ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ...

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ...

Σήκωσε τα χέρια Του ψηλά στον ουρανό

 και έφερε στη ζωή τον φίλο Tου τον αγαπητό!

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια...

Σήμερον κρεμάται επί Ξύλου...

Στολίζω το αυγό, όπως θέλω και όπως φανταστώ.

 

Είναι δυνατόν να λείπω εγώ από του Πάσχα τον χαμό;

Τα χέρια τα παιδικά εύχονται σε όλους

 "Χρόνια πολλά" 

με μια ομαδική δουλειά.

ΜΕΤΡΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΧΙΛΙΑ!

 ΜΕΤΡΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΧΙΛΙΑ!

Ξέρω να μετρω με ένα τρόπο βολικό .

Απ' το μηδέν δεν ξεκινώ

 και στο χίλια φτάνω σε ένα λεπτό.

Τα αυτιά ακούν , τα χέρια βιοηθούν

 και τα μάτια ορθογραφία δεν κοιτούν.

Προσπάθεια δεν κάνω καμιά.

Ας είναι καλά η γιαγιά

 που μου τον έδειξε μία βραδιά.

Μετρώ:

ΜΑΤΙΑ, ΜΥΤΗ, ΧΕΙΛΙΑ!

Μάτια μελιά και καστανά,

 πόσες εικόνες, πόση ομορφιά!

Πατούσα γυμνή

 και την μεταμορφώνω στη στιγμή.

Κάνει τόσα πολλά εκεί που βρίσκεται ψηλά.

(Μιλήσαμε για τα τμήματα του εγκεφάλου, τι λειτουργία κάνει το καθένα και τα παιδιά σχημάτισαν τις δικές τους προτάσεις , ανάλογα με τη λειτουργία που κατανόησαν)

Ποιο προστατεύει τόσα πολλά;

Το κρανίο φυσικά.

Δεν είναι μόνο τα εξωτερικά .

Είναι κι αυτά που λειτουργούν σιωπηλα.

Ποιος απεργία αποφάσισε να κάνει και το σώμα να τρελάνει; πατησε εδώ

Ο κανόνας του εσώρουχου λέει:

Το σώμα μου είναι θησαυρός

 και ανήκει μόνο σε μένα

 και δεν αγγίζουν χέρια ξένα.

Είδαμε το "Μυστικό της Νίκης"

και αλλάξαμε τους στίχους ενός τραγουδιού γνωστού:

Στα μαλλιά μου λέω ναι

στη μυτούλα λέω ναι

στα χεράκια λέω ναι

στο φιλί, αν θέλω, ναι.

Όχι λέω ποιο κάτω

όχι στον οποιοδήποτε

όχι λέω πιο κάτω

όχι ποτέ.

Το παιχνίδι των ερωτήσεων: Τελειώνοντας το θέμα μας, χωριστήκαμε σε δυο ομάδες. Η κάθε ομάδα είχε μπροστά της ένα σκελετό. Σε κάθε σωστή απάντηση η ομάδα ζωγράφιζε ένα οστό που επέλεγε. Μετά οι σκελετοι στόλισαν τον τοίχο της τάξης.

Πατρόν εργασιών: