ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟΙ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

Μια μαγική μπάλα με ένα χιονάνθρωπο ήταν η αφορμή... 

Ο Χειμώνας ήρθε στην τάξη μας μαγικά και μας έμαθε πολλά! Τι του αρέσει και πώς περνά στης γης τη γειτονιά...

Κάθε αναποδογύρισμα της μπάλας και μια σκέψη από τα παιδιά για πράγματα που ο Χειμώνας αγαπά...

...και όλα αυτά αποτυπώθηκαν σε μια κατασκευή 

"Στην μαγική μου μπάλα το Χειμώνα εγώ κρατώ σαν...

-δεντράκι ξερό

-χιονισμένο βουνό

-χιονάνθρωπο χαμογελαστό

-χιόνι που πέφτει πυκνό

-πορτοκάλι, μανταρίνι ζουμερό

-δέντρο χριστουγεννιάτικο

-καρναβάλι τρελό

κοκ

Στη συνέχεια ακολουθούν παιχνίδια με χιόνι που καταλήγουν και αυτά σε τι άλλο σε μια ομαδική δουλειά της στιγμής με υλικά που επέλεξαν τα παιδιά και χωρίς καμιά παρέμβαση από την παιδαγωγό ήταν απαγορευτικό...

Ψαχτήκαμε και στο διαδίκτυο και βρήκαμε αυτό το βιντεάκι που μας βοήθησε να φτιάξουμε το δικό μας χιόνι και σχεδόν αληθινούς χιονανθρώπους με ένα χιόνι που δεν λιώνει...

 

   

και φυσικά πιάσαμε και ψαλίδι και χαρτί και παλιά μας τέχνη κόσκινο...

   

  

Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει του Μ. Κοντολέοντος μας έδωσε τις ιδέες και εμείς σκεφτήκαμε που θα τον κρύψουμε για να μη λιώσει ποτέ...

-Σε ένα υπόγειο παγωμένο και υγρό και σε ένα χιονισμένο βουνό.                                          -Στο κάστρο της Βασίλισσας του χιονιού και στο Βόρειο Πόλο που έχει πάγους και χιόνια παντού. 

-Στο ψυγείο του σπιτιού και σε ένα Ιγκλού

- Σε μια τρύπα κάτω από το χιόνι και στων πιγκουίνων τη φωλιά που ποτέ δε λιώνει...

...και η ιστορία μιας μικρής χιονονιφάδας έγινε παιχνίδι, έγινε αυτοσχέδιο παραμύθι για να εκφράσουμε χρονικές έννοιες (πριν, μετά, αργότερα, κλπ), εικονογραφήθηκε, ταξίδεψε και γέμισε ευχάριστα την ώρα μας

   

Στις χειμωνιάτικες αναζητήσεις μας δε ξεχάσαμε και τους μικρούς μας φίλους που δεν αντέχουν το χειμώνα και τις παγωμένες μέρες του και προτιμούν να κοιμούνται του καλού καιρού...

    

...αλλά και αυτούς που τον απολαμβάνουν...

Πριν δώσουμε στον πιγκουίνο μας την τελική του μορφή τα παιδιά τον έφτιαξαν κάπως έτσι αυτοσχεδιάζοντας...

Και οι ιδέες δεν έχουν τελειωμό όταν πρόκειται για κάτι Χειμωνιάτικο...

Μέχρι και το γράμμα "Χ" έγινε παιχνίδι κινητικό και το σώμα πήρε μέρος σε αυτό...

Και με κείνα και με αυτά και με άλλα ακόμα πολλά περάσαμε μαζί με το Χειμώνα καλά,

αλλά μάθαμε και πολλά!

 

ΜΠΛΕ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΣΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟ ΦΙΛΙ

 ΜΠΛΕ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΣΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟ ΦΙΛΙ

Αλκυόνα στο άσπρο χιόνι τα μικρά της μεγαλώνει.

Τον ουρανό κοιτά και τη θάλασσα παρακαλά:

-Το νερό σου θάλασσα μου αλμυρή,

 να το πηγαινοφέρνεις με υπομονή

Άσε να μεγαλώσω τα γλυκά μου μωρά,

 που τα φροντίζω στα βράχια κοντά.

Ο ήλιος κι η θάλασσα

 άκουσαν του πουλιού τη προσευχή 

και του έδωσαν υπόσχεση σιωπηλή.

