Στα τραπέζια έχουμε σκορπισμένα και σε κομμάτια σαν παζλ τα εξώφυλλα των βιβλίων. Τα παιδιά πρέπει να βρουν τα κομμάτια που αντιστοιχούν στο βιβλίο που διάλεξαν και να το φτιάξουν. Ποιος θα είναι ο πιο γρήγορος; Το παίζουμε και αντίστροφα. Διαλέγουν ένα παζλ και το φτιάχνουν και βρίσκουν σε ποιο βιβλίο αντιστοιχεί.

-Ποιος είναι ο τίτλος μου; Το προηγούμενο παιχνίδι πιο απλοποιημένο. Μπορείτε να ξεκινήσετε από αυτό και μετά να συνεχίσετε με το εξώφυλλο. Ψάχνουν λοιπόν να βρουν το τίτλο σε κομμάτια και να τον αντιστοιχήσουν με το βιβλίο. Μπορείτε να ξεκινήσετε αν έχετε τη δυνατότητα με έγχρωμες φωτοτυπίες, πάντα το χρώμα βοηθά, και μετά να προχωρήσετε σε ασπρόμαυρες που χρειάζεται μεγαλύτερη παρατηρητικότητα από τα παιδιά.

-Αν ήμουν συγγραφέας... Στα παιδιά τίθεται το ερώτημα κι ενώ θα περιμέναμε να μας απαντήσουν τι πιο φυσιολογικό ότι θα έγραφαν παραμύθια ή βιβλία για παιδιά τα περισσότερα έδωσαν τη δική τους ενδιαφέρουσα επιλογή: Βιβλία ιστορικά, και επιστήμης είχαν τη τιμητική τους, βιβλία για ζώα, βιβλία για τη θάλασσα, βιβλία για τις χώρες, βιβλία με φαντάσματα, βιβλίο μαγείας, βιβλία με φαγητά και γλυκά. και φυσικά διάλεξαν και έναν ευφάνταστο τίτλο. Πάρτε ένα δείγμα:

- Το βιβλίο της μαμάς (μαγειρική)

- Το βιβλίο των Ωκεανών

- Θάλασσα τι κρύβεις;

- Η επιστήμη για να μάθεις

-  Ο Γύρος του κόσμου

- Τα γλυκά και τα φαγητά που μας αρέσουν

- Το βιβλίο της μαγείας και της μαγισσας

- Που ζουν τα ζώα

- Φαντασματάκια γεια σας!

- Ιστορικές Ιστορίες

- Οι Αρχαίοι ήρωες

- Αν ήμουν εικονογράφος... Σε άλλη φάση ζητείται από τα παιδιά να δημιουργήσουν ένα εξώφυλλο βιβλίου. Μετά λοιπόν από παρατήρηση διαφόρων ειδών εξωφύλλου και πολλή συζήτηση αποφάσισαν να ζωγραφίσουν το δικό τους εξώφυλλο. Πολυχρωμία, σχέδια και ζωγραφιές, τίτλος χρωματιστός, όνομα συγγραφέα και εικονογράφου όλα τα είχε αυτό το εξώφυλλο.

ΒΙΒΛΙΟΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Την ιδέα την είχαμε αποθηκευμένη από χρόνια. Τη  βγάλαμε από το σεντούκι μας μιας και ο εμπνευστής ήταν η δημιουργική συνάδελφος Αννα Μαρκάκη  από μια παλιά ανάρτηση  ΕΔΩ

και την εμπλουτίσαμε.

Τα δικαιώματα ειπώθηκαν από τα παιδιά και εμείς τα καταγράψαμε βάζοντας τη δική μας πινελιά με ρίμα στο στόμα του Βιβλιούλη μας:

5 Δικαιώματα έχω και εγώ

σαν τα δαχτυλάκια του χεριού σου θαρρώ!

Εύκολα, λοιπόν, θα τα θυμάσαι

όταν συντροφιά μου θα 'σαι!

- Μεγαλώνει μεγαλώνει...η πρόταση: Πώς θα φτιάξουμε ένα παραμύθι; Με λόγια φυσικά. Με λέξεις, με γράμματα, με φαντασία, με...με...με... 

ΜΙα φορά κι έναν καιρό...Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας! 

