Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ


Με τον ερχομό του Δεκέμβρη η διάθεση αλλάζει, η τάξη στολίζεται, τα παιδιά αδημονούν, οι ιδέες πέφτουν στο τραπέζι... Ένα δωδεκαήμερο γεμάτο. Οι δραστηριότητες διαδέχονται η μια την άλλη και τα παιδιά με ένα συνεχή ενθουσιασμό!
Μες στην τάξη...
Οι δραστηριότητες ξεκινούν με τις προτάσεις των παιδιών
- Να μάθουμε Χριστουγεννιάτικα Τραγούδια
- Να διαβάσουμε Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια
- Να ανταλλάξουμε δώρα
- Να κάνουμε κατασκευές
- Να μιλήσουμε για τα έθιμα
- Να χορέψουμε και να παίξουμε
- Να κάνουμε κάρτες με ευχές για τους αγαπημένους μας
- Να μάθουμε τα Κάλαντα
- Να κάνουμε γλυκά και μπισκότα χριστουγεννιάτικα
- Να γράψουμε γράμμα στον Αι-Βασίλη
Κι έτσι κάπως ξεκινήσαμε... Και τα κάναμε ΟΛΑ!
Τα δικά μου Χριστούγεννα...

Τόσα χρώματα να έχει κάθε μέρα γιορτινή
 και να λάμπει η ελπίδα εκεί ψηλά στη κορυφή.
Χίλιες ευχές γι' αυτούς που αγαπάμε...
Μια ευχή, στο κατάρτι ανεμίζει
και με μπουνάτσα στη πλώρη αρμενίζει.
Σε μια φάτνη ταπεινή, ακούμπησαν τη θεία Του μορφή!
Τρεις σοφοί, τρεις βασιλιάδες με ευλάβεια πολύ 
δώρα διαλεγμένα φέραν στο μικρό θείο παιδί...
Αστέρι, στον φράχτη κλωθογυρνά,
για να αντικρίσει τη θεϊκή Του ματιά.
Ότι και να σημαίνουν τα Χριστούγεννα για σένα,  για μένα
 σίγουρα είναι ευλογημένα και αγαπημένα.
Χριστόξυλο τσιτσιρίζει στη φωτιά
 για να διώξει το κακό μακριά!
Από το Μεξικό το μακρινό, μέσα από μια ιστορία,
 ήρθε το αλεξανδρινό.
Από τις Σκανδιναβικές χώρες το γκι, κι αυτό ήθελε κάτι να μας πει.
Γιατί κάτω απ' τη δική του ομορφιά, ένα φιλί χαρίζει αγάπη και χαρά;
(τα παιδιά ζωγραφίζουν το ταίρι του μικρού ταράνδου)
Το αρκουδοπούρναρο έμεινε παραπονεμένο,
 χωρίς ιστορία το καημένο.
Ζήτησε από τα παιδιά, να το βάλουν σε μια ιστορία "νια"
και 'κείνα χωρίς να το σκεφτούν, ξεκίνησαν το νήμα να κυλούν.
Μια φορά κι ένα καιρό, μια αρκούδα ζούσε σε μια σπηλιά, κοντά σε ένα χωριό.
Ήταν Χριστούγεννα.
Μια μέρα, από κάποιο σπίτι, έφτασε στη μύτη της αρκούδας η μυρωδιά από μελομακάρονα που ψηνόντουσαν. Η αρκούδα κατέβηκε στο χωριό και είδε ότι όλα ήταν στολισμένα και όμορφα. Γύρισε στη σπηλιά της , τη κοίταξε και ήταν λυπημένη. Η σπηλιά της δεν είχε φωτάκια, στολίδια και δέντρο. Αποφάσισε να βρει στολίδια για να βάλει στη σπηλιά της.
 Έτσι πήγε στο έλατο και του είπε:
-Μπορείς , σε παρακαλώ να μου δώσεις ένα κλαδί;
- Ευχαρίστως. Μπορείς να πάρεις όσα θέλεις, του είπε το έλατο.
 Ένας σκίουρος είχε βάψει ένα βελανίδι με κίτρινες βουλίτσες, με κρεμαστράκι και της το έδωσε.
Ο λαγός της έδωσε πολλά καρότα για να τα κρεμάσει στο κλαδί.
Τα ελάφια έφτιαξαν ματσάκια με αγριόχορτα για να τα στολίσει.
Ο ασβός της έδωσε βαμμένα κουκουνάρια.
Τα πουλάκια, ένα αστέρι για την κορυφή.
Η αρκούδα ζήτησε από τα αστέρια του ουρανού να κάνουν το δέντρο της λαμπερό.
Ήθελε όμως να στολίσει και την είσοδο της σπηλιάς της. Καθώς έψαχνε βρήκε κάτι καταπληκτικά πουρνάρια. Πήγε να τα κόψει, αλλά τρυπήθηκαν τα χέρια της. Πήγε στη κουκουβάγια για να της δώσει μία λύση. Εκείνη της είπε να φτιάξει γάντια με φυλλαράκια. Έτσι η αρκούδα στόλισε την είσοδο με πουρνάρια και έκανε ένα μεγάλο τραπέζι για να ευχαριστήσει τους φίλους της.
Μαγείρεψε μελομακάρονα, μελοκούλουρα, μελοκουραμπιέδες, μελόψωμο, μελοκαρότα, μελομπισκοτοανθρωπάκια, μελοφούντουκα, μελογαλοπούλα, μελοσοκολάτα. Όλοι πέρασαν καλά κι εμείς καλύτερα.
Έτσι πήρε το όνομα του εκείνο το πουρνάρι. Από τα Χριστούγεννα της αρκούδας, που ήθελε να στολίσει τη σπηλιά της.
Τώρα η αρκούδα κοιτά με χαρά τη γιορτινή της σπηλιά!
Αγγέλων ωδή, σε κείνη τη νύχτα τη μαγική.
Είναι ντροπαλός, είναι διαφορετικός μα γεμάτος κέφι πάντα αυτός
και του Αι-Βασίλης σύντροφος πιστός!
Άγιε μου Βασίλη, σε παρακαλώ,
 προσπάθησα πολύ στο χρόνο αυτό...
και μη ξεχάσεις το δώρο στη κάλτσα που κρεμώ.
Χίλια μύρια καλά, στο σκαλοπάτι , που κυλά.
Το ρόδι που έσπασε ήταν γεμάτο...