Ο ήλιος της έκλεισε το μάτι 

και η θάλασσα τη στόλισε μ' αλάτι,

κυλώντας απαλά στα μπλε της τα φτερά.

- Αλκυόνα φωνάζει το Α και 'γω μπαίνω στη φωλιά: Τα παιδιά-αλκυόνες πετούν στον ανοιχτό χώρο. Αν ακούσουν λέξη που αρχίζει από το γράμμα Α μπαίνουν στη φωλιά τους . Ειδάλλως συνεχίζουν να πετούν.

- Αλκυόνα σε βλέπω και ακολουθώ τον δικό σου τον ρυθμό: Τα παιδιά- αλκυόνες πετούν, κλωσούν τα αυγά τους, κουρνιάζουν, τιτιβίζουν, πιάνουν ψάρια στη θάλασσα και ταΐζουν τα μικρά τους(μιμητικές κινήσεις)

-Είναι ώρα για φαγητό μέσα από το αλμυρό νερό: Σε μια θάλασσα- σχοινί υπάρχουν τυπωμένα ψάρια. Γύρω από τη θάλασσα υπάρχουν βράχοι-τουβλάκια. Το παιδί στο βράχο στέκεται στα γόνατα και με το σύνθημα μαζεύει- τρώει όσα ψάρια προλάβει. Ποια αλκυόνα χόρτασε; Ποια πεινάει ακόμα;

-Σε θάλασσα φουρτουνιασμένη, η αλκυόνα το παιδί περιμένει: Σε μπλε φόδρα-θάλασσα υπάρχουν αυγά-μπάλες. Έξι παιδιά κρατούν το πανί. Με τη φουρτούνα η φόδρα κουνιέται και τα παιδιά προσπαθούν να κρατήσουν τις μπάλες μέσα στη φόδρα.

- Πόσα αυγά γέννησε η αλκυόνα στη φωλιά; Τα τουβλάκια φτιάχνουν τη φωλιά της αλκυόνας με μία είσοδο. Ποιο παιδί θα μπορέσει να βάλει το αυγό-μπαλάκι μέσα στη φωλιά;

-Εύκολο κυρία είναι αυτό, το πρώτο σχόλιο.

-Για να δούμε. ( στα 20 παιδιά, τρία αυγά γέννησε η αλκυόνα)

-Προτεινόμενα φύλλα εργασίας:

 

Η αλκυόνα κλωσά τα αυγά σε πολύχρωμη φωλιά.

Μια μεγάλη αγάπη που χάθηκε από την αλαζονεία

και την έπλασε η αρχαία μυθολογία.

(γιατί τα ονόματα γράφτηκαν διαφορετικά; Ρωτήστε τα παιδιά)

Στη πλάτη της μια εποχή "κουβαλά"

καθώς ακόμα περιμένει στην ακρογιαλιά.

Είμαι κοντά σου αλκυόνα μου μικρή 

φορώντας μια μάσκα από χαρτί.

-Αλκυόνα μου μικρή, σε ψάχνω απ' το πρωί.

Κοίτα! Ο βοριάς τώρα "σιωπά"

 και τα κύματα αγκαλιάζουν απαλά την αμμουδιά.

-Έψαχνα ψάρια πολλά. Να ταΐσω τα παιδιά μου

τα μονάκριβα μου.

Πατρόν εργασιών: 

 

ΤΟ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ

 ΤΟ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ

Το καμουφλάζ είναι μια λέξη γαλλική, 

που είναι αδελφή με τη λέξη "παραλλαγή".

Ζήλεψε ο άνθρωπος του χαμαιλέοντα τη φυσική αλλαγή

 και τον μιμείται για να κρυφτεί.

Με φύλλα, ύφασμα ή με κλαδιά, 

ντύνεται για να ταιριάξει με της φύσης την ομορφιά.

Τα ζώα του έδειξαν έναν τρόπο απλό, 

για να μπορεί να φυλάγεται στου πολέμου τον καιρό.

Τι νομίζετε ότι είναι το καμουφλάζ; Εξαφανιζόμαστε. φεύγω από κάτι, η σαύρα εξαφανίζεται μόνη της, το ζωο παίρνει το ίδιο χρώμα με το περιβάλλον που ζει. το καμουφλάζ το έχουν οι στρατιώτες στη παραλλαγή, οι γάτες που πάνε στον κάτω κόσμο, αλλάζουμε χρώματα, οι λύκοι που πηγαίνουν στα χιόνια ,γινόμαστε αόρατοι.