Ξεκινώντας λοιπόν να φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι με παιχνίδι. Ξεκινάμε την πρόταση και ζητάμε από τα παιδιά να συνεχίσουν βάζοντας ο καθένας μια λέξη, μια λεξούλα τόση δα για να γίνει η ιστορία πιο όμορφη.

Μια φορά κι έναν καιρό...

Μια φορά κι ε΄ναν καιρό ήταν ένα σκιουράκι....

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό και χαριτωμένο σκιουράκι...

και πάει λέγοντας! Πού πάει όπου τα παιδιά το πάνε.

Ένα παραμύθι για να ειπωθεί πρέπει με λεξούλες να ντυθεί.

Να βάλει τα καλά του να στολιστεί και με φαντασία να λουστεί.

Ποιος θα κάνει τι και που θε να βρεθεί

γιατί θα γίνει αυτό που κανείς δε θα σκεφτεί...

Μια φορά κι έναν καιρό μπήκα και εγώ μες στο χορό

βρέθηκα σε τόπους μαγικούς μίλησα με χαρακτήρες φανταστικούς.

Έμπλεξα σε περιπέτειες που θα θέλεις να ακούς

κι έπλεξα ένα τέλος που δεν έχει κακούς!

                                                    Ν.Ε.

- Μια εικόνα μιλά και η φαντασία τής κάνει συντροφιά: Παρατηρούμε την εικόνα και φτιάχνουμε τη δική μας ιστορία, ταξιδεύοντας στο κόσμο των παραμυθιών. Από κει φέρνουμε πίσω το δικό μας μήνυμα.

Στην άκρη της θάλασσας παιδί διαβάζει και με αγάπη το βιβλίο του κοιτάζει.

Μα βλέπει στα μάτια του βιβλίου ένα δάκρυ και το ρωτά τι το πειράζει.

Η βιβλιοψυχή μιλά και στο κορίτσι απαντά:

-Βαρέθηκα στο τόπο τούτο. Θέλω φτερά να βγάλω σαν τα πουλιά και να πετάξω μακριά.

Νεράιδα της θάλασσας, έλα κοντά και κάνε ξανά το βιβλίο μου να χαμογελά.

Γλαροπούλι κατάλευκο, μικρό, χάθηκε ψηλά στον ουρανό.

Μετά από μέρες γύρισαν από το ταξίδι το μακρινό και κούρνιασαν στο βιβλίο το παιδικό.

Δεν ήταν ένα, μα πάρα πολλά και έφεραν πίσω μηνύματα

  από παραμύθια παλιά και όχι μοναχά.

Ταξιδιάρικο σελιδοπούλι, τι κρατάς στο ράμφος σου γερά;

Πες το και περιμένουν τα παιδιά!

Η μικρή γοργόνα μου είπε ότι θα ακούει τον μπαμπά της.

Ο Ρούντολφ το ελαφάκι, να μη κοροϊδεύουμε τους φίλους μας.

Η Κοκκινοσκουφίτσα , ότι θα ακούει τη μαμά της.

Ο Πινόκιο, να αγαπάμε την αλήθεια.

Ο Βιβλιοπόντικας, να αγαπάμε τα βιβλία.

Ο λύκος μου είπε ότι έκανε λάθος που έφαγε τα κατσικάκια.

Η Σταχτοπούτα , ότι, όταν φεύγουμε από κάπου να παίρνουμε τα παπούτσια μας.

Η Ωραία Κοιμωμένη, ότι θα παντρευτεί τον πρίγκιπα.

Ο Κοντορεβυθούλης μου είπε να μη πηγαίνουμε σε ξένα σπίτια που μένουν γίγαντες.

Η Χιονάτη, ότι η μαμά της έχει πεθάνει και

η Πεντάμορφη, ότι να αγαπάμε όλο τον κόσμο.

Σου 'φτιαξα κάτι με τα χεράκια μου κάτι κι εγώ

 για να μη σε τσαλακώνω όταν θέλω πια να ξεκουραστώ.

(σελιδοδείκτης με κολάζ, ζωγραφική με νερομπογιές

 και τα γράμματα του ονόματος του κάθε  παιδιού)

Βλέπω και παρατηρώ και προσπαθώ να αποδώσω αυτό που κοιτώ!