Μες στην κουζίνα...
Το καθιερωμένο Χριστόψωμο από τα χεράκια τα παιδικά...

                                                   
Χριστουγεννιάτικα μπισκότα από τους μικρούς ζαχαροπλάστες...
Κι επειδή ο Αι Βασίλης είναι πάντα καλός μαζί μας είπαμε να του κάνουμε κι εμείς ένα δωράκι...τόσο δρόμο κάνει ο καημένος κάθε χρόνο!
 Μέχρι να έρθει η επόμενη Πρωτοχρονιά άραγε πώς περνάει την υπόλοιπη χρονιά;
(Τα παιδιά κάνουν τις προβλέψεις τους!)
Δώρα μέσα απ' την καρδιά, για τα δικά μας μικρά.




 Γέμισε η τάξη, γέμισε ο νους και η καρδιά 
με αγγέλων τραγούδια, με ευχές και καλούδια
με ευγνωμοσύνη, με ελπίδα για όλους, με αγάπη 
Καλά Χριστούγεννα απ' άκρη σ' άκρη!











Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

ΤΟ ΡΗΜΑ


ΤΟ ΡΗΜΑ


Τι κι αν έχει παγωνιά, το ρήμα συνεχίζει τη δουλειά. Ποια δουλειά; Αυτή που δεν σ' αφήνει να ξεκουραστείς, ούτε μία σταλιά... πατήστε εδώ

Μετά την ανάγνωση του ποιήματος και τη συζήτηση που ακολούθησε, ειπώθηκαν προτάσεις. Το κάθε παιδί προσπάθησε να βρει στη πρόταση τη λέξη-ρήμα. Βρήκαμε πολλά ρήματα μέσα από την παντομίμα. Υπήρχαν χειμωνιάτικες λέξεις σε ένα κουτί. Κάθε παιδί τραβούσε μία κάρτα και με τη λέξη που τύχαινε, έβρισκε το κατάλληλο ρήμα και ολοκλήρωνε την πρόταση. Φυσικά οι λέξεις αυτές γράφτηκαν και "σκαρφάλωσαν" πάνω στο αερόστατο που χάθηκε στον ουρανό.



Τι κι αν έχει παγωνιά, το ρήμα συνεχίζει τη δουλειά.
Αυτή που ξέρει από παλιά!
Τρέχει, παίζει τρώει πίνει και σημασία δεν δίνει.
Το ημερολόγιο κοιτά και αδιαφορεί όταν ο μήνας έχει εννιά.






Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2019

ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ


ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ


Μια φορά κι ένα καιρό, κάποιος αντιμετώπιζε πρόβλημα υπαρξιακό.
Ένας κύκλος, που αναρωτιόταν νυχθημερόν, τι να κάνω τι θα γενώ.
Πως να αποφασίσω; Δεν μπορώ.
Μπάλα παγωτού; Ναι, μα θα καταλήξω στη κοιλιά ενός παιδιού.
Πιάτο Ιωνίας; Κι αν μου βάλουν σκορδαλιά, στην άκρη μιας τραπεζαρίας;
Ρολόι στον τοίχο, τις ώρες να μετρώ; Όχι, γιατί μετά το οκτώ χάνω τον λογαριασμό.
Μπάλα; Τόσα χτυπήματα απανωτά, πως θα αντέξουν τα πλευρά;
Τόσες αμφιβολίες τριβέλιζαν το μυαλό και το μέλλον, του φαινόταν σκοτεινό.
Τυχαία μια μέρα, βρέθηκε σε μια τάξη με παιδιά και πήρε μια απόφαση οριστικά.
Κόκκινη κορδέλα φόρεσε στη κεφαλή και καμαρώνει με χάρη περισσή.
Στης τάξης το παράθυρο γραπώθηκε για τα καλά, απεικονίζοντας ένα ένα τα παιδιά.
Αν περάσεις από κει και το δεις, αυτό που ξέρεις μη το πεις.
Κράτα μυστικό ότι τα Χριστούγεννα είναι μία γιορτή και όχι μία εποχή.
Ευχήσου του "Χρόνια Πολλά", γιατί τέτοιες μέρες, δεν είναι για ηρεμιστικά.
                                                                                                               Λ.Ρ










Από τον κύκλο με τα προβλήματα τα υπαρξιακά, 
να περάσετε τις γιορτές με αγάπη στη καρδιά!

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2019

ΣΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΝ "ΒΥΘΟ"


  ΣΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΝ "ΒΥΘΟ"


Η μοναξιά είναι πιο ισχυρή απ' την τετράγωνη τη λογική.
Σαν χωνάκι βανίλια παγωτό, που είναι άνοστο, 
αν δεν το απολαμβάνεις με έναν φίλο καλό.
Τους τύλιξε η μοναξιά, σαν κουβέρτα παλιά.
Και επειδή η ζωή κύκλους κάνει, 
έβγαλε τις συμπτώσεις στο μεϊντάνι.

Οι βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι τέσσερα γεωμετρικά σχήματα. Οι τσακωμοί τους χώρισαν και ο καθένας διάλεξε τον δρόμο του. Τα παιδιά επέλεξαν το δρόμο του καθενός και φαντάστηκαν τη σύμπτωση, που τους έφερε και πάλι μαζί.





 
Φυσικά ένα τέλος έχει πάντα μια αρχή και πρώτα γνωρίσαμε τη γραμμή.

Η καμπύλη σαν μια αγκαλιά, χαζεύει την ευθεία που κυλά, 
για να ξεφύγει απ' την τεθλασμένη που χοροπηδά.
 
Ένα γουρούνι στην αυλή ψάχνει τον βούρκο για να κυλιστεί.

Δυο πουλιά, δυο ομορφοπούλια 'καναν παρέα με την Πούλια και της χάριζαν τραγούδια.
Όμως μια μέρα μετά τη βροχή, θαμπώθηκαν απ' του ουράνιου τόξου τη μορφή. Μπουγάδα απλωμένη είδαν στα σχοινιά μα δεν τους άρεσε η ασπρόμαυρη θωριά.
Με το ράμφος φορτηγό πέρασαν τις μπλούζες απ' το ουράνιο τόξο το χρωματιστό. Και πριν πούμε "ούτε γάτα, ούτε ζημιά" να 'τες πάλι στα σχοινιά.
Τι με νοιάζει αν το μαξιλάρι έχει τετράγωνα μικρά,
 όταν δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά;
Άσπρη με μαύρες ρίγες, μαύρη με άσπρη ρίγες,
 τα ορθογώνια που τα πήγες;
Αν ποντικάκια μου ψάχνεται ένα τρίγωνο τυρί, 
η γάτα η πονηρή χουχουλιάζει σε ένα σχοινί.

Ας πω στα σχήματα "γεια χαρά" κι ας τα αφήσω στη δικιά τους  δουλειά.
Ας συνεχίσουν να δίνουν μορφή στη ζωή μας την καθημερινή.