Λίγο από δω, λίγο από κει, κόψαμε, ράψαμε και μάθαμε.

- Μια μέρα στο δάσος όμως, έγινε  κάτι παράξενο. Τα φρούτα και τα λαχανικά με παράπονα πολλά πήγαν να ζητήσουν τη συμβουλή της κουκουβάγιας που ήταν καμουφλαρισμένη στον κορμό ενός δέντρου.

- Δεν μου αρέσει το νερό, όταν με πλένουν, είπε το κουνουπίδι.

- Με κάνουν χίλια κομμάτια, για να με βάλουν στη σαλάτα, είπε η ντομάτα.

- Πονάνε τα παΐδια μου κάθε φορά που με στίβουν, είπε το πορτοκάλι.

- Δεν θέλω να ξινίζουν τα μούτρα τους οι άνθρωποι, όταν με τρώνε, είπε το λεμόνι.

Η κουκουβάγια τα άκουσε όλα προσεχτικά και τους έδωσε ένα παράξενο καμουφλάζ.

 Τους είπε να κρυφτούν μέσα στα χόρτα και το καθένα να βάφει τα χόρτα με το χρώμα που έχει. Τα φρούτα και τα λαχανικά ακολούθησαν τη συμβουλή της.

Και εμείς τα βοηθήσαμε.

Η φαντασία ήρθε να γνωρίσει το καμουφλάζ. Τα παιδιά διάλεξαν ένα χόρτο και είπαν τι κρύφτηκε πίσω από αυτό και γιατί.

• Το χρυσάνθεμο το ροζ κρύφτηκε πίσω από το ροζ το χόρτο για να μη το κόψει κάποιο παιδί.
• Πίσω από το άσπρο κρύφτηκε ένα νυφικό γιατί η κοπέλα δεν ήθελε να παντρευτεί.
• Στο πορτοκαλί το χόρτο κρύφτηκε ένα πορτοκάλι γιατί δεν ήθελε να το φάνε.
• Στο κίτρινο χόρτο κρύφτηκε το χρυσάφι για να μη το πάρει ο κλέφτης.
• Στο κίτρινο χόρτο κρύφτηκε ένα αστέρι, γιατί δεν ήθελε να ανέβει πάνω στον ουρανό.
• Στο μαύρο χόρτο κρύφτηκαν τα παπούτσια μου για να μη τα μασήσει η αγελάδα.
• Στο καφέ χόρτο, το σεντούκι με θησαυρό για να μη το πάρει η πειρατίνα.
• Στο κόκκινο χόρτο, μια φωτιά, για να μη κάψει κανέναν.
• Στο κίτρινο, ένας ήλιος για να μη τον βρουν τα σύννεφα και τον κρύψουν.
• Στο κίτρινο, ένας ήλιος γιατί τον κυνηγούσε το φεγγάρι. Ένα παιδί ζήτησε από το φεγγάρι να είναι περισσότερες ώρες στον ουρανό για να κοιμάται.
• Στο καφέ, το χώμα, γιατί δεν θέλει να το σκάψει ο γεωργός.
• Στο πράσινο χόρτο ένας βάτραχος, για να μην τον φιλήσει η πριγκίπισσα.

- Σε χαρτιά ασπρόμαυρα παραλλαγής, υπάρχουν δυο βασικά χρώματα από τη φορεσιά κάθε παιδιού. Η ιστορία ξεκινά κάπως έτσι:

Τα παιδιά- σαύρες τρέχουν αμέριμνα στο δάσος. Ξαφνικά ένας πεινασμένος αετός αρχίζει να πετά από πάνω τους. Κάθε σαύρα- παιδί πρέπει να διαλέξει το κομμάτι της παραλλαγής, ανάλογα με τα ρούχα που φοράει και να ανέβει στο δέντρο-τραπέζι για να γλιτώσει από τον αετό.

Ζήτησε κι εκείνη να καμουφλαριστεί.

Κάναμε ότι μπορούσαμε για την ομορφούλα τη Ζιζί.

Και φυσικά δεν μπορούσαμε να αφήσουμε παραπονεμένο

 του καμουφλάζ τον βασιλιά

γιατί μας κοιτούσε από τα κλαδιά  τα ψηλά.

Όταν μια άσχημη στιγμή,

 με το χαμόγελο στα χείλη έχει σκεπαστεί, 

είναι μια παραλλαγή;

Κύριε χαμαιλέοντα 

έχεις απάντηση στην ερώτηση αυτή;